កំណាព្យ “គោចាស់ និងស្មៅខ្ចី” បទពាក្យ៨ ដោយ ព្រុំ គឹមជឿន


– គោ​ចាស់​ហ៊ឺហា​ប្រាថ្នា​ស្មៅ​ខ្ចី មិន​ព្រម​មើល​វ័យ​ខុស​គ្នា​ប៉ុណ្ណា
ឯ​អ្នក​ម្ចាស់​ស្មៅ​ខ្លៅ​ម​ហិ​ច្ឆិ​តា ព្រោះ​ឃើញ​គោបា​សំបូរ​រូបិ៍យ ។
– គោ​ចាស់​តែ​ខ្លួន​បំពួន​តណ្ហា ប្រើប្រាស់​ដុល្លា​ប្រហារ​ចិត្ដ​ស្រី
រកតែ​ក្រមុំ​នៅ​ព្រហ្មចារិ៍យ ដូច​មេឃ​និង​ដី​ខុស​វ័យ​មិន​គិត ។
– ទំនៀម​អាក្រក់​ដក់​ជាប់​សង្គម នាឡិ​ធំ​ជាង​នំ​ទុក្ខ​ធំ​រួត​រិ​ត
ដូច​ដាក់ទោស​កូន​ប្រហារជីវិត យក​សាច់​ស្រស់​ពិត​រុញ​ចូល​មាត់​ខ្លា​។
– គោ​ចាស់​មាន​ប្រាក់​ជាក់​មាន​អំណាច មាន​គេ​ខ្លបខ្លាច​គេ​ក្រែង​រអា
លុយ​ញ៉ុ​ក​មាត់ជិត​អ្នក​ណា​ហ៊ាន​ថា បានដៃ​លោកតា​សប្បាយ​ផ្ដាំ​ម៉ែ ។
– ព្រោះ​ចង់​វ៉ា​ក្មេង​គាត់​លេង​អស់ក្បាច់ ប៉ូវ​ឈាម​ប៉ូវ​សាច់​ឱ្យ​ខ្លាំងពូកែ
ចាស់​គេ​ត្រឹមត្រូវ​មិនសូវ​សុំា​ញ៉ែ ឯង​ក្បាល​ដុះ​ស្លែ​នៅ​តែ​បំបោល ។
– គោ​ចាស់​ស្មៅ​ខ្ចី​ឆី​ឥតបើគិត ស្រី​ក្មេង​អន់ចិត្ដ​រត់​បាត់​ស្រមោល
ចង់​អួត​ឯង​ខ្លាំង​ច្បាំង​ទាំង​កម្រោល ទើប​គេ​រត់​ចោល​គោបា​កញ្ចាស់ ។
– ហ្នឹងហើយ​សម​មុខ​នាំទុក្ខ​ដាក់​កាយ សក់​ឡើង​បែក​ល្បាយ​នៅ​តណ្ហា​ក្រាស់
ចាស់​ឡើង​ព្រើល​ឡើង​មិន​ចេះ​អៀនខ្មាស់ នៅ​ធ្វើ​ផ្ដេសផ្ដាស់​ដូច​ពួកក្មេង​ស្ទាវ ។

ដោយ ព្រុំ គឹមជឿន prumkimchoeun@gmail.com

Facebook Google Twitter Email

សូម​ subscribe Channel Youtube របស់​កោះ​សន្តិភាព​លោក​​អ្នក​នឹង​ទទូល​បាន​ព័ត៌មាន​ជា​វីដេអូ​ថ្មី​ៗ​បន្ថែម​ទៀត សូម​អគុណ!!!!!

កំណាព្យ

អត្រាប្តូរប្រាក់

អត្រាប្តូរប្រាក់ផ្សេងទៀត

Live

Sponsored News

To Top

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ