ការលើកឡើងថា «ការគេងសំខាន់ជាងការហាត់ប្រាណ» អាចនឹងធ្វើឱ្យអ្នកខ្លះមានការភ្ញាក់ផ្អើល ប៉ុន្តែបើពិនិត្យទៅលើវិទ្យាសាស្ត្រសុខភាព ការគេងគឺជា «គ្រឹះ» ដែលទ្រទ្រង់រាល់សកម្មភាពដទៃទៀត រួមទាំងការហាត់ប្រាណផងដែរ។ ខាងក្រោមនេះជាហេតុផលសំខាន់ៗ ដែលបញ្ជាក់ថាហេតុអ្វីបានជាការគេងមានអាទិភាពខ្ពស់បំផុតសម្រាប់សុខភាព៖…
ការលើកឡើងថា «ការគេងសំខាន់ជាងការហាត់ប្រាណ» អាចនឹងធ្វើឱ្យអ្នកខ្លះមានការភ្ញាក់ផ្អើល ប៉ុន្តែបើពិនិត្យទៅលើវិទ្យាសាស្ត្រសុខភាព ការគេងគឺជា «គ្រឹះ» ដែលទ្រទ្រង់រាល់សកម្មភាពដទៃទៀត រួមទាំងការហាត់ប្រាណផងដែរ។
ខាងក្រោមនេះជាហេតុផលសំខាន់ៗ ដែលបញ្ជាក់ថាហេតុអ្វីបានជាការគេងមានអាទិភាពខ្ពស់បំផុតសម្រាប់សុខភាព៖
១. ការជួសជុល និងការលូតលាស់សាច់ដុំ
នៅពេលអ្នកហាត់ប្រាណ អ្នកកំពុងធ្វើឱ្យសរសៃសាច់ដុំមានការរហែកតូចៗ (Micro-tears)។ ប៉ុន្តែ សាច់ដុំមិនមែនលូតលាស់នៅក្នុង (Gym) នោះទេ គឺវាលូតលាស់នៅពេលអ្នក គេងលក់។
–អ័រម៉ូនលូតលាស់ (Growth Hormone): រាងកាយបញ្ចេញអ័រម៉ូននេះច្រើនបំផុតនៅពេលយើងគេងលក់ស្កប់ស្កល់ ដើម្បីជួសជុលកោសិកាដែលខូចខាត។
–លទ្ធផល: បើអ្នកហាត់ខ្លាំងតែគេងមិនគ្រាន់ សាច់ដុំនឹងមិនងើបឡើងវិញទេ ដែលនាំឱ្យមានការឈឺចាប់រ៉ាំរ៉ៃ និងចុះខ្សោយកម្លាំង។
២. ការគ្រប់គ្រងទម្ងន់ និងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ
ការគេងមិនគ្រាន់ គឺជាសត្រូវនៃរបបអាហារ។ នៅពេលអ្នកខ្វះការគេង រាងកាយនឹងមានការប្រែប្រួលអ័រម៉ូនពីរ៖
-Ghrelin កើនឡើង: ធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ឃ្លានខ្លាំង (ចង់ញ៉ាំផ្អែម និងអាហារមានជាតិខ្លាញ់)។
-Leptin ថយចុះ: ធ្វើឱ្យខួរក្បាលមិនទទួលបានសញ្ញាថា “ឆ្អែត”។
សម្គាល់: ទោះអ្នកហាត់ប្រាណ ២ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃក៏ដោយ បើអ្នកគេងមិនលក់ អ្នកនឹងពិបាកគ្រប់គ្រងការញ៉ាំ ដែលធ្វើឱ្យការសម្រកទម្ងន់មិនទទួលបានជោគជ័យ។
៣. សុខភាពខួរក្បាល និងតុល្យភាពផ្លូវចិត្ត
ការហាត់ប្រាណជួយឱ្យខួរក្បាលស្រឡះ ប៉ុន្តែការគេងគឺជាការ “លាងសម្អាត” ខួរក្បាល។ តាមរយៈប្រព័ន្ធ Glymphatic system ខួរក្បាលនឹងកម្ចាត់ជាតិពុលដែលកកកុញពេញមួយថ្ងៃនៅពេលយើងគេង។
-ការខ្វះការគេងធ្វើឱ្យ៖ បាត់បង់ការផ្ដោតអារម្មណ៍, ឆាប់ខឹង, ស្ត្រេស កើនឡើង និងប្រឈមនឹងជំងឺបាក់ទឹកចិត្ត។
៤. ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ (Immune System)
ការគេងគឺជាថ្នាំទិព្វសម្រាប់ប្រព័ន្ធការពារ។ នៅពេលអ្នកគេង រាងកាយផលិតសារធាតុ Cytokines ដែលជួយប្រឆាំងនឹងការឆ្លងមេរោគ និងការរលាក។ ការហាត់ប្រាណខ្លាំងពេកដោយមិនបានសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ នឹងធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធការពារចុះខ្សោយ ដែលងាយនឹងធ្វើឱ្យអ្នកឈឺ។
៥. ការពារគ្រោះថ្នាក់ និងរបួស
ការហាត់ប្រាណទាមទារការផ្ដោតអារម្មណ៍ និងការបញ្ជាពីប្រព័ន្ធប្រសាទ។ នៅពេលអ្នកងងុយគេង៖
-ការឆ្លើយតបរបស់រាងកាយយឺតយ៉ាវ (Slow reaction time)។
-បាត់បង់លំនឹង ដែលងាយនឹងបង្កឱ្យមានរបួសធ្ងន់ធ្ងរក្នុងពេលលើកទម្ងន់ ឬរត់។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
យើងមិនអាចបដិសេធតម្លៃនៃការហាត់ប្រាណបានឡើយ ប៉ុន្តែ ការគេងគឺជាអាទិភាពទី១។ ប្រសិនបើអ្នកមានពេលត្រឹមតែ ៨ ម៉ោង ហើយត្រូវជ្រើសរើសរវាង “ការគេង ៨ ម៉ោង” ឬ “ការគេង ៦ ម៉ោង + ហាត់ប្រាណ ២ ម៉ោង” គ្រូពេទ្យ និងអ្នកជំនាញភាគច្រើននឹងណែនាំឱ្យអ្នកជ្រើសរើស ការគេងឱ្យបានគ្រាន់ ជាមុនសិន។
ការហាត់ប្រាណដោយគ្មានការគេងគ្រប់គ្រាន់ គឺប្រៀបដូចជាការបើកឡានដែលខូចម៉ាស៊ីន ទោះអ្នកព្យាយាមជាន់ហ្គែរប៉ុណ្ណាក៏វាមិនទៅមុខបានឆ្ងាយដែរ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ