​ចំណេះដឹង៖ យោងតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស ក្នុងយុគសម័យឌីជីថលដែលការតភ្ជាប់មានភាពរហ័សទាន់ចិត្ត ព្រំដែនរវាងការងារ និងជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនកាន់តែមានភាពស្រពិចស្រពិល ដែលធ្វើឱ្យបុគ្គលិកភាគច្រើនមានអារម្មណ៍ថាត្រូវត្រៀមខ្លួនឆ្លើយតបការងារគ្រប់ពេលវេលា។

ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ បណ្ដាប្រទេសជឿនលឿនដូចជា បារាំង អូស្ត្រាលី ព័រទុយហ្គាល់ បែលហ្ស៊ិក អេស្ប៉ាញ អៀរឡង់ និងអ៊ីតាលី បានបង្កើតច្បាប់ «សិទ្ធិផ្ដាច់ទំនាក់ទំនង» ដើម្បីការពារសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់កម្មករ។ ច្បាប់នេះអនុញ្ញាតឱ្យបុគ្គលិកមានសិទ្ធិមិនអើពើនឹងការហៅទូរស័ព្ទ សារ ឬអ៊ីមែលពីនិយោជកនៅក្រៅម៉ោងធ្វើការដោយស្របច្បាប់ និងមិនមានការដាក់ទោសទណ្ឌឡើយ។

ការសម្រាកពិតប្រាកដពីការងារមិនមែនជាភាពប្រណីតនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាតម្រូវការចាំបាច់សម្រាប់រាងកាយ និងស្មារតី ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹង និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពការងារឱ្យកាន់តែប្រសើរនៅថ្ងៃបន្ទាប់។ ប្រទេសបារាំងដែលជាអ្នកផ្ដើមគំនិតដំបូងគេបានតម្រូវឱ្យក្រុមហ៊ុនធំៗកំណត់ម៉ោងសម្រាកច្បាស់លាស់សម្រាប់បុគ្គលិក ខណៈដែលព័រទុយហ្គាល់ថែមទាំងហាមឃាត់និយោជកមិនឱ្យទាក់ទងបុគ្គលិកក្រោយម៉ោងធ្វើការជាដាច់ខាត លើកលែងតែករណីអាសន្នបំផុត។ គោលនយោបាយទាំងនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីធានាថា បុគ្គលិកម្នាក់ៗមានពេលវេលាផ្ទាល់ខ្លួនពិតប្រាកដសម្រាប់គ្រួសារ និងការសម្រាក ជៀសផុតពីការហត់នឿយខ្លាំងក្នុងយុគសម័យដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងស្ថិតនៅលើអនឡាញ។

សរុបមក ការផ្ដល់សិទ្ធិឱ្យបុគ្គលិកនៅស្ងៀមពីការងារក្រៅម៉ោង កំពុងក្លាយជានិន្នាការអន្តរជាតិដែលជួយលើកកម្ពស់គុណភាពជីវិត និងតុល្យភាពការងារ។ ទោះបីជាបច្ចេកវិទ្យាអនុញ្ញាតឱ្យយើងធ្វើការបានគ្រប់កន្លែង ប៉ុន្តែការដឹងពីដែនកំណត់ និងការគោរពពេលវេលាសម្រាកគឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ក្នុងការរក្សាសុខុមាលភាព និងភាពរឹងមាំនៃកម្លាំងពលកម្មក្នុងរយៈពេលវែង​៕