ADផ្ទាំងផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

ពូជ​ត្រី និង​សត្វ​ស្លាប​ច្រើន​ប្រភេទ​រាប់​ម៉ឺន​ក្បាល​ក្នុង​តំបន់​វាល​រហាល​កែស​អា​វៀន

1 ខែ មុន
  • Banteay Meanchey

ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ៖ វាល​រហាល​កែស​អា​វៀន គឺជា​តំបន់​អភិរក្ស​ពូជ​ត្រី និង​សត្វ​ស្លាប​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​មក​រស់នៅ​ទីនោះ​ដោយ​មាន​ក្តី​សុខសាន្ត ។ តំបន់​អភិរក្ស​ពូជ​ត្រី និង​ស្លាប​ជា​ប្រភេទ​នៅ​រហាល​កែស​អា​វៀន​នេះ គឺ​ស្ថិត​ក្នុងភូមិ​សាស្ត្រ​ឃុំ​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ…

ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ៖ វាល​រហាល​កែស​អា​វៀន គឺជា​តំបន់​អភិរក្ស​ពូជ​ត្រី និង​សត្វ​ស្លាប​ជា​ច្រើន​ប្រភេទ​មក​រស់នៅ​ទីនោះ​ដោយ​មាន​ក្តី​សុខសាន្ត ។ តំបន់​អភិរក្ស​ពូជ​ត្រី និង​ស្លាប​ជា​ប្រភេទ​នៅ​រហាល​កែស​អា​វៀន​នេះ គឺ​ស្ថិត​ក្នុងភូមិ​សាស្ត្រ​ឃុំ​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបន្ទាយ​មាន​ជ័យ ស្ថិត​នៅ​ខាងត្បូង​វិទ្យាល័យ ហ៊ុន សែន​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ ប្រហែលជា​៧​គីឡូម៉ែត្រ ជាប់​នឹង​ព្រំប្រទល់​ស្រុក​-​ក្រុង​ចំនួន​៣ គឺ​ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ស្រុក​មង្គល​បូ​រី និង​ក្រុង​សិរី​សោភ័ណ ។

ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ដែរ តាម​ការ​ឲ្យ​ដឹង​ពី​លោក ខុ​ង ប៊ុ​ន ជំទប់​ទី​០១ ឃុំ​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០២០​នេះ​ថា វាល​រហាល​កែស​អា​វៀន​នេះ កាល​ដើម​ឡើយ​ជា​ទំនប់​បិទ​ទឹក​នៅ​សម័យ​០៣​ឆ្នាំ​៨​ខែ​និង​២០​ថ្ងៃ ដែល​សម័យ​ពួក ប៉ុ​ល ពត បាន​កែន​ប្រជាពលរដ្ឋ​មក​ធ្វើ​ទំនប់ ដើម្បី​ធ្វើ​អាង​ស្តុក​ទឹក​កុំ​ឲ្យ​ទឹក​ហូរ​ចូល​ស្ទឹង​មង្គល​បូ​រី និង​ស្ទឹង​សិរី​សោភ័ណ ដើម្បី​ទុក​ទឹក​ប្រើប្រាស់​នៅ​ក្នុង​អាង ក្នុង​ឃុំ​ឈ្នួ​រ និង​ឃុំ​ព្រះនេត្រព្រះ ស្ថិត​ក្នុងស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ និង​សង្កាត់​ក៉​ពង​សត្វ ក្រុង​សិរី​សោភ័ណ ។

លោក​ខុ​ង ប៊ុ​ន បាន​បញ្ជាក់​ថា តំបន់រ​វាល​រហាល​អា​វៀន​នេះ មាន​ទំហំ​ដី​ប្រមាណ​ជា​២៨​ហិ​កតា ស្ថិត​ក្នុង​ឃុំ​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ ស្រុក​ព្រះនេត្រព្រះ ។ នា​រដូវប្រាំង បើ​ចង់​មក​ទស្សនា​ហ្វូង​សត្វ​ស្លាប​ទាំងនេះ គឺ​អាច​ធ្វើ​ដំណើរ​ដោយ​ឡាន ឬ​ម៉ូតូ​បាន ប៉ុន្តែ​បើ​រដូវវស្សា​យើង​អាច​ជិះទូក​ប្រហែលជា​៣​ទៅ​៤​គ​.​ម ទើប​ដល់ទី​ទួល​ទំនប់​ដែល​លើក​ពី​សម័យ​ប៉ុ​ល​ពត ។ ហើយ​ទៅ​ថ្ងៃ​អានា​គត ឬ​ក្នុង​រយៈពេល​ដ៏​ខ្លី​ខាង​មុខ​នេះ (​ទឹក​ស្រក​ចុះ​អស់​) រដ្ឋបាល​ឃុំ​នឹង​បង្កើត​តំបន់​នេះ​ឲ្យ​ជា​តំបន់​ទេស​ចរណ៍ធម្មជាតិ​មួយ​កន្លែង ដោយ​រៀបចំ​កន្លែង​អង្គុយ​លេង កន្លែង​ទស្សនា​សត្វ​ស្លាប​ជាដើម​។

លោក​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​ថា លោក​ចង់​ស្វែងរក​អង្គការ​ជា​ដៃគូ​ដើម្បី​អភិវឌ្ឍ​តំបន់​នេះ ដើម្បី​រក​ផល​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្នុង​សហគមន៍ ។ ចំពោះ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​មាន​គេ​ទំនាក់ទំនង​អភិវឌ្ឍ​តំបន់​នេះ​ដែរ តែ​អាជ្ញាធរ​ឃុំ​មិន​យល់ព្រម ព្រោះ​វា​បាត់បង់​ផលប្រយោជន៍​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្នុង​សហ​គមន៍ ។

ជាមួយ​គ្នា​នោះ​ដែរ លោក ជំទប់​ទី​០១ ក៏​បាន​អំពាវនាវ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំងអស់​ជួយ​ថែរក្សា​ពូជ​ត្រី និង​សត្វ​ស្លាប​ដែល​កំពុង​តែ​រស់នៅ​ដ៏​សុខសាន្ត​កកើត​កូនចៅ​យ៉ាងច្រើន​សន្ធឹក​ស​ន្ទា​ប់​នេះ កុំ​ឲ្យ​វិនាស​ទៅ​វិញ​ដូច​ជា​មានការ​លួច​បាញ់ លួច​យក​ពង នេះ​ជា​សម្បត្តិ​ធម្មជាតិ​របស់​យើង​ទាំង​អស់​គ្នា​ទេ បើ​យើង​បាញ់​ស​ម្លា​.​ប់​សត្វ​ទាំងនេះ ជា​អាហារ​វា​មាន​ប្រយោជន៍​បាន​តែ​មួយ​ពេល​ប៉ុណ្ណោះ តែបើ​យើង​ទុក​សត្វ​ទាំងនេះ​រស់ វា​មាន​ប្រយោជន៍​ដល់​យើង​តកូនតចៅ​យើង​។ ជាង​នេះ​ទៀត នៅ​រដូវប្រាំង កើត​ឲ្យ​មានការ​ដុត​ភ្លើង​វាល​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ឆេះ​រាលដាល​មក​ដល់​ព្រៃ​តំបន់​អភិរក្ស​នេះ ដែល​នាំ​ឲ្យ​សត្វ​ស្លាប​ទាំងនេះ​មិនមាន​ទីកន្លែង​នៅ​។

លោក​ខុ​ង ប៊ុ​ន បាន​បញ្ជាក់​ថា មូលហេតុ​ដែល​គេ​ហៅ​តំបន់​នេះ​ថា វាល​រហាល​កែស គឺ​តំបន់​នេះ​គេ ជា​០២ មួយ​ផ្នែក​សម្រាប់​ជា​តំបន់​អភិរក្ស​ពូជ​ពង់​ហ្វូង​មច្ឆា​ជាតិ ហៅ​ថា​រហាល​កែស​មាន​ផ្ទៃដី​ចំនួន​០៥​ហិ​កតា ។ ហើយ​ម៉េច​បានជា​គេ​ហៅ​រហាល​កែស ព្រោះ​តំបន់​នេះ​វា​ជា​កន្លែង​ប្រសព្វ​រវាង​ក្បាល​ស្ទឹង​ក្រុង​សិរី​សោភ័ណ ក្នុងភូមិ​សាស្ត្រ​សង្កាត់​កោះ​ពង​សត្វ និង​ក្បាល​ស្ទឹង​ស្រុក​មង្គល ក្នុងភូមិ​សាស្ត្រ​ឃុំ​គយ​មែ​ង ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​សម័យ​ប៉ុ​ល​ពត គឺ​គេ​បាន​ប្រមូល​កងចល័ត​មក​លើក​ទំនប់​ខាង​ភូមិសាស្ត្រ​ឃុំ​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ ដើម្បី​ទប់ទឹក​កុំ​ឲ្យ​ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ស្ទឹង​មង្គល​បូ​រី និង​ស្ទឹង​ក្រុង​សិរី​សោភ័ណ ដោយ​គេ​ទប់ទឹក​នៅ​ខាង​ភូមិសាស្ត្រ​ឃុំ​ឈ្នួ​រ និង​ឃុំ​ព្រះនេត្រព្រះ ទុក​សម្រាប់​ធ្វើស្រែ​។

ចំណែក​ដី​មានព្រៃ​ដែល​ហ្វូង​សត្វ​ស្លាប​ចម្រុះ កំពុង​ស្នាក់​នៅ​យ៉ាងច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់​នេះ គឺ​មាន​ផ្ទៃដី​ចំនួន​២៣​ហិ​កតា ហើយ​គេ​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា​អា​វៀន ដែល​បាន​បញ្ចូល​ជា​តំបន់​អភិរក្ស​អា​វៀន ។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ ដែល​ហៅ​ថា អា​វៀន ព្រោះ​វា​មានទឹក​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ព្រៃ​ក្រវិច​ក្រវៀន ហើយ​សព្វថ្ងៃ​គេ​ប្រសិទ្ធ​នាម​តំបន់​ទាំង​០២​នោះ​ថា វាល​រហាល​អា​វៀន ។

លោក​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ទៀត​ថា ចំពោះ​សត្វ​ស្លាប​ចម្រុះ​ដែល​បាន​មក​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ខាង​លើ​នេះ គឺ​មាន​រយៈពេល​០៤​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ដោយ​១​ឆ្នាំ​ដំបូង​មិនជា​សូវ​ច្រើន​នោះ​ទេ តែ​០៣​ឆ្នាំ​កន្លង​មកនេះ គឺ​មាន​សត្វ​ស្លាប​ច្រើន​ប្រភេទ​មក​ស្នាក់​នៅ​ច្រើន ដូច​ជា​ក្រៀល​ខ្យង កុក ក្អែកទឹក ខ្វែក លលក ទោម តាឡុ​ម មាន់ទឹក មាន់​ទូ និង​សត្វ​ផ្សេង​ទៀត តែ​ប្រភេទ​សត្វ​ដែល​រស់នៅ​ច្រើន​ជាងគេ គឺ​ក្រៀល​ខ្យ និង​កុក រាប់​ម៉ឺន​ក្បាល​ឯណោះ​។ ដោយ​ពិនិត្យ​ឃើញ​ពី​វត្តមាន​សត្វ​ស្លាប​ច្រើន​ដូច្នេះ ទើប​រដ្ឋបាល​ឃុំ តាម​រយៈ​រដ្ឋបាល​ស្រុក ខេត្ត និង​មន្ទីរ​បរិស្ថាន​ខេត្ត បាន​ដាក់​ទៅ​ក្រសួងបរិស្ថាន​ដើម្បី​ចុះ​ក្នុង​បញ្ជី​ជា​តំបន់​អភិរក្ស​សម្រាប់​ឃុំ​ឈ្នួ​រ​មាន​ជ័យ​តែ​ម្តង ៕