យោងតាមការផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស មីគឺជាអាហារដ៏ពេញនិយម និងងាយស្រួលរកបំផុត ប៉ុន្តែនៅពីក្រោយរសជាតិដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់នេះ មានគ្រោះថ្នាក់ដែលមើលមិនឃើញគឺ “ជាតិប្រៃ” ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ហួសការស្មាន។ តាមគោលការណ៍ណែនាំសុខភាព រាងកាយមនុស្សមិនគួរទទួលបានជាតិប្រៃលើសពី ២,០០០…
យោងតាមការផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស មីគឺជាអាហារដ៏ពេញនិយម និងងាយស្រួលរកបំផុត ប៉ុន្តែនៅពីក្រោយរសជាតិដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់នេះ មានគ្រោះថ្នាក់ដែលមើលមិនឃើញគឺ “ជាតិប្រៃ” ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ហួសការស្មាន។
តាមគោលការណ៍ណែនាំសុខភាព រាងកាយមនុស្សមិនគួរទទួលបានជាតិប្រៃលើសពី ២,០០០ មិល្លីក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃឡើយ ប៉ុន្តែការពិតដ៏គួរឱ្យតក់ស្លុតគឺថា មីតែមួយចានអាចមានជាតិប្រៃរហូតដល់ជិត ៣,០០០ មិល្លីក្រាម ដែលលើសពីតម្រូវការប្រចាំថ្ងៃទាំងស្រុង។
ប្រភេទមីនីមួយៗផ្តល់បរិមាណជាតិប្រៃខុសៗគ្នា ប៉ុន្តែសុទ្ធតែស្ថិតក្នុងកម្រិតគ្រោះថ្នាក់។ មីតុងយ៉ាំនាំមុខគេដោយមានជាតិប្រៃចន្លោះពី ១,៣០៤ ដល់ ២,៨៦២ មិល្លីក្រាម រីឯមីគោក និងមីហិរក៏មានកម្រិតខ្ពស់មិនចាញ់គ្នាដែរ ពោលគឺលើសពី ២,០០០ មិល្លីក្រាមក្នុងមួយចាន។ សូម្បីតែមីស៊ុបថ្លាដែលមើលទៅសាមញ្ញ ក៏អាចមានជាតិប្រៃរហូតដល់ ២,៣៩៧ មិល្លីក្រាមដែរ។
ការទទួលទានជាតិប្រៃលើសកម្រិតបែបនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ នឹងបង្ខំឱ្យតម្រងនោមធ្វើការធ្ងន់ហួសកម្លាំង ដែលយូរៗទៅអាចឈានដល់ការខូចតម្រងនោម និងជំងឺលើសឈាម។
ដើម្បីរីករាយជាមួយការញ៉ាំមីដោយមិនបារម្ភពីសុខភាពតម្រងនោម អ្នកគួរកែសម្រួលទម្លាប់មួយចំនួន។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺ “កុំញ៉ាំទឹកស៊ុបឱ្យអស់” ព្រោះជាតិប្រៃភាគច្រើនប្រមូលផ្តុំនៅក្នុងទឹកស៊ុបនោះឯង។ អ្នកគួរញ៉ាំតែសរសៃមី និងសាច់ រួចញ៉ាំទឹកស៊ុបតែបន្តិចបន្តួចបានហើយ។ បន្ថែមពីនេះ គួរជៀសវាងការបន្ថែមគ្រឿងទេសដូចជាទឹកត្រី ឬអំបិលបន្ថែមទៀត ព្រោះរសជាតិដើមរបស់វាមានជាតិប្រៃគ្រាន់បើទៅហើយ។
ជាចុងក្រោយ ការញ៉ាំបន្លែ ឬផ្លែឈើដែលសម្បូរប៉ូតាស្យូមបន្ទាប់ពីញ៉ាំមី នឹងជួយឱ្យរាងកាយបញ្ចេញជាតិប្រៃចាតិដែលលើសមកតាមទឹកនោមវិញបានកាន់តែប្រសើរ។ ការផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់តូចតាចទាំងនេះ គឺជាការវិនិយោគដ៏ធំសម្រាប់សុខភាពតម្រងនោមរបស់អ្នកក្នុងរយៈពេលវែង៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ