ទីក្រុងបាងកក ៖ ការនាំចេញអង្កររបស់ប្រទេសថៃបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង នៅក្នុងខែមករាកន្លងទៅ ដែលបង្កើនការព្រួយបារម្ភថា ការដឹកជញ្ជូនពេញមួយឆ្នាំ ២០២៦ អាចនឹងធ្លាក់ចុះដល់កម្រិតទាបបំផុតក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ ដោយសារតែប្រាក់បាតឡើងថ្លៃខ្ពស់ និងការប្រកួតប្រជែងទូទាំងពិភពលោកកាន់តែកើនឡើង។ នេះបើតាមប្រភពពីកាសែតថៃ Khaosod ចេញផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦។
លោក ឈូកៀត អូផាវង្ស (Chookiat Ophaswongse) ប្រធានកិត្តិយសនៃសមាគមអ្នកនាំចេញអង្ករថៃ បានថ្លែងថា ការនាំចេញក្នុងខែមករាមានចំនួនសរុប ៥៣ ម៉ឺនតោន ធ្លាក់ចុះ ១៧,៥% បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នា កាលពីឆ្នាំមុន ដោយតម្លៃនាំចេញធ្លាក់ចុះ ៣០,៧% នៅត្រឹម ៩,៧ ពាន់លានបាត ឬជាង ៣១២ លានដុល្លារអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ។ ការដឹកជញ្ជូនត្រូវបានរំពឹងថានឹងមានជាមធ្យមប្រហែល ៥០ ម៉ឺនតោនក្នុងមួយខែរហូតដល់ពាក់កណ្តាលឆ្នាំ ខណៈដែលវិស័យនេះប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គកាន់តែខ្លាំងឡើង។
សមាគមព្យាករថា ការនាំចេញអង្ករសរុបរបស់ថៃនៅឆ្នាំ ២០២៦ មានចំនួន ៧,០៣ លានតោន ធ្លាក់ចុះ ១១% ពី ៧,៩ លានតោនកាលពីឆ្នាំ ២០២៥ ដែលជាកម្រិតទាបបំផុតក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ។ តម្លៃនាំចេញទៀតសោតត្រូវបានព្យាករថាមានចន្លោះពី ១៣០ ទៅ ១៤០ ពាន់លានបាត ឬ ៤,១ ទៅ ៤,៥ ពាន់លានដុល្លារ ពោលធ្លាក់ចុះ ១២,៣%។
បណ្តាអ្នកនាំចេញបានលើកឡើងពីកត្តាហានិភ័យសំខាន់ៗចំនួន ៥ ក្នុងចំណោមនោះ កត្តាចម្បងគឺការកើនឡើងនៃតម្លៃប្រាក់បាត ដោយ ៣១ បាតស្មើនឹង ១ ដុល្លារអាមេរិក ដែលធ្វើឱ្យអង្ករថៃមានតម្លៃថ្លៃជាងដៃគូប្រកួតប្រជែង។
សម្ពាធផ្សេងទៀតរួមមាន ពន្ធនាំចូលបណ្តោះអាសន្នរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ក្រោមមាត្រា ១២២ ដែលដាក់ពន្ធលើតម្លៃសរុប ១៥% រយៈពេល ១៥០ ថ្ងៃ ដែលអាចកាត់បន្ថយការនាំចេញអង្ករផ្កាម្លិះរបស់ថៃទៅកាន់សហរដ្ឋអាមេរិកពី ១៥% ទៅ ២០% ខណៈប្រទេសមហាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកមួយនេះ គឺជាទីផ្សារអង្ករផ្កាម្លិះធំជាងគេរបស់ប្រទេសថៃ ដែលមានចំនួនប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃការនាំចេញអង្ករផ្កាម្លិះសរុប។
ទន្ទឹមនឹងនេះ ការផ្គត់ផ្គង់លើសតម្រូវការទូទាំងពិភពលោក រួមទាំងការផលិតកំណត់ត្រានៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ការរឹតបន្តឹងការនាំចូលដោយប្រទេសនាំចូលសំខាន់ៗ ដូចជា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី និងគោលនយោបាយសន្តិសុខស្បៀងអាហារដែលលើកទឹកចិត្តដល់ភាពគ្រប់គ្រាន់ដោយខ្លួនឯង ក៏កំពុងជះឥទ្ធិពលដល់តម្រូវការអង្ករផងដែរ។
បណ្តាអ្នកនាំចេញថៃ បានជំរុញឱ្យមានការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលថ្មីឱ្យបានឆាប់ និងបានអំពាវនាវឱ្យមានវិធានការបន្ទាន់ដើម្បីដោះស្រាយភាពរឹងមាំនៃរូបិយប័ណ្ណជាតិ ដោយពួកគេអះអាងថា ការធ្លាក់ចុះតម្លៃប្រាក់បាតនឹងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវការប្រកួតប្រជែង។ នៅក្នុងរយៈពេលជាមធ្យម ពួកគេបានសង្កត់ធ្ងន់លើតម្រូវការក្នុងការអភិវឌ្ឍពូជស្រូវថ្មីដែលត្រូវនឹងតម្រូវការសកល និងកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្ម ដើម្បីការពារប្រទេសថៃពីការបាត់បង់ចំណែកទីផ្សារបន្ថែមទៀតទៅឱ្យគូប្រជែងក្នុងតំបន់៕

ចែករំលែកព័តមាននេះ