ចំណង់​សត្វលោក​មិន​មាន​ទីបំផុត​ឡើយ


សម្បត្តិ​នៅ​ក្នុង​លោក​នេះ ដែល​សំខាន់​បំផុត​មិនមែន​ស្ថិត​នៅ​លើ​លាភ យស ឋានៈ បុណ្យស័ក្តិ កិត្តិយស ឬ​ការ​គោរព​លើកតម្កើង​តួនាទី​នោះ​ទេ គឹ​វា​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ឱ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ​បំផុត ទើប​រួច​ចាក​ទុក្ខ​ផុត​តណ្ហា​ពី​ក្នុង​លោក​នេះ ។

បើ​និយាយ​ពី​អ្នកបួស​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​វិញ បើ​អ្នកបួស​មិន​បាន​អប់រំ​ឥន្ទ្រិយ​ឱ្យ​បាន​មត់​គត់​ទេ នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​ចិត្ត​ច្របូកច្របល់​ជាមួយនឹង​តណ្ហា​រក​សេចក្តី​ស្ងប់​មិនឃើញ​ឡើយ​។ ព្រោះ​ចំណង់​គ្មាន​ទីបំផុត​នោះ​ហើយ​បានជា​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​អប់រំ​ឱ្យ ប្រព្រឹត្ត​ព្រហ្មចរិយធម៌​ក្នុង​ធម្ម​វិន័យ​ឱ្យ​បាន​ខ្លាំងក្លា​ដើម្បី​រួច​ផុត​ចាក​ទុក្ខ​ទាំងពួង ព្រោះ​កម្ចាត់​បង់​នូវ​តណ្ហា​បាន​សម្រេច ។

រឿង​តណ្ហា​នេះ​មាន​លក្ខណៈ​ធំធេង និង​ក្លៀវក្លា​ខ្លាំង​ណាស់ បើ​បុគ្គល​កម្ចាត់​តណ្ហា​ឱ្យ​អស់ពី​ខន្ធ​សន្តាន​បាន នោះ​នឹង​នាំ​ដំណើរ​សាធុជន​ទៅ​ដល់ត្រើយ​នៃ​ឋាន​សុខ គឺ​លែង​ទាមទារ​អ្វី​តទៅ​ទៀត​ហើយ ព្រោះ​ជា​ការ​សម្រេច​សិទ្ធិ​អំណាច​របស់​ខ្លួន​ដល់ទី​បំផុត មាន​ឥស្សរភាព មាន​សេរីភាព​ដ៏​មហាសាល​លែង​ជា​ខ្ញុំ​នៃ​តណ្ហា ក្នុង​វដ្តសង្សារ​នេះ​តទៅ​ទៀត​ហើយ ។

Facebook Google Twitter Email

សូម​ subscribe Channel Youtube របស់​កោះ​សន្តិភាព​លោក​​អ្នក​នឹង​ទទូល​បាន​ព័ត៌មាន​ជា​វីដេអូ​ថ្មី​ៗ​បន្ថែម​ទៀត សូម​អគុណ!!!!!

ជ្រុង​មួយ​នៃ​សាសនា

អត្រាប្តូរប្រាក់

អត្រាប្តូរប្រាក់ផ្សេងទៀត

Live

Sponsored News

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ