ចំណេះដឹង៖ ការមានចិត្តល្អជួយការងារមិត្តរួមការងារជារឿងដែលគួរឱ្យសរសើរ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនហ៊ានបដិសេធសោះ រហូតទទួលរ៉ាប់រងការងារក្រៅទំនួលខុសត្រូវហួសកម្លាំង វានឹងក្លាយជាអន្ទាក់ដែលធ្វើឱ្យអ្នកអស់កម្លាំងរ៉ាំរ៉ៃ ​និងប៉ះពាល់ដល់គុណភាពការងារស្នូល។

ការរៀននិយាយថា “ទេ” បែបអាជីព មិនមែនជាការបង្ហាញភាពចិត្តអាក្រក់ឡើយ ប៉ុន្តែវាគឺជាការកំណត់ព្រំដែនការងារឱ្យច្បាស់លាស់ ដើម្បីការពារពេលវេលាដ៏មានតម្លៃរបស់អ្នក និងបង្ហាញពីភាពម្ចាស់ការលើការងារ។

ការធ្វើជាមនុស្សដែលយល់ព្រមគ្រប់រឿង​អាចធ្វើឱ្យអ្នកបាត់បង់តុល្យភាពរវាងការងារ និងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន ហើយថែមទាំងអាចធ្វើឱ្យថ្នាក់លើវាយតម្លៃថា អ្នកខ្វះជំនាញក្នុងការចាត់ចែងអាទិភាពការងារ ដែលជាឧបសគ្គដល់ការឡើងតំណែង។ ដើម្បីកែប្រែទម្លាប់នេះ អ្នកត្រូវចេះវាយតម្លៃស្ថានភាពការងារបច្ចុប្បន្នឱ្យបានហ្មត់ចត់មុននឹងទទួលការងារបន្ថែម ដោយសួរខ្លួនឯងថា តើវាពិតជាចាំបាច់ និងមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីធ្វើវាឱ្យបានល្អបំផុតដែរឬទេ?

នៅពេលចាំបាច់ត្រូវបដិសេធ អ្នកគួរប្រើសម្តីដែលគួរសម ម៉ឺងម៉ាត់ និងមានហេតុផលច្បាស់លាស់។ ជំនួសឱ្យការប្រើពាក្យមិនច្បាស់លាស់ដែលផ្ដល់សង្ឃឹមខុស អ្នកអាចនិយាយត្រង់ៗថា៖ “អរគុណដែលផ្ដល់ឱកាសឱ្យខ្ញុំជួយ ប៉ុន្តែពេលនេះខ្ញុំត្រូវសម្រុកបញ្ចប់ការងារចម្បងឱ្យទាន់កាលកំណត់ ដូច្នេះខ្ញុំមិនអាចទទួលភារកិច្ចបន្ថែមបានទេ”។ បើអាច អ្នកគួរផ្ដល់ជាយោបល់ ឬណែនាំប្រភពជំនួយផ្សេងៗជំនួសវិញ។

ការធ្វើបែបនេះមិនត្រឹមតែជួយឱ្យអ្នកគ្រប់គ្រងការងារបានល្អប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយឱ្យមិត្តរួមការងារកាន់តែគោរព និងឱ្យតម្លៃលើពេលវេលារបស់អ្នកកាន់តែខ្លាំងជាងមុនផងដែរ​៕