ADផ្ទាំងផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

Picture

លោកគ្រូ សាន សុជា ៖ គេបោកយើងបាន ដោយហេតុ៣យ៉ាងនេះ

11 ខែ មុន
  • ភ្នំពេញ

រាជធានី​ភ្នំពេញ ៖ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ណាស់ ដែល​ធ្លាប់​ត្រូវ​គេ​បោក ខ្លះ​ក៏​ត្រូវ​គេ​បោក​អស់​នូវ​ទ្រព្យសម្បត្តិ ខ្លះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​បោក​ទំនុកចិត្ត សូ​ម្បី​តែ​ក្មេង​ៗ​ក៏​ត្រូវ​ចាស់​ៗ​បន្លាច​ឲ្យ​ខ្លាច​នេះ ខ្លាច​នោះ​ផង​ដែរ ។ ការ​ដែល​គេ​បោក​បាន​អាច​ថា…

រាជធានី​ភ្នំពេញ ៖ មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ណាស់ ដែល​ធ្លាប់​ត្រូវ​គេ​បោក ខ្លះ​ក៏​ត្រូវ​គេ​បោក​អស់​នូវ​ទ្រព្យសម្បត្តិ ខ្លះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​បោក​ទំនុកចិត្ត សូ​ម្បី​តែ​ក្មេង​ៗ​ក៏​ត្រូវ​ចាស់​ៗ​បន្លាច​ឲ្យ​ខ្លាច​នេះ ខ្លាច​នោះ​ផង​ដែរ ។ ការ​ដែល​គេ​បោក​បាន​អាច​ថា មក​ពី​គេ​ដឹង និង​ស្គាល់​ពី​ចំណុចខ្សោយ​មួយ​ចំនួន​របស់​អ្នកផង​ដែរ ។ មួយវិញទៀត ភាព​លោ​.​ភ​លន់​នឹង​ផ្សារ​ភ្ជាប់​យើង ទៅ​កាន់​អំពើអាក្រក់​គ្រប់យ៉ាង ដែល​ជា​ប្រភព​នៃ​សេចក្ដី​វិនាស​អន្តរាយ ប៉ុន្តែ​ភាព​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​នឹង​នាំ​យើង​ទៅ​ដល់​សេចក្ដីចម្រើន​រុងរឿង​ជា​រៀង​រហូត ។

ជាក់ស្តែង​កាលពី​កន្លង​មកនេះ លោក​ម្ចាស់​គ្រូ សាន សុ​ជា (​កាល​លោកគ្រូ គង់នៅ​ភេទ​ជា​សង្ឃ​) ធ្លាប់​បាន​មាន​សង្ឃដីកា​ថា មនុស្ស​ដែល​គេ​កុហក​យើង​បាន​មាន​៣​ចំណុច ។ ទី​១- ល្ងង់ ទី​២-​រៀន​ច្រើន​ក៏​ដោយ ឲ្យ​តែ​ឆាប់​ជឿ​គេ និង​ទី​៣- ចេះ​ដល់​ណា​ក៏​ដោយ ឲ្យ​តែ​លោ​.​ភ​លន់ គឺ​សុទ្ធតែ​ជា​មនុស្ស​ដែល​គេ​អាច​បោក​បាន ។

លោកគ្រូ សាន សុ​ជា កាល​នៅ​ភេទ​ជា​សង្ឃ បាន​បន្ត​នៅ​ក្នុង​វី​ដេ​អូ​យូ​ធូប​លោកគ្រូ​ថា ថ្មី​ៗ​នេះ​នៅ​ខេត្តសៀមរាប បោក​បាន​សុទ្ធតែ​ជា​អាចារ្យ សុទ្ធតែ​អ្នកចេះ​ធម៌​ទៀត ចេះ​មែន តែ​លោ​.​ភ​លន់​គេ​បោក​បាន​ហើយ ។ មាន​អង្គការ​មួយ​នោះ​មក គេ​ដាក់​លុយ​សន្សំ​ក្នុង​ធនាគារ ដាក់​ប៉ុណ្ណឹង​ឡើង​ប៉ុណ្ណោះ ខ្លះ​ដាក់​ឡើង​អស់​៧​ពាន់​ដុល្លារ ខ្លះ​អស់​១​ម៉ឺន​ដុល្លារ ខ្លះ​២​ម៉ឺន​ដុល្លារ ក៏​មាន​ដែរ ។ ដល់​តែ​ដាក់​ទៅ​គេ​ឲ្យ​ស្រួល​តែ​ដំបូង ដល់​យូរ​ទៅ​ច្រើន​ៗ​មេ​រត់​បាត់ ស្ងួត​ជើងធ្មេញ​គ្រប់​គ្នា ស្ងាត់ជ្រាប ហើយ​ទៅ​ចាប់ពី​ណា មេ​នៅ​ប្រទេស​ណា​មិនដឹង​ហ្នឹង ។

ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ដែរ លោកគ្រូ សាន សុ​ជា បាន​មាន​សង្ឃដីកា​បន្ត ត្រូវ​ដឹង​ថា របស់​ណា​ដែល​វា​បាន​មក​ងាយ​ពេក​មិន​ស្រួល​ទេ ។ ដូច​ស្នេហា​ឥឡូវ​អ៊ីចឹង គឺ​ស្នេហា​ខ្វះ​សេចក្តី​ផ្តើម ជួប​ភ្លាម​ចូល​តួ​សេចក្តី​តែ​ម្តង វា​អត់​មាន​អនុស្សាវរីយ៍​អី​ច្រើន​ទេ​អ៊ីចឹង ។ អ៊ីចឹង​ចំណុច​៣​ហ្នឹង ល្ងង់ ឆាប់​ជឿ លោ​.​ភ​លន់ ។ ដូច​នៅ​ខេត្តកំពង់ធំ​អ៊ីចឹង គេ​ដើរ​បំផុស​ឲ្យ​ទិញ​ទឹកឃ្មុំ នរណា​រកបាន​ទឹកឃ្មុំ​គេ​ឲ្យ​រាប់រយ​ដុល្លារ ហើយ​គេ​ទិញ​ទៅ​មែន ដល់​តែ​ទិញ​ទៅ​មែន​លើក​ក្រោយ​គេ​ថា ខ្វះ​លុយ​គេ​ខ្ចី​ទៅ​សិន (​ខ្ចី​ម្តង​៥០០​ដុល្លារ​) ឲ្យ​គាត់​ចេះ​តែ​ឲ្យ​ទៅ ព្រោះ​គេ​ធ្លាប់​ទិញ​ទឹកឃ្មុំ ដល់​យូរ​ទៅ​ចាំ​បាត់​ៗ​បាត់​រហូត​ទៅ ។ អាហ្នឹង​មក​ពី​អី មក​ពី​ចង់បាន​របស់​គេ ហើយ​ដល់​ខឹង ខឹង​គេ​បោក ។ ព្រះពុទ្ធ​មិនមែន​បង្រៀន​ឲ្យ​អស់អ្នក​បោក​ទេ គឺ​បង្រៀន​មនុស្ស​ឲ្យ​គេ​បោក​លែង​បាន ។ ដូច​ព្រះ​អង្គ​មិនមែន​សម្តែង​ឲ្យ​បំបិទ​សាសនា​ទាំងអស់​ទេ ប៉ុន្តែ​បង្រៀន​មនុស្ស​ឲ្យ​ចេះ​ជ្រើសរើស​ខ្លួនឯង​ថា ផ្លូវ​ណា​ត្រូវ ផ្លូវ​ណា​ខុស ។ បុគ្គល​បែប​ណា​ទើប​មាន​សត្រូវ​ពិតប្រាកដ សត្រូវ​នឹង​ខ្លួន​យើង​ពិតប្រាកដ​ហ្នឹង​ស្អី ?​សត្រូវ​សត្វលោក​ពិតប្រាកដ គឺ​អវិជ្ជា មិនមែន​អ្នក​ដទៃ​ទេ ។

លោកគ្រូ​សាន សុ​ជា បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា ចុះ​ទៅ​ពឹង​របស់​យើង​ពិត​ប្រាកដជា​ស្អី? នោះ គឺ​បញ្ញា វា​នៅ​តែ​ខ្លួន​យើង​ហ្នឹងឯង ។ អ៊ីចឹង​បាន​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ញាតិ​ញោម អាត្មា​ចេះ​តែ​កោត​ថា បើ​យើង​កើត​ទាន់​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​នៅ​តែ​មាន​អ្នក​កុហក​បាន​អ៊ីចឹង ចុះ​ទម្រាំ​យើង​គិត​តិច​ទៅ​មើល៎ យើង​កើត​អត់​ទាន់​ធម៌​ព្រះពុទ្ធ​សោះ​ហ្មង តើ​យើង​មាន​ពន្លឺ​អី​សម្រាប់​គិត មែន​ទេ? ឥឡូវ​នៅ​មាន​ព្រះធម៌​សម្រាប់​ឲ្យ​គិត​ហេតុផល ឲ្យ​គិត​បុណ្យ បាប នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​នេះ សត្វ​បរិសុទ្ធ ព្រោះ​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ វា​ចេញពី​ចិត្ត​ទាំងអស់ យើង​គិត​អត់​ឃើញ​ព្រះធម៌​ពន្លឺ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ បំភ្លឺ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ យើង​គិត​អត់​ឃើញ នៅ​តែ​គេ​កុហក​យើង​បាន ចុះ​ទម្រាំ​អត់​ធម៌​សោះ ។

លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត លោក​ម្ចាស់​គ្រូ សាន សុ​ជា ក៏​មាន​សង្ឃដីកា​បន្ត ៖ មួយទៀត​អាត្មា​ឲ្យ​គន្លឹះ​ញាតិ​ញោម​គិត​តិច ញាតិ​ញោម​ធ្លាប់​ទៅ​ពេទ្យ​ទេ? ពេទ្យ​ព្យាបាល​មិនមែន​ចាក់​ថ្នាំ​បំបាត់​ឈឺ​ទេ ចាក់​ថ្នាំ​បំបាត់​ឈឺ​ចំពោះ​ជំងឺ​ណា​ដែល​គេ​ទ្រាំ​អត់​បាន បាន​គេ​ចាក់​(​ថ្នាំស្ពឹក​) ទាល់តែ​ទ្រាំ​លែង​បាន​គេ​ចាក់ បើ​នៅ​ទ្រាំ​បាន​គេ​អត់​ចាក់​ទេ ព្រោះ​បើ​ចាក់​អាយុ​ច្រើន​ពេល​ខូច​សាច់​អត់​ងាយ​ជា​ទេ ។ ញាតិ​ញោម​ហេតុ​អី​បាន​គេ​ដាក់​ថ្នាំ​ក្មេង​តូច​ៗ​គេ​លាប​គ្រឿង​ផ្អែម​ពី​ក្រៅ​ឲ្យ​ក្មេង​លេប ។ មក​ពី​ក្មេង​ពិបាក​លេប តែបើ​សម្រាប់​មនុស្ស​ធំ​គេ​មិនបាច់​ដាក់​អ៊ីចឹង​ទេ បើកាលណា​ដាក់​ជាតិ​ផ្អែម​ច្រើន​ពេក​វា​ខូចគុណភាព​ថ្នាំ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​ក្មេង ចៀស​មិន​បាន​រឿង​ដាក់​ផ្អែម​ពី​ក្រៅ​ដោយសារ​អី មិន​ចេះ​លេប ។ បើ​ញាតិ​ញោម​ចង់​ស្តាប់ធម៌ តែ​ពាក្យ​ផ្អែម ញាតិ​ញោម​នៅ​តែ​ក្មេង​ដដែល គឺ​ក្មេង​អាយុ​ច្រើន ។ ព្រះពុទ្ធ​ព្រះ​អង្គ​ប្រោស​តែ​អ្នក​ចាស់​ៗ​ទេ ប៉ុន្តែ​ដោយ​ខ្មែរ​យើង​ច្រឡំ​ពាក្យចាស់ មិនមែន​ចាស់​តែ​អាយុ​ទេ ឥន្ទ្រី​យ៍​ចាស់ ព្រះពុទ្ធ​ប្រ​មើ​មើល៎ អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ប្រោស គឺ​អ្នក​ណា​ដែល​ចាស់ ប៉ុន្តែ​មិនមែន​រើស​វ័យចាស់​ទេ គឺ​ឥន្ទ្រី​យ៍​ចាស់​(​ធម៌​ដែល​ជា​ធំ​) ប៉ុន្តែ​យើង​ច្រឡំ​ពាក្យចាស់​ៗ​នេះ​បាន​ចាស់​ៗ​ស្តាប់ធម៌ ។

ទន្ទឹម​នោះ​ដែរ លោក​ម្ចាស់​គ្រូ សាន សុ​ជា មាន​សង្ឃដីកា​បន្ត​ថា ញាតិ​ញោម​ស្តាប់ធម៌​ធ្វើ​អី ? មើល​ឆ្លើយ​ឲ្យ​ត្រង់​មើល៎ ។ ស្តាប់​ធ្វើ​អី? ញាតិ​ញោម​ឆ្លើយ​ថា ស្តា​ប់យក​បញ្ញា លោកគ្រូ​សាន សុ​ជា ថា បើ​ស្តា​ប់យក​បញ្ញា ស្តាប់ធម៌​អា​និ​សង្ឃ​អត់​បាន​បញ្ញា​ទេ ។ បញ្ញា គឺជា​ធម្មជាតិ​ដែល​វិនិច្ឆ័យ​ភាព​ខុស និង​ត្រូវ ប៉ុន្តែ​អាត្មា​បាន​ទេសនា​និយាយ​ពី​បុណ្យ​វិញ ញាតិ​ញោម​ធ្វើបុណ្យ​ណា​បាន​អា​និ​សង្ឃ​បុណ្យ​ហ្នឹងឯង ទេស​រឿង​ផ្សេង​ញាតិ​ញោម​ថា លោក​នេះ​មិន​ចេះ​ទេស​សោះ ។ មើល​ព្រះពុទ្ធ​មើល​ព្រះ​អង្គ​សម្តែងធម៌​៤៥​ព្រះ​វស្សា បើ​នៅ​តែ​សម្តែង​អា​និ​សង្ឃ​ប៉ុន្មាន​តាម​បុណ្យ ហ្នឹង​បាន​ធម៌​៨​ម៉ឺន​៤​ពាន់​ព្រះ​ធម្ម​ខណ្ឌ​អត់? អ៊ីចឹង​ហេតុ​ដែល​ស្តាប់ធម៌​ឲ្យ​កើត​បញ្ញា មិនមែន​ស្តាប់​ឲ្យ​បាន​អី​ទេ គឺ​ធម៌​ដែល​លើក​ឡើង​ឲ្យ​ញាតិ​ញោម​គិតដល់ តែ​ញាតិ​ញោម​គិត​យល់​អាហ្នឹង​បាន​កើត​បញ្ញា ។ នេះ គឺជា​រោគ​របស់​ញាតិ​ញោម​។

លោក​ម្ចាស់​គ្រូ សាន សុ​ជា មាន​សង្ឃដីកា​បន្ថែម​ថា ៖ អាត្មា​ឥឡូវ​លែង​សូវ​សម្តែងធម៌​ដោយសារ​អី​ញាតិ​ញោម អាត្មា​មើលទៅ ដូច​កែ​មិន​ឡើង ដោយសារ​ក្នុង​ពុទ្ធបរិស័ទ​យើង​ហ្នឹង ទុក​ការ​សម្តែងធម៌​គ្រាន់តែ​ជា​ការ​បង្គ​ប់​កិច្ច អត់​ទុក​ការ​សម្តែងធម៌​ហ្នឹង​សំខាន់ ។ មួយវិញទៀត ញាតិ​ញោម ៤​ទៅ​១០​ឆ្នាំ​ក្រោយ គួរតែ​បាន​រៀន​ពី​ការ​ពិត អ្វី​ទៅ​ជា​ទុក្ខ​អ្វី​ទៅ​ជា​សុខ​ពិតប្រាកដ ។ ហ្នឹងហើយ​ចេះ​ពិតប្រាកដ​ញាតិ​ញោម ដល់​តែ​ញាតិ​ញោម​មាន​បញ្ញា​ស្តាប់ធម៌​អីចឹង​ៗ​បាន​ឈប់​ខ្វល់ខ្វាយ ឈប់​ភ័យ​ព្រួយ ព្រោះ​ញាតិ​ញោម​មាន​បញ្ញា​ជាទី​ពឹង អាត្មា​មើលឃើញ​ញាតិ​ញោម ពុទ្ធ​បរិ​ស័​ទ្ធ​ទាំងឡាយ មិន​ទាន់​មាន​ខ្លួនឯង​ជា​ពឹង​ពិតប្រាកដ​ទេ ។ ម៉េច​បាន​អាត្មា​ថា អ៊ីចឹង? ​ពីព្រោះ​ព្រះធម៌​ទេសនា​ទាំងឡាយ​ហ្នឹង ពុំ​សូវ​ផ្តល់​ឲ្យ​នូវ​ការ​ពិចារណា​ទេ គឺ​ឲ្យ​តែ​ចូល​បុណ្យ គឺ​ធ្វើ​នេះ​ទៅ​បាន​បុណ្យ​ច្រើន ធ្វើ​នោះ​ទៅ​បាន​បុណ្យ​ច្រើន ការ​សម្តែង​របៀប​នេះ​អត់​មាន​ឲ្យ​ចេះ​ណា​ញាតិ​ញោម គ្រាន់តែ​ឲ្យ​មាន​សទ្ធា​ក្នុង​ការ​ធ្វើបុណ្យ តែបើ​ឲ្យ​ចេះ​អត់​ទេ ។

លោកគ្រូ​សាន សុ​ជា ក៏​មាន​សង្ឃដីកា​ថា ៖ ពី​មុន​អាត្មា​បន្ទោស​ញាតិ​ញោម ប៉ុន្តែ​ដល់​អាត្មា​តាមដាន​អ្នក​ទេស​ភាគច្រើន បុណ្យ​អី គឺ​និយាយ​អា​និ​សង្ឃ​បុណ្យ​ហ្នឹង អ៊ីចឹង​បាន​ញាតិ​ញោម​នៅ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង វា​អត់​ឡើង​ទៅ​ទៀត គេ​និយាយ​ខុស​ពី​ហ្នឹង​អត់​ដឹង ។ ធម៌​ពិតប្រាកដ​មិនមែន​ធម៌​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ទេ ហើយ​មិនមែន​សីល​ពិតប្រាកដ តែ​ថ្ងៃសីល​ដែរ រាល់ពេល​និយាយ កាយវាចា ចិត្ត​របស់​យើង គ្រប់ពេល​និយាយ​ទាក់ទង​ដោយ​ប្រើ​ពាក្យ​សម្តី គឺ​សីល​នៅ​ពេល​ហ្នឹង ៕

អត្ថបទសរសេរ ដោយ

កែសម្រួលដោយ