បរទេស ៖ នាវាផ្ទុកយន្តហោះ គឺជាប្រភេទនាវាចម្បាំងដែលធំបំផុត និងមានភាពស្មុគស្មាញបំផុតដែលមនុស្សជាតិធ្លាប់បានសាងសង់មក ។ នាវាដ៏មហិមាទាំងនេះមានសមត្ថភាពបញ្ចេញកម្លាំងទ័ពអាកាសបានចម្ងាយរាប់ពាន់ម៉ាយពីមាតុភូមិ ។ ទោះបីជានាវាផ្ទុកយន្តហោះថ្មីរបស់ចិនមើលទៅហាក់ដូចជាមានឥទ្ធិពលខ្លាំង ប៉ុន្តែកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកនៅតែមានកងនាវាផ្ទុកយន្តហោះដែលធំបំផុត និងមានបច្ចេកវិទ្យាទំនើបបំផុតដដែល ។

នាវាទាំងនេះអាចធ្វើដំណើរបានចម្ងាយឆ្ងាយបំផុតដោយមិនចាំបាច់ចាក់ប្រេងឡើយ ដោយសារការប្រើប្រាស់ថាមពលនុយក្លេអ៊ែរសម្រាប់រុញច្រាន ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលភាពតានតឹងកើនឡើងនៅក្នុងតំបន់ដូចជាមជ្ឈិមបូព៌ា សំណួរមួយតែងតែកើតឡើងគឺថា តើកងនាវាផ្ទុកយន្តហោះចម្បាំង (Carrier Strike Group) ពិតជាអាចទៅដល់តំបន់នោះពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានលឿនប៉ុនណា ?
ជាការពិតណាស់ មានកត្តាជាច្រើនដែលត្រូវពិចារណា ។ ស្ថានភាពសមុទ្រ, ការគិតគូរពីប្រតិបត្តិការ, ការវាងផ្លូវ និងកត្តាផ្សេងៗទៀត សុទ្ធតែប៉ះពាល់ដល់រយៈពេលនេះ ។ ប៉ុន្តែដើម្បីឱ្យងាយយល់ ប្រសិនបើអ្នកមិនគិតពីកត្តាទាំងនេះ ហើយសំឡឹងមើលតែរយៈពេលធ្វើដំណើរតាមសមុទ្រទៅកាន់មជ្ឈិមបូព៌ាក្នុងលក្ខខណ្ឌល្អឥតខ្ចោះ វានឹងក្លាយជាការគណនាលេខយ៉ាងសាមញ្ញ ។

ចំណុចចាប់ផ្តើមដ៏សមស្របមួយសម្រាប់ការធ្វើដំណើរនេះ គឺមូលដ្ឋានទ័ពជើងទឹក Norfolk ។ ពីទីនេះ ផ្លូវដែលត្រង់បំផុតគឺត្រូវកាត់មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក ឆ្លងកាត់សមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេ និងព្រែកជីកស៊ុយអេ (Suez Canal) ចូលទៅក្នុងឈូងសមុទ្រពែក្ស ។ ដោយសន្មតថាគោលដៅស្ថិតនៅជិតឆ្នេរសមុទ្រគុយវ៉ែត ការធ្វើដំណើរនេះមានចម្ងាយប្រហែល ៩,៨៥០ម៉ាយ ។ គេជឿថា នាវា USS Gerald R. Ford ដែលជានាវាផ្ទុកយន្តហោះមានឥទ្ធិពលបំផុតដែលធ្លាប់បានដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ មានល្បឿនអតិបរមាលើសប្រហែល ៣៥ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង ។ តាមរយៈការគណនាលេខ យើងអាចសន្និដ្ឋានបានថា រយៈពេលធ្វើដំណើរដ៏ល្អបំផុតគឺជិត ១២ថ្ងៃ ។

តើកត្តាអ្វីខ្លះដែលអាចប៉ះពាល់ដល់រយៈពេលធ្វើដំណើរ ? ការប៉ាន់ស្មានពេលវេលាខាងលើបានរំលងកត្តាជាក់ស្តែងមួយចំនួនដែលត្រូវយកមកពិចារណា ។ អ្វីដែលច្បាស់បំផុតនោះគឺថា រយៈពេលនេះអាចសម្រេចបាន លុះត្រាតែនាវាផ្ទុកយន្តហោះបើកកាត់ព្រែកជីកស៊ុយអេក្នុងល្បឿន ៣៥ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោងដូចគ្នា ។
ព្រែកជីកនេះមានដែនកំណត់ល្បឿនប្រហែល ១០ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោងសម្រាប់នាវាធម្មតា និងប្រហែល ៨.៥ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោងសម្រាប់នាវាខ្នាតធំ ។ ដោយសារ USS Gerald R. Ford ជានាវាផ្ទុកយន្តហោះធំបំផុតនៅលើពិភពលោក វាជារឿងសមហេតុផលដែលត្រូវចាត់វាចូលក្នុងប្រភេទនាវាខ្នាតធំ ។ ដូច្នេះ នឹងមានការរឹតបន្តឹងល្បឿនសម្រាប់ចម្ងាយ ១២០ម៉ាយនៃប្រវែងព្រែកជីកនេះ ។
កត្តាមួយទៀតដែលអាចជះឥទ្ធិពលដល់រយៈពេលធ្វើដំណើរ គឺល្បឿនរបស់កងនាវាទាំងមូលតែម្តង ។

ទោះបីជានាវាផ្ទុកយន្តហោះដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរអាចបើកលើសពី ៣៥ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោងក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាកម្រធ្វើដំណើរតែឯងណាស់ ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាដំណើរការជាមួយកងនាវាគាំទ្រដទៃទៀត ។ ឧត្តមនាវីឯក Paul Lanzilotta មេបញ្ជាការរងកងនាវាផ្ទុកយន្តហោះ Gerald R. Ford បានប្រាប់គេហទំព័រ Military.com ថា ៖ «ក្នុងរយៈពេលមួយថ្ងៃយើងអាចចល័តកងនាវាចម្បាំងទាំងមូលនេះបានចម្ងាយជាង ៧០០ម៉ាយ ។ ទោះបីជានេះជារឿងដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាបានកំណត់ល្បឿនអតិបរមាត្រឹមប្រហែល ២៩ ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង ។

ការប្រើប្រាស់ល្បឿនមធ្យម ២៩ម៉ាយក្នុងមួយម៉ោង សម្រាប់ចម្ងាយផ្លូវសមុទ្រ ៩,៧៣០ម៉ាយ រួមបញ្ចូលទាំងការធ្វើដំណើរយឺតៗកាត់ព្រែកជីកស៊ុយអេ នាំឱ្យរយៈពេលធ្វើដំណើរដែលបានប៉ាន់ស្មានគឺប្រហែល ១៤.៥ ថ្ងៃ ៕ ប្រភព ៖ slashgear

ចែករំលែកព័តមាននេះ