មើលតិចមើល៍… ហេតុអ្វីទើបគេហៅថា«ជាផ្សារញ៉ែ»


រាជធានី​ភ្នំពេញ ៖ ផ្សា​រញ៉ែ​ជា​ឈ្មោះ​ផ្សារ​មួយ ​ដែល​អាជីវករ​លក់ដូរ​នៅ​តាម​មុខ​ផ្ទះ ឬ​សំយាបផ្ទះ​លើ​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ ហើយ​បាន​ដាក់​ឈ្មោះហៅ​ត​ៗ​គ្នា​រហូត​មក ដែល​ការ​ពិត​មិន​មានការ​ដាក់​ឈ្មោះ​ជា​ផ្លូវការ​នោះ​ទេ ។ បើ​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ គឺ​ផ្សារ​នេះ​ ពិតជា​ទីកន្លែង​មួយដែល​បង្កប់​ដោយ​អនុស្សាវរីយ៍​រាប់​មិន​អស់ តែ​បច្ចុប្បន្ន​ផ្សារ​នេះ ​មាន​សភាព​ស្ងប់ស្ងាត់ ស្ទើរ​បាត់ទ្រង់ទ្រាយ ​ពុំ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ផ្សារ​ទៀត​ទេ ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​មួយ​ចំនួន ដែល​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លងកាត់​មិន​បានដឹង​ថា ​ទីនោះ​ជា​ផ្សារ​នោះ​ឡើយ ។

ផ្សា​រញ៉ែ មាន​លក្ខណៈ​ជា​ផ្សារ​ក្រមួន​ស្ថិត​នៅ​ចំណុច​កែង​រវាង​វិ​ថី​ព្រះ​នេ​ហ៍​រុ​ និង​ផ្លូវ​លេខ​១៣៤ ក្នុង​សង្កាត់​ផ្សារ​ដេប៉ូ​ទី​២ ខណ្ឌទួលគោក ។ ប​ច្ចុប្បន្ន ផ្សារ​នេះ​មាន​អាជីវករ​ប្រមាណ​ជា​២០ ​ទៅ៣០​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ភាគ​ច្រើន​លក់​បាយ ម្ហូប សម្ល ត្រីអាំង ត្រីងៀត​ជាដើម ដែល​ខុស​ពី​មុន​លក់​គ្រឿងក្លែម ហើយ​មាន​ប្រុស​ៗ​នាំ​គ្នា​មក​ប្រមូលផ្តុំ​ផឹកស៊ី សាសង​លែបខាយ​ជាមួយ​នារី​ៗ ​រហូត​ដល់​យប់​ជ្រៅ ។

តាម​ប្រវត្តិផ្សារ​នេះ​ ពិតជា​មាន​បង្កប់​ស្នាមអនុស្សាវរីយ៍​ប្រៀប​ដូច​ជា​សាលា​បណ្តុះបណ្តាល​ស្នេហា និង​មាន​ប្រវត្តិ​ស្នេហ៍​របស់​នាយទាហាន​មួយ​ចំនួន​ផង​ដែរ ដែល​កាលនោះ​ជា​យុទ្ធ​ជន នៅ​បន្ទាយ​ទាហាន​ដេ​អិន តែង​តែ​មក​ជួបជុំ​គ្នា​ ហូប​ចុក​ផឹកស៊ី​និង​ញ៉ែ​អ្នកលក់ និង​បាន​សាង​ស្នេហ៍​ជាមួយ​អ្នកលក់​គ្រឿងក្លែម លក់​បារី រហូត​ដល់​បាន​គ្នា​ជា​ប្តី​-ប្រពន្ធ និង​មាន​កូនចៅ​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ​ទៀត​ផង ។

លោក ទូច វ៉ា​ន់​ថន ចៅសង្កាត់​ផ្សារ​ដេប៉ូ​ទី​២ ខណ្ឌទួលគោក បានឱ្យ​ដឹង​ថា ផ្សា​រញ៉ែ​បានក​កើតឡើង​តាំងពី​ឆ្នាំ​១៩៧៩ មុន​ដំបូង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​៣ សង្កាត់​លេខ​៤ ដែល​គ្រប់គ្រង​ដោយ​លោក គឹ​ម មឿ​ន និង​លោក ជា សុ​ផា​រ៉ា ជា​អនុប្រធាន ។ នៅ​ក្នុង​សម័យ លន់ ន​ល់ តំបន់​នេះ​ក៏​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​លក់ដូរ​ដែរ​តែ​មិន​ច្រើន​ទេ តែ​ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នាំ​គ្នា​លក់​បាយ ពង​ទា​កូន បារី គ្រឿងក្លែម ទឹកត្នោតជូរ ហើយ​យុទ្ធ​ជន​នៅ​អគ្គ​បញ្ជាការដ្ឋានកងទ័ព​(​ដេ​អិន​) ​ដែល​នៅ​លីវ តែង​នាំ​គ្នា​មក​ផឹកស៊ី​និង​អង្គុយ​សាសង​លែបខាយ​គ្នា​ដែល​ពាក្យសាមញ្ញ​ថា​ «​ញ៉ែ​» រហូត​ដល់​យប់​ជ្រៅ​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ រហូត​គេ​ហៅ​ត​ៗ​គ្នា​ថា​ផ្សា​រញ៉ែ​រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃនេះ ទោះបី​អ្វី​ៗ​បាន​ប្រែប្រួល​អស់​ទៅ​ហើយ​ក្តី ។

លោក​ចៅសង្កាត់​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា នៅ​កំឡុងចុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៨០ នៅ​ពេល​កងទ័ព វៀតណា​ម​ធ្វើ​មាតុ​ភូមិនិវត្តន៍ ផ្សា​រញ៉ែ​ក៏​បាន​ស្ងប់ស្ងាត់ ឯ​អ្នក​លក់ដូរ​ក៏​បាន​បង្វែរ​មក​លក់​បាយ ម្ហូប​វិញ ហើយ​តំបន់​នោះ​បាន​ជាប់​ឈ្មោះ​ជា​ផ្សារញ៉ែ​រហូត​មក ។ ផ្សារ​នេះ​មិនមែន​ជា​ផ្សារ​ធំ​នោះ​ទេ គឺ​ដូច​ជា​ផ្សារ​ក្រមួន ។

លោកយាយ ស៊ឹ​ម ឆេ​ង អាយុ​៧០​ឆ្នាំ មាន​ទីលំនៅ​ផ្ទះ​លេខ​៦៥E២ ផ្លូវ​លេខ​១៣៤ សង្កាត់​ផ្សារ​ដេប៉ូ​ទី​២ បានឱ្យ​ដឹង​ថា គាត់​មានស្រុក​កំណើត​នៅ​ស្រុក​ព្រៃឈរ ខេត្តកំពង់ចាម និង​បាន​មក​រស់នៅ​ម្តុំ​ផ្សា​រញ៉ែ​នេះ​តាំងពី​ឆ្នាំ​១៩៧៩ ដោយសារ​ប្តី​គាត់​ធ្វើការ​នៅ​ស្ថានីយ​រថភ្លើង ។

ផ្សា​រញ៉ែ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ត​ៗ​គ្នា​តាំងពី​ឆ្នាំ​១៩៧៩ ព្រោះ​កាលនោះ​ផ្សារ​នេះ​មាន​គេ​លក់​ទឹកត្នោត​ជូរ​គ្រឿង​ក្លែម ហើយ​ពេល​ល្ងាច​មាន​ទាហាន​នាំ​គ្នា​មក​ផឹកស៊ី​អង្គុយ​ញ៉ែ​គ្នា​រហូត​ដល់ម៉ោង​១២​ឬ​ម៉ោង​១​រំលង​អធ្រាត្រ ទើប​អ្នកស្រុក​ហៅ​ថា​ផ្សា​រញ៉ែ​រហូត​មក ។ លោកយាយ​បានឱ្យ​ដឹង​ទៀត គាត់​មានកូន​២​នាក់ និង​ចៅ​ម្នាក់​បច្ចុប្បន្ន លក់​បាយ​និង​ម្ហូប​នៅ​ផ្សា​រញ៉ែ​នេះ ។

អ្នកស្រី ឡាំង អ៊ា​ង អាយុ​៥៦​ឆ្នាំ ជា​អាជីវករលក់​បាយ​បានឱ្យ​ដឹង​ថា ផ្សា​រញ៉ែ​នេះ​មានឈ្មោះល្បី​តាំងពី​កំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៨០​មក​ម្ល៉េះ ដែល​កាលនោះ​មាន​គេ​លក់​ស្រា គ្រឿងក្លែម ហើយ​មាន​ទាហាន​នៅ​ដេ​អិន​តែង​នាំ​គ្នា​មក​ផឹកស៊ី​ញ៉ែ​គ្នា​តាម​ទំនោរ​យុវវ័យ តែ​ពេល​នេះ​លែង​មានការ​ញ៉ែ​គ្នា​ទៀត​ហើយ ព្រោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​នាំ​គ្នា​លក់​បាយ​ម្ហូប​វិញ​ហើយ ។

អាជីវករ​រូប​នេះ​បានឱ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ផ្សា​រញ៉ែ​ពេល​នេះ​លក់​តែ​បាយ ម្ហូប ហើយ​លក់ដាច់​តែ​ពេលបាយ​ពី​ម៉ោង​១១​និង​៣០​នាទី​ទៅ​ម៉ោង​១២​ថ្ងៃត្រង់ និង​ពី​ម៉ោង​៦​ល្ងាច​ទៅ​ម៉ោង​៨​យប់​ប៉ុណ្ណោះ ។ ទោះបីជា​យ៉ាងណា​អាជីវករ​រូប​នេះ​បាន​ត្អូញត្អែរ​ថា ឥឡូវ​ស្ងាត់​ណាស់ លក់​មិនសូវ​ដាច់​ទេ ៕ ​

Facebook Google Twitter Email

សូម​ subscribe Channel Youtube របស់​កោះ​សន្តិភាព​លោក​​អ្នក​នឹង​ទទូល​បាន​ព័ត៌មាន​ជា​វីដេអូ​ថ្មី​ៗ​បន្ថែម​ទៀត សូម​អគុណ!!!!!

ព័ត៌មាន​ជាតិ

អត្រាប្តូរប្រាក់

អត្រាប្តូរប្រាក់ផ្សេងទៀត

Live

Sponsored News

To Top

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ