មនុស្ស​ចិត្តធម៌​តែង​ចេះ​ល្មម​នឹង​ទ្រព្យ​ដែល​ខ្លួន​មាន


មនុស្ស​ខ្លះ​មាន​សេចក្តី​សន្តោស ឬ​ចេះ​ល្មម​នឹង​របស់ទ្រព្យ​ដែល​ខ្លួន​មាន មិន​មានចិត្ត​លោភលន់​ហួសប្រមាណ​ពេក​ទេ រស់នៅ​តាម​របៀប​នៃ​ជីវិត​ខ្លួន​ដ៏​សាមញ្ញ គឺ​មិន​ចង់បាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​អ្នក​ដទៃ​មក​ជា​ទ្រព្យ​របស់​ខ្លួន​, មិន​រលីមរលាម​គយគន់រំពៃ​ប៉ង​នឹង​បង្អោន​ទ្រព្យ​អ្នក​ដទៃ​មក​ដើម្បី​ខ្លួន​, មិន​មានចិត្ត​ប៉ុនប៉ង​នឹង​ធ្វើ​ប្រយោជន៍ និង​សេចក្ដីសុខ​របស់​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​វិនាស​, មាន​បញ្ញា​យល់​ត្រូវ​តាម​សភាវធម៌​, មិន​បាន​យល់​ខុស​ចាក​សភាវធម៌​ឡើយ ទាំង​អស់នេះ​លោក​ហៅ​ថា​មនុស្ស​ចិត្តធម៌ ឬ​មនុស្ស​ចិត្តជា​កុសល ។

ដោយហេតុ​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​កុសលកម្ម​នោះ​មែន​ៗ​បើ​បុគ្គល​ឯណា​បាន​គោរព បាន​ប្រព្រឹត្ត​ត្រឹមត្រូវ​ល្អ​ហើយ ទោះបី​បុគ្គល​នោះ​មានចិត្ត​ប្រាថ្នា​ចង់ទៅ​កើត​ក្នុង​ត្រកូល​ខត្តិយ​មហាសាល​ក្ដី ព្រាហ្មណ៍មហាសាល​ក្ដី គ​ហប​តិ​មហាសាល​ក្ដី កើត​ក្នុង​ត្រកូល​ក្សត្រ​ដែល​មានទ្រព្យ​ឧត្ដុង្គឧត្ដម​ក្តី ឬ​ប្រាថ្នា​ចង់ទៅ​កើតជា​ទេវតា​ក្នុង​ស្ថាន​ទាំង​៦​ជាន់​ក្តី ក៏​បាន​សម្រេច​ដូច​ក្តី​ប្រាថ្នា​មិន​ខាន​ឡើយ

អំណាចនៃការ​ប្រព្រឹត្ត​កុសលធម៌​អាច​ឲ្យ​បាន​សម្រេច​សម្បត្តិ​ទាំងឡាយ​ដូច​ពោល​មក​យ៉ាង​នេះឯង ។ សាន សារិន

ជ្រុង​មួយ​នៃ​សាសនា

Sponsored News

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ