គ្រប់សិក្ខាបទទាំងអស់សុទ្ធតែមានអង្គរបស់វាជាការវិនិច្ឆ័យទៅលើសីលថាតើសីលដែលខ្លួនកាន់រក្សាហើយនោះ បរិសុទ្ធ ឬក៏មិនបរិសុទ្ធ ដូចនិច្ចសីលមានសិក្ខាបទប្រាំ ហើយសិក្ខាបទនីមួយៗតែងមានអង្គសិក្ខាទៅតាមវិន័យប្បញ្ញត្តិដូចតទៅ៖ ១-បាណាតិបាតា មានអង្គ៥គឺ ១-សត្វមានជីវិត ២-សេចក្ដីដឹងថា សត្វមានជីវិត…
គ្រប់សិក្ខាបទទាំងអស់សុទ្ធតែមានអង្គរបស់វាជាការវិនិច្ឆ័យទៅលើសីលថាតើសីលដែលខ្លួនកាន់រក្សាហើយនោះ បរិសុទ្ធ ឬក៏មិនបរិសុទ្ធ ដូចនិច្ចសីលមានសិក្ខាបទប្រាំ ហើយសិក្ខាបទនីមួយៗតែងមានអង្គសិក្ខាទៅតាមវិន័យប្បញ្ញត្តិដូចតទៅ៖
១-បាណាតិបាតា មានអង្គ៥គឺ ១-សត្វមានជីវិត ២-សេចក្ដីដឹងថា សត្វមានជីវិត ៣-គិតនឹងសម្លាប់ ៤-ព្យាយាមនឹងសម្លាប់ ៥-សត្វស្លាប់ដោយព្យាយាមនោះ ។
២-អទិន្ទាទាន មានអង្គ៥គឺ ១-ទ្រព្យដែលម្ចាស់គេហួងហែងរក្សា ២-សេចក្ដីដឹងថា ទ្រព្យមានម្ចាស់ហួងហែងរក្សា ៣-គិតនឹងលួច ៤-ព្យាយាមលួច ៥-លួចបានមកដោយព្យាយាមនោះ ។
៣-កាមេសុមិច្ឆាចារ មានអង្គ៤គឺ ១-ស្ត្រីដែលមិនគួរនឹងគប់រកគឺស្ត្រីដែលមានគេហួងហែងរក្សា ២-គិតនឹងសេពនូវថុនធម្មនឹងស្ត្រីនោះ ៣- ព្យាយាមនឹងសេពនូវមេថុនធម្ម ៤-ញុំាងមគ្គនិងមគ្គឲ្យដល់គ្នា ។
៤-មុសាវាទ មានអង្គ៤គឺ ១-វត្ថុមិនពិត ២-គិតនឹងពោលឲ្យខុស ៣-ព្យាយាមនឹងពោលឲ្យខុសនោះ ៤-ញុំាងអ្នកដទៃឲ្យដឹងច្បាស់នូវសេចក្ដីនោះ ។
៥-សុរាមេរ័យ មានអង្គ៤គឺ ១-វត្ថុទីតាំងនៃសេចក្ដីស្រវឹង គឺសុរានិងមេរ័យ ២-ចិត្តប្រាថ្នាដើម្បីនឹងផឹក ៣-ព្យាយាមនឹងផឹកនូវទឹកស្រវឹងនោះ ៤-បានផឹកនូវទឹកស្រវឹងនោះឲ្យកន្លងបំពងកចូលទៅ ។
ការវិនិច្ឆ័យនូវសីលរបស់ខ្លួនដែលបានរក្សាថាតើដាច់ឬមិនទាន់ដាច់សីលនោះ គឺផ្អែកទៅលើអង្គនៃសិក្ខាបទនីមួយៗ ឧទាហរណ៍ៈ សិក្ខាបទទី១គឺ បាណាតិបាតា មានអង្គប្រាំ បើអ្នករក្សាសីលប្រព្រឹត្តទៅលើសត្វមានជីវិតគ្រប់អង្គទាំង៥ហើយ នោះសីលរបស់អ្នកនឹងដាច់ហើយ តែបើការប្រព្រឹត្តមិនទាន់គ្រប់អង្គទេ នឹងពុំទាន់ដាច់សីលទេ គ្រាន់តែជាសីលពព្រុះពពាល សីលមិនស្អាតបរិសុទ្ធ ៕ សាន សារិន
ចែករំលែកព័តមាននេះ