ខេត្តកំពត ៖ ប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ ។ បន្ទាប់ពីការងារស្រែចម្ការពួកគាត់មានរបរមួយទៀតបន្ទាប់បន្សំគឺការចិញ្ចឹមសត្វជាលក្ខណៈគ្រួសារផង និងលក្ខណៈអាជីវកម្មផង ។ ការចិញ្ចឹមសត្វជាលក្ខណៈគ្រួសាររបស់ពួកគាត់ភាគច្រើនចិញ្ចឹមតាមបែបធម្មជាតិ តែពួកគាត់ពុំទាន់បានយល់ដឹងជ្រៅជ្រះអំពីការចិញ្ចឹមតាមបែបធម្មជាតិនោះថា តើធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឱ្យការចិញ្ចឹមចំណាយតិច តែរកចំណូលបានច្រើន ។
អ្នកស្រីជ័យ ស៊ីយ៉ាត ជាប្រជាពលរដ្ឋនៅភូមិអង្គរជ័យទី១ ឃុំដំណាក់កន្ទួតខាងត្បូង ស្រុកកំពង់ត្រាច បានផ្ដល់បទសម្ភាសន៍ឱ្យអ្នកសារព័ត៌មានកោះសន្តិភាពដឹងថា ក្រៅពីការងារស្រែចម្ការអ្នកស្រីមានរបរមួយបន្ថែមទៀត គឺដាំបន្លែ និងចិញ្ចឹមសត្វ ។ សត្វដែលគាត់ចឹញ្ចឹមបានកាក់កបជាងគេនោះ គឺការចិញ្ចឹមមាន់ជាលក្ខណៈគ្រួសារតាមបែបធម្មជាតិ ។ សព្វថ្ងៃគាត់ចឹញ្ចឹមមាន់ប្រហែលជា១០០ ក្បាល តែមិនដែលមានជំងឺឡើយចាប់តាំងពីគាត់អនុវត្តតាមវិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមតាមបែបធម្មជាតិមក ។ គាត់មិនទិញចំណីឧស្សាហកម្ម ឬព្យាបាលមាន់តាមបែបវេជ្ជសាស្ត្រឡើយ គាត់ឱ្យស៊ីតែចំណីធម្មជាតិសុទ្ធសាធ ។
អ្នកស្រីបន្តថា តាមធម្មតាការចិញ្ចឹមមាន់របស់ប្រជាកសិករខ្មែរយើងភាគច្រើនឱ្យវាស៊ីស្រូវ អង្ករ និងបាយ តែអ្នកខ្លះមានលាយជាមួយកន្ទក់ ។ ចំណីទាំងនោះមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ ទេសម្រាប់មាន់ យើងត្រូវបន្ថែមចំណីផ្សេងៗទៀតដូចជា សាច់ បន្លែ ជាតិរ៉ែជាដើម ។ អ្នកស្រីដដែលរៀបរាប់ពីរបៀបចិញ្ចឹមមាន់តាមបែបធម្មជាតិរបស់គាត់ឱ្យដឹងថា ចំណីដែលអ្នកស្រីដាក់ឱ្យមាន់ស៊ីរាល់ថ្ងៃមានដូចជាប្រភេទថាមពលជាតិរ៉ែ វីតាមីន និងជាតិសាច់ព្រោះ មាន់វាក៏ត្រូវការប្រភេទចំណីមិនខុសពីមនុស្សយើងទេសម្រាប់ទ្រទ្រង់រាងកាយ និងការពារជំងឺ ។ ចំណីជាតិសាច់ដែលអ្នកស្រីដាក់ឱ្យមាន់ស៊ី មិនបានយកពីណាទេនៅផ្ទះអ្នកស្រីមានចិញ្ចឹមជន្លេនសម្រាប់ឱ្យវាស៊ី ហើយជន្លេននោះក៏មិនមែនជន្លេននៅក្នុងស្រុកដែរ ជាប្រភេទជន្លេនក្រហមដែលនាំចូលពីក្រៅសម្រាប់ចិញ្ចឹមទុកឱ្យមាន់ ទាស៊ី និងសម្រាប់ធ្វើឱ្យដីផុសដំណាំលូតលាស់ល្អ ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះក្រៅពីជន្លេនក៏នៅមានសត្វល្អិតផ្សេងៗដែលវាដើរកកាយស៊ីនៅជុំវិញផ្ទះ ចំណែកកណ្ដៀរជាប្រភេទសត្វល្អិតដែលធ្វើឱ្យមាន់ឆាប់ធំធាត់ និងឈ្នះជំងឺទៀតផង ។
ចំណែកចំណីប្រភេទវីតាមីន មាន់អាចដើរចឹកស៊ីផ្កាស្មៅ និងរុក្ខជាតិផ្សេងៗដែលវាអាចស៊ីបាន ។ ចំណែកចំណីប្រភេទវីតាមីនដែលអ្នកស្រីដាក់ឱ្យមាន់ស៊ីប្រចាំថ្ងៃនោះ មានដូចជាត្រកួន ស្លឹកក្ទម្ពទេស ស្លឹកដំឡូងជ្វា ជាដើមដោយចិញ្ច្រាំរួចបុកលាយជាមួយចុងអង្ករ កន្ទក់ ឬបាយ ។រីឯអាហារជាតិរ៉ែ ដែលធ្វើឱ្យមាន់ពូកែខាងឆ្អឹង និងការពារជំងឺ មានដូចជា សំបកខ្យង ខ្ចៅ ដោយបុកវារួចហាលឱ្យស្ងួតបន្ទាប់មកបុកឱ្យម៉ដ្ឋយកទុកលាយជាមួយចំណីដែលឱ្យស៊ីរាល់ថ្ងៃនោះដោយឱ្យស៊ីក្នុងមួយសប្ដាហ៍ម្ដងឬពីរដង ។ ក្រៅពីប្រភេទចំណីអាហារដែលឱ្យមាន់ស៊ីហើយត្រូវគិតពីសុខភាពរបស់វាផងដែរ ។មាន់ដែលមិនងាយធំធាត់ដោយសារតែវាផ្ទុកព្រូននៅក្នុងខ្លួនរបស់វា ។ ចំពោះបញ្ហានេះ អ្នកស្រីជ័យស៊ី យ៉ាត ឱ្យដឹងថា គាត់អាចយកផ្លែក្ទម្ពទេស ឬថ្នាំព្រូនសម្រាប់មនុស្សប្រើក៏បានបុកលាយជាមួយចំណីដាក់ឱ្យវាស៊ីយូរៗម្ដង ។
ក្នុងការឱ្យចំណីមាន់ក្នុងមួយថ្ងៃ អ្នកស្រីជ័យ ស៊ីយ៉ាត ឱ្យវាស៊ី៣ដងគឺព្រឹក ថ្ងៃត្រង់ និងពេលល្ងាចមុនពេលវាចូលដេក ។ ការដាក់ចំណីឱ្យវាស៊ីមិនអាចឱ្យវាស៊ីផ្ទាល់ដីទេត្រូវក្រាលកន្ទេល ឬកំណាត់ចាស់ៗដាក់ឱ្យវាស៊ីជៀសវាងមាន់ឆ្លងរោគពីដី ។ចំពោះវិធីសាស្ត្រក្នុងការជ្រើសរើសពូជមាន់សម្រាប់បង្កកំណើតអ្នកស្រីឱ្យដឹងថា សម្រាប់មាន់ឈ្មោលធ្វើជាបាមិនឱ្យលើសពី២ទៅ៣ឆ្នាំឡើយត្រូវប្ដូរវាចេញដោយយកមាន់ផ្សេងមកឱ្យវាបង្កកំណើតទៀត ។ ជាពិសេសនោះមិនត្រូវជ្រើសរើសពូជមាន់ណាដែលមានជាប់ឈាមជ័ររបស់វាឡើយ ។ឧទាហរណ៍មាន់ញី«ក» ត្រូវជាកូនបង្កើតរបស់មាន់ឈ្មោល«ខ» ឬក៏បងប្អូនបង្កើតរបស់មាន់ឈ្មោល«ខ»ដូចនេះមិនត្រូវឱ្យមាន់ញី «ក» បង្កកំណើតជាមួយមាន់ឈ្មោល«ខ»ទេអាចឱ្យមាន់ញី«ក»បង្កកំណើតជាមួយមាន់ឈ្មោល«គ»ដែលមិនជាប់ឈាមជ័រនឹងគ្នា ។
អ្នកស្រីជ័យ ស៊ីយ៉ាត បន្ថែមថា មាន់ដែលអ្នកស្រីចិញ្ចឹមខ្លះលែងនៅខាងក្រៅ និងមួយចំនួនទៀតដាក់ក្នុងទ្រុង តែពេលរដូវមាន់មានជំងឺដូចជារដូវក្ដៅមាន់ទាំងអស់អ្នកស្រី ដាក់ក្នុងទ្រុង និងរកមើលមាន់ណាដែលមានជំងឺ ដាក់ដោយឡែកពីគេ ។
តាមវិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមមាន់នេះធ្វើឱ្យអ្នកស្រីមានមាន់លក់ជាប្រចាំព្រោះថា ចាប់ពីពេលដែលវាញាស់រហូតដល់វាធំពេញវ័យអាចទទួលផលបានមានរយៈពេលតែ៤ខែប៉ុណ្ណោះ ហើយមាន់នីមួយៗអាចមានទម្ងន់ពី១,៤គីឡូក្រាមឡើងទៅ ។
អ្នកស្រីជ័យ ស៊ីយ៉ាត បានដឹងពីវិធីសាស្ត្រ្កក្នុងចិញ្ចឹមមាន់តាមបែបធម្មជាតិនេះតាមរយៈអង្គការពាក់ពន្ធ័នឹងកសិកម្មដែលទៅបណ្ដុះបណ្ដាលដល់មូលដ្ឋាន ដូចជាអង្គការសេដាកជាដើម ។ អ្នកស្រីបានអនុវត្តតាមវិធីសាស្ត្រនេះចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៤រហូតមកដល់ពេលនេះមាន់អ្នកស្រីមិនដែលមានជំងឺ ឬងាប់ឡើយ ។ សព្វថ្ងៃប្រជាកសិករនៅភូមិអង្គរជ័យទី១បានចាប់ផ្ដើមចិញ្ចឹមមាន់តាមវិធី សាស្រ្តធម្មជាតិជាបណ្ដើរៗហើយ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ