ADផ្ទាំងផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

Picture

មក​ដឹង​អត្ថន័យ​ពិត «​ធ្វើ​ទាន​តិច បាន​បុណ្យ​តិច ធ្វើ​ទាន​ច្រើន​បាន​បុណ្យ​ច្រើន​»

11 ខែ មុន
  • ភ្នំពេញ

រាជធានី​ភ្នំពេញ ៖ ការ​ឱ្យទាន​គប្បី​ឱ្យ​ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ចំពោះ​ទាន ដោយ​គ្មាន​បំណង​ចង់​បានការ​តបស្នង​អំពី​គេ​វិញ​ឡើយ តែបើ​បុគ្គល​ឱ្យ​របស់​អ្វី​ម្យ៉ាង​ទៅ​អ្នក​ណា ហើយ​រំពឹង​ចង់​បានការ​តបស្នង​វិញ បុគ្គល​នោះ​មិនមែន​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ទាន​ដោយ​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​ទេ គឺជា​អ្នក​ធ្វើ​ទាន​បែប​វិនិយោគ ។ ជាក់ស្តែង…

រាជធានី​ភ្នំពេញ ៖ ការ​ឱ្យទាន​គប្បី​ឱ្យ​ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ចំពោះ​ទាន ដោយ​គ្មាន​បំណង​ចង់​បានការ​តបស្នង​អំពី​គេ​វិញ​ឡើយ តែបើ​បុគ្គល​ឱ្យ​របស់​អ្វី​ម្យ៉ាង​ទៅ​អ្នក​ណា ហើយ​រំពឹង​ចង់​បានការ​តបស្នង​វិញ បុគ្គល​នោះ​មិនមែន​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ទាន​ដោយ​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​ទេ គឺជា​អ្នក​ធ្វើ​ទាន​បែប​វិនិយោគ ។

ជាក់ស្តែង កាលពី​កន្លង​មកនេះ លោក​ម្ចាស់​គ្រូ សាន សុ​ជា (​កាល​លោកគ្រូ គង់នៅ​ភេទ​ជា​សង្ឃ​) ធ្លាប់​បាន​មាន​សង្ឃដីកា​ថា សេចក្តី​បរិសុទ្ធ​បុណ្យ​ច្រើន ឬ​តិច ញាតិ​ញោម​ស្តាប់​យូរ​ទៅ​ៗ​ញាតិ​ញោម​ធ្វើបុណ្យ​ស្រឡះ​ចិត្ត ហើយ​ទៅ​វត្ត​ឈប់​ខ្មាស​គេ​ហើយ ហើយ​ក៏​ឈប់​គិត​ថា វត្ត​អ្នក​មានបាន​ទៅ អ្នកក្រ​បាន​ទៅ​ក៏​ឈប់​គិត​ដែរ ។ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​មិន​ទាន់​យល់​បុណ្យ យើង​ទៅ​ឃើញ​គេ​ចូល​ច្រើន ឯង​អត់​អី​ចូល ខ្មាស​គេ​ដល់​ហើយ (​មាន​អ្នកខ្លះ​អ៊ីចឹង​) បើ​មាន​ក៏​ចូល​ដែរ តែឯង​អត់​មាន គេ​ចូល​១​ម៉ឺន ឯង​ចូល​១​ពាន់​រៀល​ដូច​មិន​សម ញាតិ​ញោម​ធ្លាប់​អ៊ីចឹង​ដែរ​ទេ? អ៊ីចឹង​ប្រឹង​ឲ្យ​បាន​១​ម៉ឺន​គេ​ដែរ​ទៅ អា​ប្រឹង​ហ្នឹង​គ្រាន់តែ​កុំ​ឲ្យ​ខ្មាស​គេ​ទេ មិនមែន​យកបុណ្យ​ទេ ។ នៅ​ពេល​ដែល​ញាតិ​ញោម​យល់​បុណ្យ​ពិតប្រាកដ ធ្វើ​ប៉ុន្មាន​បាន​ប៉ុណ្ណឹង ធ្វើ​ប៉ុណ្ណា បាន​ប៉ុណ្ណឹង បុណ្យ ​គឺ​ពេញ​ទឹក​ល្អ ។

លោកគ្រូ សាន សុ​ជា កាល​នៅ​ភេទ​ជា​សង្ឃ បាន​បន្ត​នៅ​ក្នុង​វី​ដេ​អូ​យូ​ធូប​លោកគ្រូ​ថា ៖ ញាតិ​ញោម​អាត្មា​សួរ​ថា មក​ធ្វើបុណ្យ​ហ្នឹង​ចង់បាន​បុណ្យ​ច្រើន​ទេ? ហើយ​ដឹង​បុណ្យ​ច្រើន​ហ្នឹង​ម៉េច​ទេ? បុណ្យ​ច្រើន​ទាល់តែ​ចូល​លុយ​ច្រើន អ៊ីចឹង​អី? ពាក្យ​ថា ច្រើន​ក្នុង​ទី​នេះ មិនមែន​ចំនួន​ច្រើន​ទេ គឺ​ច្រើន​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង ។ ឧទាហរណ៍ ៖ ច្រើន​បំផុត​របស់​យើង​ប៉ុន្មាន យើង​មាន​១០០០ អ៊ីចឹង​ច្រើន​របស់​យើង​បំផុត​គឺ​១០០០ មិនមែន​អ្នក​ដទៃ​ថា​ច្រើន​ទេ គឺ​ច្រើន​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង ហើយ​តិច​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង​ហ្មា​ន ១០០ ច្រើន​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​យើង​គឺ​១០០០ ហ្នឹង​គឺ ច្រើន​បំផុត​ហើយ​ក្នុង​ហោ​ប៉ាវ​របស់​យើង ៥០០​គឺ​មធ្យម ១០០​តិច ១០០០​គឺ​ច្រើន ។ ចុះ​អ្នកមាន​លុយ​១​ម៉ឺន​ក្នុង​ហោ​ប៉ាវ ច្រើន​បំផុត​របស់​គាត់​គឺ​ហ្មា​ន? គឺ​១​ម៉ឺន ។ ចុះ​អ្នកមាន​លុយ​ក្នុង​ហោ​ប៉ាវ​១០​ម៉ឺន មាន​លុយ​ច្រើន​បំផុត​របស់​គាត់​ហ្មា​ន ?​គឺ​១០​ម៉ឺន ធ​ម្យ​ម​របស់​គាត់​ហ្មា​ន​គឺ​៥​ម៉ឺន តិច​របស់​គាត់​ហ្មា​ន គឺ​១០០០ ។ អ៊ីចឹង​ម្នាក់​មាន​លុយ​១០០០ ម្នាក់​មាន​លុយ​ម៉ឺន ម្នាក់​មាន​លុយ​១០​ម៉ឺន យើង​សួរ​ថា ឲ្យ​អ្នក​ទាំងអស់​គ្នា​ហ្នឹង ចូល​ឲ្យ​ច្រើន​បំផុត​របស់​ពួក​គាត់​ហ្នឹង​ស្មើគ្នា​ទេ? ចំនួន​លុយ​ស្មើគ្នា​ទេ? ប៉ុន្តែ​ខាងក្នុង​អាច​ស្មើគ្នា​បាន ។ អ៊ីចឹង​បាន​អាត្មា​រៀន​សម្រួល​ប្រភាគ ១​ភាគ​១ និង​២​ភាគ​២ ណា​ធំ​ជាង? គឺ​ប៉ុនគ្នា ។ ២​ភាគ​២ និង​១០​ភាគ​១០ គឺ​ស្មើគ្នា ។

ទន្ទឹម​នោះ​ដែរ លោកគ្រូ សាន សុ​ជា មាន​សង្ឃដីកា​ថា ៖ ឥឡូវ​ពាក្យ​ថា ចូល​ច្រើន​បាន​ច្រើន អ៊ីចឹង​អ្នកមាន​លុយ​១០០០​គេ​ចូល​១០០០ ហ្នឹង​គាត់​ចូល​ទាំងអស់​របស់​គាត់ គឺ​ច្រើន​សម្រាប់​គាត់ ដល់​អ្នកមាន​១​ម៉ឺន គាត់​ចូល​១​ម៉ឺន​ហ្នឹង​តែ​ម្តង អាហ្នឹង​គឺ​ច្រើន​សម្រាប់​គាត់ ហើយ​អ្នកមាន​១​លាន​ដាក់​១​លាន​បាន​ច្រើន​សម្រាប់​គាត់ បើ​អ្នកមាន​១​លាន​ចូល​តែ​៥០ បាន​តែ​មធ្យម​ទេ​ចឹ​ង? អ៊ីចឹង​ច្រើន ឬ​តិច​នៅ​ក្នុង​កម្លាំង​លះបង់​ញាតិ​ញោម ខ្លះ​គេ​ចូល​១​ម៉ឺន​ពិតមែន តែ​គេ​សល់​១០​ម៉ឺន ២០​ម៉ឺន​ទៀត​នោះ ។ អ្វី​ដែល​សំខាន់ គឺ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ឯនេះ អ៊ីចឹង​ពាក្យ​ថា ចូល​ច្រើន បាន​ច្រើន ចូល​តិច​បាន​តិច ត្រូវ​វែកញែក​ឲ្យ​ច្បាស់​កន្លែង​ហ្នឹង មិនមែន​យក​លុយ​មក​វាស់​គ្នា​នោះ​ទេ ។ ច្រើន​បាន​ច្រើន អ៊ីចឹង​បើ​១​លាន​ត្រូវ​ចូល​១​លាន​ទេ វា​មិនមែន​ទេ បើ​គ្នា​មាន​តែ​១០​ម៉ឺន​ឲ្យ​ចូល​១​លាន​ម៉េច? ។

បន្ថែម​ពី​នេះ​ទៀត លោកគ្រូ សាន សុ​ជា បាន​មាន​សង្ឃដីកា​បន្ត​ថា បុណ្យ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត ញាតិ​ញោម​ចាំ​ថា នឹង​យក​ទៅ​គិត បុណ្យ​មិន​អាច​អ្នក​ណា​កម្ទេច​បាន​ឡើយ សី​ម៉ា គេ​កម្ទេច​បាន ឬ​ក៏​និមិត្តសញ្ញា​ដែល​សង្ឃ​សូត្រ​ចង​ហ្នឹង ដែល​ស្ថិត​ថេរ​រហូត​ដល់​អស់​ពុទ្ធ​សាសន៍​ក​ក៏​នៅ​តែ​អស់ តែ​បុណ្យ​មិន​ចេះ​សាបសូន្យ​ទេ លើកលែងតែ​អស់អំណាច​របស់​វា ។ ប្រសិនបើ​យើង​មិន​ធ្វើ​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​អស់បុណ្យ​ទេ បុណ្យ​នៅ​តែ​មិន​ចេះ​អស់​ទេ មាន​តែ​ចម្រើន​ឡើង​ៗ​រ​ហូ​ដល់​មាន​ពេល​មួយ​យើង​ចេញពី​លោក​នេះ​ទៅ​កាន់​ព្រះ​និព្វាន ។ បុណ្យ​មិនមែន​ដូច​លុយ​ទៀត ចាយ​ច្រើន​ចម្រើន​ឡើង បុណ្យ​មិន​ខុស​ពី​ចំណេះដឹង​ទេ ជា​ធម្មជាតិ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត មិន​ខុស​ពី​ចំណេះដឹង​ទេ ចំណេះដឹង​កាន់តែ​ប្រើ​កាន់តែ​ស្ទាត់ ហៅ​ថា​ទេ​ព្យ​កោសល្យ ។ បុណ្យ​ក៏​អ៊ីចឹង​ដែរ កើតឡើង​ពី​ការ​សន្សំ សន្សំ​ហើយ​សន្សំ​ទៀត ៕

អត្ថបទសរសេរ ដោយ

កែសម្រួលដោយ