ពីជំនាន់បុរាណដល់បច្ចុប្បន្ន! ពលរដ្ឋភូមិតាមល់រក្សាស្នាដៃត្បាញរង្វង់ប្ញស្សីមិនឱ្យបាត់បង់ រហូតកសាងជីវភាពធូរធា
- កំពង់ចាម
ខេត្តកំពង់ចាម ៖ ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅភូមិតាមល់ ឃុំព្រែកដំបូក ស្រុកស្រីសន្ធរ នៅតែរក្សាប្រពៃណីដូនតា ដោយពួកគាត់នាំគ្នាត្បាញរង្វង់ (ជង្រុកស្រូវ) បន្តរហូត មកដល់សព្វថ្ងៃមិនបោះបង់ចោលឡើយ ។ គ្រួសារខ្លះ បានពង្រីករបរនេះធំក្នុងក្រុមគ្រួសារក្លាយជាថៅកែធ្វើឱ្យជីវភាពមានភាពល្អប្រសើរមួយកម្រិត ។
លោកពូឈន់ យ៉េ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាមល់ បានរៀបរាប់ឲ្យដឹងនៅថ្ងៃទី១៤ កញ្ញា ២០២៦ថា ពេលដែលគាត់ធំដឹងក្តី តាំងពីកុមារភាពបានឃើញឪពុកម្ដាយរបស់គាត់នាំគ្នាត្បាញរង្វង់ដោយដៃធ្វើពីឫស្សី សម្រាប់លក់ទៅដល់ប្រជាកសិករនៅក្នុងខេត្តកំពង់ចាម និងតាមបណ្ដាខេត្តផ្សេងសម្រាប់ដាក់ស្រូវបានរាប់តោន ។ ពេលណាដែលអស់អង្ករ គេអាចមកកើបស្រូវនៅក្នុងជម្រុកនេះ យកទៅកិនជាអង្ករសម្រាប់ដាំបាយទទួលទានក្នុងក្រុមគ្រួសារ ។
លោកពូយ៉េ បានប្រាប់បន្តឱ្យដឹងទៀតថា ចំពោះប្ញស្សីត្រូវគាត់បានកម្ម៉ង់ទិញពីប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងខេត្តក្រចេះ ដោយដឹកតាមរថយន្តក្នុងមួយជើងអាចដឹកបានប្រមាណ៥០០ដើម ក្នុងមួយដើមតម្លៃជាង១ម៉ឺនរៀល ។ ពេលដែលដឹកមកដល់មុខផ្ទះ ត្រូវបានទម្លាក់ចុះយកទៅត្រាំក្នុងទឹកព្រែករយៈពេល១០ ទៅ១៥ថ្ងៃ ដើម្បីការពារកុំឲ្យមេស៊ី ។ បន្ទាប់មក ស្រង់ឡើងលើគោកយកមកពុះជាបន្ទះស្ដើងៗមានកូនស្រី កូនប្រុស បាននាំគ្នាជួយត្បាញដោយញាប់ដៃញាប់ជើង ក្នុងមួយថ្ងៃយើងអាចត្បាញបាន៣រង្វង់ ដោយរង្វង់មួយតម្លៃជាង៣ម៉ឺនរៀល ។
សព្វថ្ងៃមិនពិបាកនោះទេ គឺមានម៉ូយបានបើករថយន្តមកដឹកដល់ផ្ទះតែម្ដង មានពេលខ្លះ ក៏គាត់ដឹកយកឲ្យម៉ូយនៅរាជធានីភ្នំពេញ ។ តាមរ៉ឺម៉កម៉ូតូមួយជើង អាចដឹកបាន៥០ ទៅ ១០០រង្វង់ផងដែរ ។ លោកពូបានលើកឡើងថា ពីមុនមកអ្នកភូមិរបស់គាត់ស្ទើរតែ១០០% ប្រកបរបរត្បាញរង្វង់លក់ ដើម្បីដោះស្រាយជីវភាពគ្រួសារតែមកដល់បច្ចុប្បន្នអ្នកភូមិរបស់គាត់នៅសល់ប្រមាណប្រហែល៤០% ប៉ុណ្ណោះបានចាប់យកអាជីពនេះ បន្តទាំងពីដូនតារហូតមកចំណែកក្រៅពីនេះបានចាប់យកអាជីពផ្សេង ។ ចំពោះប្ញស្សីមួយរថយន្តត្រូវប្រើពេលធ្វើជិតមួយខែទើបអស់ របរមួយនេះ បានធ្វើឲ្យជីវភាពគ្រួសាររបស់គាត់មានភាពប្រសើរមួយកម្រិត ។
អ្នកស្រី សុខ លាង អាយុ៤៩ឆ្នាំ នៅភូមិតាមល់បានប្រាប់ឲ្យដឹងថា សព្វថ្ងៃគាត់បានចាប់យកអាជីពធ្វើរនាបប្ញស្សីលក់គិត រហូតមកដល់ពេលនេះ ជាង៣០ឆ្នាំមកហើយ នៅក្រោមផ្ទះឈើហ្នឹងមុខផ្ទះជាប់ព្រែក គឺមានកម្មករមិនច្រើននោះទេ ដោយគិតជាមធ្យមមួយថ្ងៃអាចធ្វើរនាបបានប្រហែល៥០០សន្លឹក ក្នុងនោះមានប្រភេទ៥ម៉ែត្រ និង៩ម៉ែត្រ ។
ចំពោះរនាបដែលធ្វើបានត្រូវបានឈ្មួញកណ្ដាលកម្មង់ទិញយកទៅលក់នៅខេត្តកំពង់ធំ សៀមរាប កំពង់ស្ពឺ ព្រមទាំងបណ្ដាខេត្តជាច្រើនទៀត ។ គាត់ចេះធ្វើរនាប និងរង្វង់ពីឪពុកម្ដាយដែលបានបន្តតាំងពីដូនតារហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ គឺនៅតែរក្សាប្រពៃណីនេះ ដោយមិនឲ្យបាត់បង់ព្រោះថា បើយើងចេះប្រាកដ គឺនាំមកនូវប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ ហើយគាត់បានពង្រីកខ្លួនដោយមានកម្មករជាច្រើនអ្នកពេលណាឈ្មួញកម្មង់ទិញច្រើនគឺត្រូវបន្ថែមកម្មករដើម្បីបំពេញម្រូវការរបស់គេ ។
សូមបញ្ជាក់ថា ជាង២០ឆ្នាំ មុនពេលដែលពលរដ្ឋនាំគ្នាត្បាញរង្វង់បាន គឺមានសមាជិកក្រុមគ្រួសារឌុបកង់យកទៅលក់នៅតាមស្រុកឆ្ងាយ ដោយចំណាយពេល៥ ទៅ១០ថ្ងៃទើបត្រឡប់មកផ្ទះវិញ តែមកដល់សព្វថ្ងៃ ប្រទេសមានការរីកចម្រើនត្រូវប្រើយានយន្តដឹករង្វង់យកទៅលក់ដោយចំណេញពេលវេលារហ័សទៀតផង ។
ចែករំលែកព័តមាននេះ