រាជធានីភ្នំពេញ ៖ សារធាតុគីមីជាង ១៦,០០០ប្រភេទ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ ដើម្បីផលិតចេញជាផលិតផលប្លាស្ទិក ក្នុងនោះមួយភាគបួន គឺជាសារធាតុគីមីគ្រោះថ្នាក់ ចំពោះសុខភាពមនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី…
រាជធានីភ្នំពេញ ៖ សារធាតុគីមីជាង ១៦,០០០ប្រភេទ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ ដើម្បីផលិតចេញជាផលិតផលប្លាស្ទិក ក្នុងនោះមួយភាគបួន គឺជាសារធាតុគីមីគ្រោះថ្នាក់ ចំពោះសុខភាពមនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី នេះបើតាមការអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន ។
លោក ខ្វៃ អាទិត្យា អ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន បានឲ្យដឹងតាមប្រព័ន្ធតេលេក្រាម នៅថ្ងៃទី២៨ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ថា សារធាតុគីមីជាង ១៦,២៣៥ប្រភេទ ត្រូវបានប្រើក្នុងការផលិតប្លាស្ទិក។ អ្នកស្រាវជ្រាវ អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងប្រមូលសារធាតុគីមីទាំងនោះ ក្នុងការផលិតប្លាស្ទិក បានត្រឹមតែ ១២,៦៥៨ប្រភេទប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីនេះ មិនទាន់មានព័ត៌មាន និងអាចកំណត់លក្ខណៈសម្បត្តិអំពីសមាសធាតុផ្សំរបស់វានៅឡើយ ។
អ្នកនាំពាក្យ បន្តថា យោងតាមមូលដ្ឋានទិន្នន័យសកល ចេញផ្សាយកាលពីពេលថ្មីៗ ដោយកម្មវិធីឈ្មោះ PlastChem និងបានដកស្រង់ផ្សាយ ដោយអគ្គនាយកដ្ឋានទទួលបន្ទុកបរិស្ថាន នៃសហភាពអឺរ៉ុប បានឱ្យដឹងថា ក្នុងចំណោមសារធាតុគីមីចម្រុះ ដែលអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណបាន សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងការផលិតជាប្លាស្ទិក អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានរកឃើញសារធាតុគីមីគ្រោះថ្នាក់ រហូតដល់មួយភាគបួនរួចទៅហើយ។ វាក៏កំពុងត្រូវបានប្រើប្រាស់ និងបោះចោលទៅក្នុងបរិស្ថាន និងកំពុងបង្កគ្រោះថ្នាក់បំផុត ចំពោះសុខភាពមនុស្ស និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ។
ប្រភពដដែលខាងលើ បានឱ្យដឹងថា សារធាតុគីមី គួរឲ្យព្រួយបារម្ភជាច្រើន មិនទាន់ត្រូវបានគ្រប់គ្រងនៅកម្រិតសកលនៅឡើយទេ វាកំពុងស្ថិតក្នុងសម្ភារប្រើប្រាស់ដោយប្លាស្ទិក ដែលអាចចូលទៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស ជាមួយភាពស៊ាំ រឹងមាំ និងអាចមានរយៈពេលយូរ ក្នុងខ្លួនមនុស្ស ។
សូមបញ្ជាក់ថា ប្លាស្ទិកបញ្ចេញសារធាតុពុល និងបង្កគ្រោះថ្នាក់ នៅគ្រប់ដំណាក់កាល នៃវដ្តជីវិតរបស់វា គិតចាប់ផ្តើមពីការផលិត ការប្រើប្រាស់ ការកែច្នៃឡើងវិញ និងរហូតដល់ការគ្រប់គ្រងសំណល់របស់វា ។
សារធាតុគីមីចម្រុះ រួមទាំងលម្អងប្លាស្ទិក នៅពេលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស បង្កឱ្យមានជំងឺជាច្រើន ក្នុងមានទាំងជំងឺបន្តពូជ ការអភិវឌ្ឍសរសៃប្រសាទ ភាពស៊ាំ និងជំងឺមេតាប៉ូលីស។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានឱ្យដឹងបន្ថែមថា ការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកចាស់ៗឡើងវិញ ក៏ជាបញ្ហាផងដែរ ពីព្រោះវត្ថុធាតុដើមចាស់ៗ នៅពេលរលួយ ដែលបង្កើនហានិភ័យ នៃការបញ្ចេញសារធាតុគីមី ។
សូមបញ្ជាក់ថា ការសិក្សាកន្លងមកនេះ បានជំរុញឱ្យមានការគាំទ្រ ដល់ការពង្រឹងការគ្រប់គ្រងសារធាតុគីមី និងបង្កើនតម្លាភាព ក្នុងការផលិតសម្ភារជំនួសសារធាតុគ្រោះថ្នាក់ ដោយជម្រើសសម្ភារមានសុវត្ថិភាព និងកែច្នៃផលិតប្លាស្ទិកឲ្យសាមញ្ញ និងមិនមានជាតិពុល ដើម្បីឆ្ពោះទៅរកសេដ្ឋកិច្ចប្លាស្ទិកចក្រា ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ