ADផ្ទាំងផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

Picture

មាន​ជំនឿ​លើ​បារមី​ខ្លោងទ្វារ​«​ដំណាក់​ហ្លួង​»​មិន​ហ៊ាន​ប៉ះ​ទេ សុខចិត្ត​ធ្វើ​ផ្លូវ​វាង

3 អាទិត្យ មុន
  • បាត់ដំបង

ខេត្តបាត់ដំបង ៖ ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​មួយ​កន្លែង​ដែល​មាន​អាយុកាល​ជិត​១០០​ឆ្នាំ​ឈ្មោះ «​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លូ​ង​» មាន​ទីតាំង​ជាប់​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​អតីត​លេខ​១០ ស្ថិតក្នុងភូមិដង្កោទាប សង្កាត់ទូលតាឯក ​​ក្រុង​បាត់ដំបង ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​គ្រប់​ជំនាន់​មាន​ជំនឿ​យ៉ាង​មុតមាំ​ថា ខ្លោងទ្វារ​នេះ​មាន​«​បារមី​ខ្លាំងពូកែ​សាក​សិទ្ធិ​»…

ខេត្តបាត់ដំបង ៖ ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​មួយ​កន្លែង​ដែល​មាន​អាយុកាល​ជិត​១០០​ឆ្នាំ​ឈ្មោះ «​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លូ​ង​» មាន​ទីតាំង​ជាប់​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​អតីត​លេខ​១០ ស្ថិតក្នុងភូមិដង្កោទាប សង្កាត់ទូលតាឯក ​​ក្រុង​បាត់ដំបង ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​គ្រប់​ជំនាន់​មាន​ជំនឿ​យ៉ាង​មុតមាំ​ថា ខ្លោងទ្វារ​នេះ​មាន​«​បារមី​ខ្លាំងពូកែ​សាក​សិទ្ធិ​» រហូត​អាជ្ញាធរ ឬ​មន្ត្រី​ជំនាញ​មិន​ហ៊ាន​ប៉ះពាល់ បើ​ទោះជា​សព្វ​ថ្ងៃនេះ ខ្លោងទ្វារ​នេះ ស្ថិត​ចំ​ទ្រូងផ្លូវ​ក្នុង​គម្រោង​ដែល​កំពុង​សាងសង់​ថ្មី​ក្តី តែ​អាជ្ញាធរ​សុខចិត្ត​ធ្វើ​ផ្លូវ​វាង ហើយ​បាន​រក្សា​ទុក​ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​នេះ​ជាទី​សក្ការៈបូជា​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​ជំនឿ​ថែម​ទាំង​រៀបចំ​កែ​លំអ​ធ្វើ​ជា​សួនច្បារ​ទៀត​ផង ។ ប្រជាពលរដ្ឋ​ភាគច្រើន​បាន​ជឿ​លើ​បារមី​ដែល​ថែរក្សា​គ្រប់គ្រង​ខ្លោងទ្វារ​«​ដំណាក់​ហ្លួង​»​នេះ​។ប្រជាពលរដ្ឋ​តែង​អុជ​ធួ​ប​បន់ស្រន់​សុំ​សេចក្ដីសុខ​សប្បាយ ឬ​ធ្វើ​ពិធី​បន់ស្រន់​ផ្សេង​ៗ ទៅ​តាម​ជំនឿ​របស់​ពួក​គេ ដែល​ពួក​គេ​មាន​បំណង ។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​បាន​អុជ​ធួ​ប​បន់ស្រន់ ឬ​ធ្វើ​ពិធី​ផ្សេង​ៗ​សុទ្ធតែ​បាន​អះអាង​ថា «​ក្រោយ​បន់ស្រន់ បារមី​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង ពិតជា​ពូកែ​សាក​សិទ្ធ​មែន​» ។ មិន​ត្រឹមតែ​អ្នកមាន​ជំនឿ​ខាង​ផ្លូវ​ង​ងិ​ត​ទេ ដែល​មាន​ជំនឿ​យ៉ាង​មុតមាំ​ទៅ​បាន​បារមី​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ សូ​ម្បី​អ្នក​ញៀន​នឹង​ល្បែង​កន្ទុយលេខ​(​ឆ្នោត​)​ក៏​ធ្លាប់​ផ្អើល​ភ្លូកទឹកភ្លូកដី​នាំ​គ្នា​ទៅ​ដុះ​អង្អែល​ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​នេះ​សុំ​លេខ​ឆ្នោត​ចាក់​ត្រូវ​ស្ទើរ​គ្រប់​ៗ​គ្នា ។ ទាក់ទិន​នឹង​បារមី​ដ៏​ពូកែ​សាក​សិទ្ធិ​នៃ​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ យោង​តាម​ប្រភព​ជា​ច្រើន និង​អ្នក​មើលថែ​រក្សា​នា​បច្ចុប្បន្ន​នេះ បាន​អះអាង​ប្រហាក់ប្រហែល​គ្នា​ថា ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ ពិតជា​មាន​បារមី​ខ្លាំងពូកែ​មែន ។

ប្រភព​បាន​បញ្ជាក់​ថា កាលពី​ជាង​១០​ឆ្នាំ​មុន ក្នុង​រជ្ជកាល លោក​ប្រាជ្ញ ចន្ទ ធ្វើ​ជា​អភិបាលខេត្ត គេ​មាន​គម្រោង​ឈូស​រំលើង​ខ្លោងទ្វារ​នេះ​ចោល ដើម្បី​សាងសង់​ពង្រីក​ផ្លូវ​។ ប៉ុន្តែ​កាលនោះ​អាជ្ញាធរ និង​មន្ត្រី​ជំនាញ បាន​ប្រើប្រាស់​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​កំទេច​ខ្លោងទ្វារ​នេះ​ចោល តែ​គ្រឿងចក្រ​បាន​រង​ការ​ខូចខាត​អស់​ចំនួន​០៣​គ្រឿង​ជា​បន្តបន្ទាប់ រហូត​មាន​លេចឮ​នូវ​ពាក្យ​ចាម​អា​រ៉ា​ម​ថា «​មិន​ត្រឹមតែ​ខូច​គ្រឿងចក្រ​ទេ អ្នកបើកបរ​គ្រឿងចក្រ​ដែល​ព្យាយាម​ឈូស​កំទេច​ខ្លោងទ្វារ ក៏​ឈឺ​រហូត​ដល់​ស្លាប់​ម្នាក់​ដែរ​»​។

នៅ​ក្នុង​ហេតុការណ៍​នេះ មាន​សាក្សី​ម្នាក់ គឺ​លោក សុខ ចាន់ អាយុ​៥៥​ឆ្នាំ រស់នៅ​ភូមិ​ដំណាក់​ហ្លួង សង្កាត់​វត្ត​គរ ក្រុង​បាត់ដំបង ដែល​ផ្ទះ​របស់​គាត់​នៅ​ចម្ងាយ​ពី​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ​ប្រមាណ​១០០​ម៉ែត្រ បាន​ប្រាប់​កោះសន្តិភាព កាលពី​ស​ប្ដា​ហ៍​មុន​នេះ ដោយ​លោក​ទទួលស្គាល់​ថា «​ពិតជា​មាន​ហេតុការណ៍​បាន​កើតឡើង ដូច​ការ​លើក​ឡើង​ខាងលើ​នេះ​មែន​»​។ មាន​ប្រវត្តិ​ជា​អតីត​យោធា ធ្លាប់​ចូល​ប្រឡូក​ស្ទើរ​គ្រប់​ក្នុង​សមរភូមិ​ក្ដៅ​ៗ នៅ​ក្នុង​ខេត្តបាត់ដំបង ក្នុង​អំឡុង​ទស​វត្ស​ឆ្នាំ​១៩៨០ ។ ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ន លោក សុខចាន់ ជា​យោធិន​ពិការ​ដោយ​រង​របួសធ្ងន់​ត្រង់​ក្បាល តែ​សព្វ​ថ្ងៃនេះ លោក​ពុំ​មានឈ្មោះ​នៅ​ក្នុង​បញ្ជី​យោធិន​ពិការ ដែល​អាច​ទ​ទូល​បាន​ប្រាក់​បំណាច់​អ្វី​ដូច​គេ​ទេ ។ ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ អតីត​យោធិន​ជួរ​មុខ​រូប​នេះ ជា​អ្នក​ថែទាំ​បោសសម្អាត​នៅ​ទីតាំង «​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​» គ្រាន់​បាន​កំរៃ​បន្តិចបន្តួច​ពី​ភ្ញៀវ​ដែល​ចូល​អុជ​ធួ​ប​បន់ស្រន់ ឬ​ធ្វើ​ពិធី​ផ្សេង​ៗ ។

ដូច​ហើយ​ទើប​គាត់​បានដឹង​ពី​ដំណើររឿង​ច្រើន​គួរសម​ពី​ជំនឿ​តាម​ផ្លូវ​ង​ងិ​ត​ក្ដី ឬ​លើ​បារមី​ដ៏​ពូកែ​ស័ក្តិ​សិទ្ធ​នៅ​«​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​»​នេះ​ក្ដី​។ យកដៃ​គង​ថ្ងាស់ សម្រាន្ត​នៅ​លើ​អង្រឹង​ពណ៌​ខ្មៅ​តូច​មួយ ដែល​ចង​ភ្ជាប់​ពី​បង្គោល​ម្ខាង​ទៅ​ជាប់​នឹង​ខ្លោងទ្វារ ក្រោម​ម្លប់​ជ្រៃក្រឹម ដែល​ដុះ​គ្រប់​ដណ្ដប់​លើ​ខ្លោងទ្វារ ។ គាត់​សម្រាន្ត​មិន​ទាន់​លក់​ដែល​ទំនង​រង់ចាំ​បដិសណ្ឋារកិច្ច​ភ្ញៀ​ង​ដែល​ចូល​ទៅ​ដុត​ធូប ។
លោក សុខ ចាន់ បាន​ពិ​ព័ណ៌នា​យ៉ាង​ក្បោះក្បាយ​នូវ​អ្វី​ដែល​គាត់​បានដឹង​ពី​ប្រវត្តិ​ខ្លះ​ៗ​នៃ​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង ប្រាប់​ដល់​កោះសន្តិភាព ។

សំនួរ​ជា​ច្រើន​ទៅ​កាន់​លោក សុខ ចាន់ ដែល​បាន​ផ្ដោត​សំខាន់​ទៅ​លើ​បារមី​ស័ក្តិសិទ្ធិ​ប្រវត្តិ​ស​ង្វេ​ប និង បរិមាណ​នៃ​អ្នកមាន​ជំនឿ​ទៅ​លើ​ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​ដែល​មាន​អាយុកាល​ជិត​១០០​ឆ្នាំ​នេះ ។​គាត់​បាន​និយាយ​ថា «​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ មាន​បារមី​ខ្លាំង ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ​ណាស់ ។ អ្នក​បាត់ដំបង ឬ​អ្នកដំណើរ​នានា​តែង​ចូល​មក​ដុត​ធួ​ប ឬ​ធ្វើ​ពិធី​បន់ស្រន់​ផ្សេង​នៅ​ទីកន្លែង​ខ្លោងទ្វារ​នេះ ហើយ​ពួក​គេ​ហាក់​ទ​ទូល​បាន​សម​តាម​បំណង​នូវ​អ្វី​ដែល​ពួក​គេ​បាន​បន់ស្រន់​សុំ​» ។

លោក​សុខ ចាន់ បាន​រំលឹក​ពី​ប្រវត្តិ​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ​ខ្លះ​ៗ ដែល​បាន​កើតឡើង ហើយ​លោក​ធ្លាប់​បានដឹង និង បានឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក​នូវ​ហេតុការណ៍​ដ៏​ចម្លែក​ទាំងនោះ ។ គាត់​បាន​និយាយ​ថា កាលពី​ជាង​១០​ឆ្នាំ​មុន (​ជំនាន់​លោក​ប្រាជ្ញ ចន្ទ ជា​អភិបាលខេត្ត​) គេ​បាន​ប្រើប្រាស​គ្រឿងចក្រ ទៅ​ឈូស​កំទេច​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​ចោល ដើម្បី​សាងសង់​ផ្ផូ​វ​។ គាត់​បាន​បន្ត​ថា កាលនោះ មាន​គ្រឿងចក្រ​ចំនួន​០៣​គ្រឿង បាន​រង​ការ​ខូចខាត​ជា​បន្តបន្ទាប់ ហើយ​ថែម​ទាំង​ឈឺ​ស្លាប់​អ្នកបញ្ជា​គ្រឿងចក្រ​ម្នាក់​ផង នៅ​ពេល​កាយ​ទាញ​បំបាក់​កំពូល​ខ្លោងទ្វារ​ម្ខាង​ឲ្យ​បាក់​ធ្លាក់​មក​លើ​ដី ។ នេះ​ដោយសារ​ចាញ់​បារមី​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​។

ត្រង់​ចំណុច​នេះ សាក្សី​រូប​នេះ បាន​បញ្ជាក់​ដូច្នេះ​ថា « កាលនោះ ខ្ញុំ​បាន​ឈរ​មើល​សកម្មភាព​គេ​វាយ​កំទេច​ខ្លោងទ្វារ​នេះ​ផ្ទាល់​ភ្នែក ។ គេ​មិន​ត្រឹមតែ​ប្រើ​គ្រឿងចក្រ​ឈូស ឬ​កាយ​កំទេច​ខ្លោងទ្វារ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ក្រុម​ជំនាញ​ថែម​ទាំង​ប្រើ​ម៉ូ​ទ័​រ​សម្រាប់​បុក​កំទេច​ថ្ម​បេតុង​យក​ទៅ​បុក​កំទេច​ជញ្ជាំង​ខ្លោងទ្វារ​យ៉ាង​គគ្រឹកគគ្រេង​ទៀត តែ​បាន​ត្រឹម​បែក​រលាត់​ស៊ីម៉ង់ត៍​បូក​តិចតួច​តែ​ប៉ុណ្ណោះ រីឯ​ជញ្ជាំង​ឥ​ដ្ធ និង​ខ្លោងទ្វារ​ទាំងមូល​នៅ​តែ​រឹង​មាំ​ដដែល ។ នេះ​សបញ្ជាក់​ឲ្យ​ឃើញ​ថា ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ មាន​បារមី​ខ្លាំងពូកែ​ណាស់​» គាត់​បាន​លើក​ឡង​ថា ដោយសារ​តែ​ខូច​គ្រឿងចក្រ​ច្រើន​គ្រឿង និង​មាន​ស្លាប់​មនុស្ស​ផង ទើប​មន្ត្រី​ជំនាញ​អាជ្ញាធរ រួម​ទាំង​អ្នក​ភូមិ​ផង បាន​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​បួង​សូ​ង​សុំ​ទោស​អ្នកមាន​បារមី ថែរក្សា​ខ្លោងទ្វារ និង​ឈប់​ប៉ះពាល់​ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​មួយ​នេះ ចាប់តាំងពី​ពេល​នោះ​រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​។

ពុំ​មាន​ឯកសារ​បង្ហាញ ឬ​ប្រភព ឬ​មន្ត្រី​ជំនាញ​នៅ​អង្គភាព​ណាមួយ​បាន​អះអាង ឬ​បាន​បង្ហាញ​ប្រវត្តិ​សាវតា នៃ​ខ្លោងទ្វារ​«​ដំណាក់​ហ្លួង​»​នេះ​ឲ្យ​បានដឹង​ជាក់លាក់​ទេរ​ហូត​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃនេះ ។ មាន​តែ​ប្រភព​ព្រាល​ៗ ដែល​បានដឹង​ខ្លះ​ៗ​ពី​ការ​តំណាល​ត​ៗ​គ្នា​របស់​ចាស់​ៗ​បាន​លើកយក​មក​និយាយ​ប្រហាក់ប្រហែល​គ្នា​ថា​ខ្លោងទ្វារ​«​ដំណាក់​ហ្លួង​» នេះ មាន​ប្រវត្តិ​នៅ​លើ​ទឹកដី​ខេត្តបាត់ដំបង ស្មើនឹង​ខ្ទង់រយ​ឆ្នាំ​ហើយ ។

កាល​ដើម​ឡើយ នៅ​ចំណុច​នោះ​មាន​ដំណាក់​ស្ដេច​ខ្មែរ ដែល​តែង​គង់នៅ ឬ​យាង​មក​ស្នាក់​នៅ​ម្ដង
ម្ដា​ល ។ ដំណក់​ព្រះមហាក្សត្រ​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​នៅ​ក្បែរ និង​ប៉ែក​ខាងជើង​ខ្លោងទ្វារ​«​ដំណាក់​ហ្លួង​» ដែល​សព្វ​ថ្ងៃជា​មន្ទីរពេទ្យ​យោធភូមិ​ភាគ​ទី​៥(​ពេទ្យ​ពពីរ​)​។ ប្រភព​ដដែល​បាន​បន្ត​ថា នៅ​ខាងជើង​ខ្លោងទ្វារ​មាន​«​ដំណាក់​ស្ដេច​» រីឯ​នៅ​ប៉ែក​ខាងត្បូង​ប្រហែល​២០​ម៉ែត្រ​នៃ​ខ្លោងទ្វារ​មាន «​ស្រះស្រង់​ដ៏​ធំ​មួយ​» ដែល​គេ​ហៅ​ត​ៗ​គ្នា​ថា «​ស្រះ​ដំណាក់​ហ្លួង​»​។ ស្រះ​នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​ហែក​ចែក​គ្នា​លក់​ខ្ទេច​លក់​ខ្ទី​រ​អស់​គ្មាន​សល់ នៅ​ក្នុង​សម័យកាល លោក ប្រាជ្ញ ចន្ទ កាន់កាប់​អាណាចក្រ​ខេត្តបាត់ដំបង ។ សព្វថ្ងៃ​ទីតាំង​អតីត «​ស្រះ​ដំណាក់​ហ្លួង​»​នេះ បាន​ប្រែ​ក្លាយទៅជា​ផ្ទះល្វែង​របស់​អ្នកមាន​អស់​ទៅ​ហើយ ។

ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ប្រវត្តិ​នៃ​ខ្លោងទ្វារ​«​ដំណាក់​ហ្លួង​» នេះ​ដែរ បើ​តាម​ប្រធាន​មន្ទីរ​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រសិល្បៈ​ខេត្ត លោក គឹ​ម សោភ័ណ ក៏​ហាក់​មិន​ទាន់​ច្បាស់លាស់​ពី​ប្រវត្តិ​ដែរ​។ ប៉ុន្តែ​លោក​អាច​លាត​បង្ហាញ​បាន​ខ្លះ​ៗ​ដោយ​យោង​លើ​ឯកសារ​មួយ​ចំនួន​ដែល​លោក​បានឃើញ​បានដឹង ។ លោក​ប្រធាន​មន្ទីរ​បាន​ប្រាប់​ថា បើ​តាម​លោក​ដឹង​ខ្លះ​ៗ តាម​រយៈ​ឯកសារ​ខ្លោងទ្វារ «​ដំណាក់​ហ្លួង​» នេះ​សាងសង់​ក្នុង​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​១៩២៨ ដល់​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៤០ ឬ​លើស​ពី​នេះ​បន្តិចបន្តួច​ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​ព្រះ​មុនី​វង្ស ។

លោក​មិន​បាន​ពី​ព័រ​ណ៌​នា​ពី​ប្រវត្តិ​លំអិត​នៃ​ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​នេះ​ទេ ព្រោះ​លោក​ពុំ​មាន​ឯកសារ​នៅ​ក្នុង​ដៃ តែ​ថា បើ​តាម​យោង​លើ​ឆ្នាំ​សាងសង់​រហូត​មក​ពេល​នេះ ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​មួយ​នេះ មាន​អាយុកាល​ជិត​១០០​ឆ្នាំ​ហើយ​។ បើ​ពិនិត្យ​លើ​ស្ថានភាព​ជាក់ស្ដែង​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង មាន​ស​ភាពរឹងមាំ តែ​ត្រូវ​គេ​ប្រើ​គ្រឿងចក្រ​កាយ​បំបាក់​កំពូល​ម្ខាង និងរ​នាង​ទ្វារ​ដែក​ច្រេះ​ចាប់​និង​បាក់​វៀច​ខូចខាត​ស្ទើរ​ទាំ​ស្រុង រីឯ​ឥដ្ឋ​ជញ្ជាំង​មាន​ស្នាម​បុក​កំទេច​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រេះ​បែក​ខ្លះ​ៗ តែ​កន្លែង​ខ្លះ​មាន​ស្នាម​រលោង​ស្រិល ដោយសារ​ស្នាដៃ​អ្នក​ចាក់​កន្ទុយលេខ​យក​ម្ស៉ៅ​ទៅ​លាប​ដុះ​សុំ​លេខ​ឆ្នោត​រាល់ថ្ងៃ​ពេក​។

ដោយឡែក បើ​និយាយ​ពី​គម​ម្រោ​ង​ពង្រីក​សា្ថ​ប​នា​ផ្លូវ​បេតុង​ថ្មី គេ​ឃើញ​ក្រុមហ៊ុន​សាងសង់​ផ្លូវ​បាន​ឈូស​ឆាយ​ពង្រីក​ចាក់​បេតុង​ជុំវិញ​ទីតាំង​ខ្លោងទ្វារ តែ​មិន​ហ៊ាន​ប៉ះពាល់​ខ្លោងទ្វារ​សូ​ម្បី​ប៉ុន​ក្រចក ដូច​កាល​ជាង​១០​ឆ្នាំ​មុន​ជំនាន់​លោក​ប្រាជ្ញ ចន្ទ កាន់កាប់​ទេ ។ លោក​ព្រូ​ញ រិ​ទ្ធ​ថា ប្រធាន​មន្ទីរ​សាធារណការ និង​ដឹក​ជញ្ជូន​ខេត្ត បាន​ថ្លែងប្រាប់​កោះសន្តិភាព នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១៥ ឧសភា ថា ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​ជា​អ្នក​ទ​ទូល​សាងសង់​ផ្លូវ​បេតុង​ឆ្លងកាត់​ខ្លោងទ្វារ​ខាងលើ​នេះ ។ លោក​ថា បើ​ពិនិត្យ​លើ​គម្រោង​ប្លង់​ស្ថាបនា​ផ្លូវ គឺ​ខ្លោងទ្វារ​បាន​ប៉ះពាល់​លើ​ដងផ្លូវ​ទាំងស្រុង​តែ​ម្ដង តែ​យើង​មិន​ហ៊ាន​ប៉ះពាល​ខ្លោងទ្វារ​ទេ ។ ពោល គឺ​យើង​ធ្វើ​គេច​(​វាង​) ដោយ​ទុក​ទិ​តាំង​ខ្លោងទ្វារ​ឲ្យ​ស្ថិត​នៅ​ចំ​កណ្ដាលផ្លូវ​។ បើ​តាម​លោក​ព្រូ​ញ រិ​ទ្ធ​ថា បាន​បញ្ជាក់​ថា យើង​មិន​ហ៊ាន​ធ្វើ​ប៉ះពាល់​ដល់ទី​តាំង​ខ្លោងទ្វារ​ទេ ។

យើង​ធ្វើ​វាង​ជុំវិញ តែ​ពេល​នេះ ក្រុមហ៊ុន​សាងសង់​បាន​ចាក់​បេតុង​រួច​ម្ខាង​ហើយ នៅ​មួយ​កំណាត់​ក្បែរ​ខ្លោងទ្វារ​ប៉ែក​ខាងជើង ។ ក្រោយ​ចាក់​បេតុង​រួច​យើង​នឹង​រៀបចំ​ធ្វើ​សួនច្បារ​ឲ្យ​ស្អាត់​ល្អ នៅ​ជុំវិញ​លើ​ផ្ទៃដី នៃ​ទីតាំង​ខ្លោងទ្វារ​បុរាណ​នេះ ។ នៅ​ពេល​សួរនាំ​ពី​រឿង​បារមី​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ​នៃ​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​នេះ ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ​ឲ្យ​ខូច​គ្រឿងចក្រ​ចំនួន​០៣​គ្រឿង​ជា​បន្តបន្ទាប់ ថែម​ទាំង​ល្បី​ថា មាន​ស្លាប់​អ្នក​បើក​គ្រឿងចក្រ​ម្នាក់​ផង លោក​ប្រធាន​មន្ទីរ​រូប​នេះ ហាក់​មិន​ច្បាស់លាស់​ដែរ ក្នុង​ការ​ផ្ដល់​ចម្លើយ ។

លោក​គ្រាន់តែ​និយាយ​ថា « កាលនោះ ខ្ញុំ​មិន​បានឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក ឬ​ដឹង​ច្បាស់​ទេ តែ​ខ្ញុំ​បានឮ​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម​គេ​និយាយ​ត​ៗ​ដែរ​គ្នា​ថា មានរឿង​បែប​នេះ​កើតឡើង​» ។ តើ​លោក​ប្រធាន​ជឿ​ទេ ចំពោះ​​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម​បែប​នេះ​ដែល​ថា ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង មាន​បារមី​ខ្លាំង​ពួ​កែ​ស័ក្តិ​សិទ្ធិ? «​ខ្ញុំ​ជឿ​ដែរ​… ព្រោះ​កាល​មុន​អំឡុង​ពេល​រៀបចំ​គម្រោង​សាងសង់​ពង្រីក​ផ្លូវ​ថ្មី​ៗ​កន្លង​ទៅ​នេះ អាជ្ញាធរ​មន្ត្រី​ជំនាញ និង ខាង​មន្ទីរ​ធម្មការ​ខេត្ត​បាន​ភិ​ភា​ក្សា​គ្នា ដើម្បី​ធ្វើ​ពិធី​រំកិល​ខ្លោងទ្វារ​ចេញពី​ទីតាំង​ចាស់ ។ ប៉ុន្តែ​គ្រាន់តែ​ពិភាក្សា​គ្នា​សោះ មិន​ទាន់​ធ្វើ​ពិធី​នោះ​ផង ស្រាប់តែ​មាន​បញ្ហា​… កើតឡើង​ស្ដែង​ៗ​តែ​ម្ដង ។

ដូច្នេះ​រឿង​អី​មិន​ជឿ? ពេល​នេះ យើង​បាន​សម្រេច​ធ្វើ​ផ្លូវ​វាង​ជុំវិញ និង​រៀបចំ​ធ្វើ​សួនច្បារ​លំអ​ទីតាំង​ខ្លោងទ្វារ​នេះ​ហើយ​» ។ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ជំនឿ​យ៉ាង​មុតមាំ ទៅ​លើ​បារមី ឬ​ទៅ​លើ​ផ្លូវ​ង​ងិ​តនៃ​ខ្លោងទ្វារ
«​ដំណាក់​ហ្លួង​»​នេះ យើង​ងាក​មក​ស្ដាប់​ការ​រៀបរាប់ បំភ្លឺ​ស្ទើ​សម្បុរ​តាម​រយៈ​ការ​ពិព័រណ​នា​របស់​លោក សុខ ចាន់ ជា​អ្នក​ថែទាំ ឬ​បោសសម្អាត បរិវេណ​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង​ជា​ប្រចាំ ដែល​លោក​អះអាង​ថា ធ្លាប់​ប្រទះ​ឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក​ចំពោះ​អ្នក​ស​ច្ចាំ​ង​បង់បត់ ឬ​អ្នកមាន​បារមី​គ្រប់គ្រង​ខ្លោងទ្វារ
«​ដំណាក់​​ហ្លួង​» នេះ ។

លោក សុខ ចាន់ បាន​និយាយ​ថា ពេល​ថ្ងៃ​ឡើង​មិនសូវ​មាន​ភ្ញៀវ​ចូល​ដុត​ធួ​ប លោក​តែ​សម្រាន្ត​លក់​នៅ​លើ​អង្រឹង ។ ប៉ុន្តែ​ពេល​យប់​លោក​សម្រាន្ត​លេង​រហូត​ដល់​ម៉ោង​ជិត​១២​យប់ ទើប​លោក​ងើប​ជិះ​គង់​ទៅ​ផ្ទះ ។ លោក​បាន​រៀបរាប់​គួ​ឲ្យ​ព្រឺ​សម្បុរ​នូវ​អ្វី​ដែល​លោក​បានឃើញ​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា «​នៅ​យប់​ខ្លះ ម៉ោង​ប្រហែល​៩​ឬ​១០​យប់ រាង​ស្ងាត់​បន្តិច ខណៈ​លោក​កំពុង​សម្រាន្ត​លេង​លើ​អង្រឹង ស្រាប់តែ​មានកូន​ក្មេង​ជា​ច្រើន​ក្នុង​សម្លៀក​បំពាក់​ក្រណាត់​ក្រហម​រុំ​.​ក ពាក់​ឈៀង​ខ្វែង​ដងខ្លួន និង​មាន​ចង​សក់​កំប៉ោយ​ទៀត​ផង មក​ឡើង​ដេញ​គ្នា​លេង​រង្គើរ​ពេញ​លើ​ដើម​ជ្រៃ​ក្រិ​ម ។

ខ្ញុំ​ស្គាល់​ច្បាស់​គឺ​ក្មេង​ៗ​ទាំងនោះ ជា​ពួក​ម្រេញគង់វាល រហូត​ពេល​ខ្លះ លោក​ស្រែក​ដេញ​ឲ្យ​ឈប់​លេង​ទើប​ពួក​គេ​ឈប់ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ថ្លង់​ពេក ហើយ​ក៏​បាត់​ខ្លួន​អស់​ភ្លាម​ៗ​ទៅ​»​។ គាត់​បាន​និយាយ​ទៀត​ថា «​បើ​យប់​ខ្លះ ពេល​យប់​ជ្រៅ ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឃើញ​មាន​សេះ​.​សហោះ​មក​ចុះ​ខាង​មុខ​ខ្លោងទ្វារ ដោយ​មាន​ទាំង​មី​ណុំ មី​នាង ចុះ អមដំណើរ​មក​ជាមួយ​ផង ។ ពួក​គេ​ចុះ​មក​ហាក់​ធ្វើ​ពិធី​អ្វីមួយ មាន​លក្ខណៈ​សប្បាយ​ៗ រួច​ហើយ​ក៏​បាត់​ខ្លួន​អស់​ទៅ​» ។

អតីត​យោធិន​សមរភូមិ​ក្ដៅ​ជួរ​មុខ​រូប​នេះ បាន​ពិ​ព័រ​ណ៌​នា​ជា​ច្រើន​អំពី​អ្នកមាន​ជំនឿ​លើ​បារមី​ដ៏​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ នៃ​ខ្លោងទ្វារ​ដំណាក់​ហ្លួង ដែល​មាន​អាយុកាល​ជិត​១០០​ឆ្នាំ​នេះ ។ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ចុង​ក្រោយ​ថា ក្រៅពី​អ្នក​បន់ស្រន់​សុំ​សេចក្ដីសុខ សុំ​ជា​ជំងឺ​ផ្សេង សុំ​លក់​ដី​ឆាប់​ដាច់ ឬ​សុំ​ឲ្យ​បារមី​ជួយ​ឲ្យ​ពួក​គេ​មានកូន ក៏​មាន​អ្នក​ញៀន​នឹង​ល្បែង​ឆ្នោត​ជា​ច្រើន​អនេក​ដែរ ដែល​នាំ​គ្នា​មក​សុំ​លេងឆ្នោត ហើយ​សូ​ម្បី​តែ​លោក​ផ្ទាល់​ក៏​ធ្លាប់​ចាក់​ឆ្នោត​ត្រូវ​តិច​ទូច​ញឹក​ញ៉ាប់​ដែរ ដោយសារ​អ្នក​កាន់​បារមី​ឲ្យ​ឃើញ​៕

អត្ថបទសរសេរ ដោយ