ក្រសួងចំនួន២ អំពាវនាវកុំបញ្ចូលកិច្ច«សំពះផ្ទឹមចងដៃ» ក្នុងពិធីភ្ជាប់ពាក្យ
- ភ្នំពេញ
រាជធានីភ្នំពេញ៖ ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសីល្បៈនិងក្រសួងធម្មការ និងសាសនាបានអំពាវនាវកុំឱ្យមានការបញ្ចូលរៀបចំកិច្ច”សំពះផ្ទឹមចងដៃ”នៅក្នុងពិធីភ្ជាប់ពាក្យ ដែលខុសទំនៀមទំលាប់ខ្មែរ។
យោងតាមសេចក្តីអំពាវនាវរបស់ ក្រសួងវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈ និង ក្រសួងធម្មការ និងសាសនានៅថ្ងៃទី១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦បានលើកឡើងថា ដូនតារបស់យើងបានបន្សល់ទុកនូវវប្បធម៌ប្រពៃណីដ៏ល្អផូរផង់ សម្រាប់អនុជនជំនាន់ក្រោយប្រតិបត្តិតរៀងមក។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ រាជរដ្ឋាភិបាលក៏បានយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ក្នុងការអភិរក្ស ថែរក្សាការពារវប្បធម៌ ប្រពៃណី និងសាសនាឱ្យមានភាពរឹងមាំនិងរីកចម្រើនជាបន្តបន្ទាប់។
ប្រភពបានលើកឡើងទៀតថា នាពេលកន្លងមក ប្រជាជន យើងមួយចំនួនបានប្រារព្ធ “ពិធីភ្ជាប់ ពាក្យ”កូនចៅ ដោយ បញ្ចូល“កិច្ចសំពះផ្ទឹម ចងដៃ”នៅក្នុងពិធីនេះ ហើយក៏មានប្រជាជនខ្លះបានប្រើប្រាស់ឯកសណ្ឋានសម្គាល់មន្ត្រីរាជការ សញ្ញាស័ក្តិ និងរូបសញ្ញារដ្ឋបាល មកប្រើប្រាស់នៅក្នុងកិច្ចពិធីមួយចំនួននៃមង្គលការផងដែរ។
ការរៀបចំពិធីបែបនេះ បាន និងកំពុងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ទម្រង់ដើមនៃការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងមិនមែនជាទំនៀម ទម្លាប់ដូនតាខ្មែរពីបុរាណយើងទេ ព្រោះថាកិច្ចសំពះផ្ទឹមចងដៃត្រូវបានរៀបចំតែក្នុងថ្ងៃនៃពិធីមង្គលការ តែប៉ុណ្ណោះ រីឯឯកសណ្ឋានសម្គាល់មន្ត្រីរាជការ សញ្ញាស័ក្តិ និងរូបសញ្ញារដ្ឋបាល ក៏មិនមែនជាសម្លៀកបំពាក់ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងពិធីមង្គលការនោះដែរ។
ក្រសួងវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈ និង ក្រសួងធម្មការនិងសាសនា សូមបញ្ជាក់ជូនសាធារណជនថា ទម្រង់ដើម នៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬមង្គលការ គឺជាពិធីបង្កប់ទៅដោយទស្សនវិជ្ជាអប់រំ សីលធម៌ និងគុណតម្លៃវប្បធម៌ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ជាពិសេសការផ្តល់តម្លៃដល់ស្ត្រីជាធំ។ ទម្រង់នៃកិច្ចនីមួយៗត្រូវបានដូនតាខ្មែររៀបចំឡើងយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងមាន លំដាប់លំដោយច្បាស់លាស់ ដោយបែងចែកដាច់ពីគ្នារវាង “ពិធីភ្ជាប់ពាក្យ” និង “ពិធីមង្គលការ”។
អត្ថន័យពិធីភ្ជាប់ពាក្យ (ឬស្តីដណ្តឹង)៖ គឺជាដំណាក់កាលដំបូងនៃការព្រម ព្រៀងគ្នារវាងចាស់ទុំទាំងសងខាង ទុកដាក់កូនចៅភ្ជាប់សាច់ភ្ជាប់ឈាមឱ្យបានជាគូស្រករនឹងគ្នាក្នុងពេលខាង មុខ។ នៅក្នុងកិច្ចពិធីភ្ជាប់ពាក្យ ទំនៀម ទម្លាប់ បុរាណខ្មែរមានតែកិច្ចចែចូវស្តីដណ្តឹង ជូនវត្ថុបញ្ចាំចិត្ត(បំពាក់ចិញ្ចៀន) និងពិសាស្លាបញ្ជាប់ពាក្យ (ពិសាស្លាភ្ជាប់ពាក្យ) ប៉ុណ្ណោះ។ ឯសាមីខ្លួនប្រុសស្រី មិនទាន់ក្លាយជាប្តីប្រពន្ធពេញលក្ខណៈតាមច្បាប់ និងប្រពៃណីនៅឡើយទេ។
ខ្លឹមសារកិច្ចសំពះផ្ទឹមនិងចងដៃ៖ គឺជាការសែនព្រេនដល់ជីដូនជីតាមេបាទាំង សងខាង ផ្សំផ្គុំសាមីខ្លួន ប្រុសស្រីជាប្តីប្រពន្ធ ដែលមានញាតិមិត្តទាំង សង ខាងបាចផ្កាស្លាឱ្យពរជ័យទទួល ស្គាល់ជាប្តីប្រពន្ធស្របតាមប្រពៃណី តរៀង ទៅ។
ប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់បុរាណខ្មែរយើង គ្មានកិច្ចសំពះផ្ទឹមចងដៃនៅក្នុងថ្ងៃស្តីដណ្តឹងភ្ជាប់ពាក្យនោះទេ ហើយការ អនុវត្តរបស់ប្រជាជនមួយចំនួនកន្លងមក មិនស្របតាមលំអានក្បួនប្រពៃណី ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់គុណតម្លៃដើម នៃពិធីមង្គលការខ្មែរយើង។
ជាមួយគ្នានេះ ការប្រើប្រាស់ឯកសណ្ឋា នសម្គាល់មន្ត្រីរាជការ សញ្ញាស័ក្តិ និងរូបសញ្ញារដ្ឋបាល ក៏ជា សកម្មភាពគួរចៀសវាង ពីព្រោះជាឯកសណ្ឋានសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងពិធីផ្លូវការនិងការបំពេញការងារ ដែលរបៀប ប្រើប្រាស់ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងព្រះរាជក្រឹត្យស្តីពីសញ្ញាស័ក្តិ និងឯកសណ្ឋាននៃសមាជិករាជរដ្ឋាភិបាល និង អនុរដ្ឋលេខាធិការ និងព្រះរាជក្រឹត្យស្តីពីរូបសញ្ញារដ្ឋបាល សញ្ញាស័ក្តិ និងឯកសណ្ឋានមន្ត្រីនៃក្របខ័ណ្ឌមន្ត្រី គ្រប់គ្រងរដ្ឋបាល និងក្របខ័ណ្ឌមន្ត្រីក្រមការ ព្រមទាំងសេចក្តីណែនាំនានាពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រើប្រាស់ឯកសណ្ឋាននេះ។
ក្រសួងវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈ និង ក្រសួងធម្មការនិងសាសនា សូមអំពាវនាវដល់អ្នកសម្អាងការ អាចារ្យ អ្នកភ្លេង អ្នកសិល្បៈ និងអ្នកប្រកបអាជីពពាក់ព័ន្ធនឹងពិធីមង្គលការទាំងអស់ ចូលរួមគោរពប្រតិបត្តិនូវកិច្ចពិធី អាពា ហ៍ពិពាហ៍ទៅតាមលំអានក្បួនច្បាប់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងសូមពិនិត្យលើការប្រើប្រាស់សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី ឱ្យត្រូវទៅតាមប្រភេទពិធី។ ក្រសួងវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈ និង ក្រសួងធម្មការនិង សាសនា សង្ឃឹមយ៉ាងមុតមាំថា ក្រុមហ៊ុនផ្តល់សេវាកម្មនិងអ្នកពាក់ព័ន្ធ សាធារណជនទូទៅ និងបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋដែលត្រូវរៀបចំអាពាហ៍ពិពាហ៍ កូនចៅ ជាពិសេសយុវជនជំនាន់ក្រោយត្រូវសិក្សាស្វែងយល់ពីទំនៀម ទម្លាប់ប្រពៃណី និងចូលរួមសហការ គោរព និងថែរក្សាតម្លៃវប្បធម៌ដ៏ផូរផង់របស់ជាតិយើងឱ្យបានគង់វង្ស និងរុងរឿងជានិច្ចនិរន្តរ៍៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ