ADផ្ទាំងផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

Picture

ស្ត្រី​អូស្ត្រាលី​​រំលឹក​ពី​ជីវិត​ជាប់​គុក​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​​ប្រៀប​បាន​ឋាន​នរក​​

11 ខែ មុន

​“នា.រី​ជន​ជាតិ​អូស្ត្រាលី​​ឈ្មោះ​ ឌីន​ចន​ បាន​​លាត​ត្រដាង​​ពី​ឆាក​ជីវិ.ត​​ល្វីង​ជូរ​ចត់​ដែល​​ខ្លួន​​ធ្លាប់​​ឆ្លង​កាត់​​​​នៅ​ក្នុង​ពន្ធ.​នា​គារប្រទេស​ថៃ​។ ​ស្ត្រី​រូប​នេះ​​​ធ្លាប់​​​​ជួ.ញ​ដូ.រ​គ្រឿ.ង​ញៀ.ន​​ និង​​​អនុវត្ត​ទោស​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​​រយៈ​ពេល​​៧​ឆ្នាំ​។​​ អ្នក​ស្រី​​​ចាត់​ទុក​​​​ឆាក​ជីវិ.ត​​នៅ​​ពេល​នោះ​​ប្រៀប​បាន​នឹង​​ «​នរ.ក​លោកិ.យ​»​​។ ​ទី​នោះ​ជា​ពន្ធ​.នា​គារ​ដែល​​យា.​ម​កា.ម​យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង​​ជា​អតិ​បរមា​ “ ទី​ក្រុង​កង់ប៊ែរ៉ា,…

“នា.រី​ជន​ជាតិ​អូស្ត្រាលី​​ឈ្មោះ​ ឌីន​ចន​ បាន​​លាត​ត្រដាង​​ពី​ឆាក​ជីវិ.ត​​ល្វីង​ជូរ​ចត់​ដែល​​ខ្លួន​​ធ្លាប់​​ឆ្លង​កាត់​​​​នៅ​ក្នុង​ពន្ធ.​នា​គារប្រទេស​ថៃ​។ ​ស្ត្រី​រូប​នេះ​​​ធ្លាប់​​​​ជួ.ញ​ដូ.រ​គ្រឿ.ង​ញៀ.ន​​ និង​​​អនុវត្ត​ទោស​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​​រយៈ​ពេល​​៧​ឆ្នាំ​។​​ អ្នក​ស្រី​​​ចាត់​ទុក​​​​ឆាក​ជីវិ.ត​​នៅ​​ពេល​នោះ​​ប្រៀប​បាន​នឹង​​ «​នរ.ក​លោកិ.យ​»​​។ ​ទី​នោះ​ជា​ពន្ធ​.នា​គារ​ដែល​​យា.​ម​កា.ម​យ៉ាង​តឹង​រ៉ឹង​​ជា​អតិ​បរមា​


ទី​ក្រុង​កង់ប៊ែរ៉ា, ប្រទេស​អូស្ត្រាលី៖ ឆ្នាំ​២០០០ អ្នក​ស្រី​ហូលី ​ឌីន​ចន​​ ​(Holly Deane-Johns)​ ​​​វ័យ​​២៩​ឆ្នាំ ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​​​ថៃ​ចាប់​ខ្លួន​។ អ្នក​ស្រី​គ្រាន់​តែ​​ជា​អ្នក​រត់​ពន្ធ​គ្រឿង​ញៀន​កំប៉ិក​កំប៉ុក​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។​​ ប៉ុន្តែ​ជា​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​​​គ្រឿង​ញៀន​​​ជាប់​ជា​ប្រចាំ​។​ អាយុ​១៦​ឆ្នាំ អ្នក​ស្រី​ចាប់​ផ្ដើម​ប្រើ​ប្រាស់​គ្រឿ.ង​ញៀ.ន​ប្រភេទ​ហេ.រ៉ូអ៊ីន​ ដែល​ម្ដាយ​របស់​អ្នក​ស្រី​ជា​អ្នក​ផ្ដល់​ឱ្យ​ដោយ​ផ្ទាល់​ដៃ​។​ ​ថ្ងៃ​មួយ​ ​អ្នក​ស្រី​​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ​​​​ ហើយ​ទៅ​ជួប​មិត្ត​ភក្ដិ​​​​ម្នាក់​ ជា​បុរស​​វ័យ​​៥០​ឆ្នាំ​។​ ​អ្នក​ទាំង​២​​ភ្លេច​ត្រចៀក​ ស្មាន​ថា​គ្មាន​រឿង​អ្វី​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ខ្លួន​។ ​តាម​ពិត​ ​សមត្ថកិច្ច​បាន​ដាក់​កម្លាំង​ឃ្លាំ​មើល​សកម្ម​ភាព​របស់​ពួក​​គេ​យ៉ាង​​ហ្មត់​ចត់​, ​ហើយ​ឈាន​ទៅ​ចាប់​​ខ្លួន​ពួក​គេ​បាន​ជា​មួយ​នឹង​ហេ.រ៉ូអ៊ីន​២​រយ​ក្រាម​។

កាល​នោះ ឌីនចន និង​មិត្ត​ភក្ដិ​ប្រុស​រូប​នោះ​​បញ្ជូន​ហេ.រ៉ូអ៊ីន​តាម​ប៉ុស្តិ៍​​ប្រៃណីយ៍​​ពី​ប្រទេស​ថៃ​ទៅ​អូស្ត្រាលី​មួយ​ចំនួន​រួច​ហើយ​​។ ​នៅ​សល់​​​​ហេ.រ៉ូ​អ៊ីន​មួយ​​ចំនួន​ទៀត​​​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ចុះ​​ឆែក​ឆេរ​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ល្វែង​ដែល​អ្នក​ទាំង​២​ជួល​​ស្នាក់​នៅ​​​។​ ​មិត្ត​ភក្ដិ​របស់​ឌីនចន​ ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ឆែក​ឃើញ​​ហេ.រ៉ូ​អ៊ីន​ទម្ងន់​១៨០​ក្រាម​​។ ចំណែក​​ឌីនចន​ មាន​ហេរ៉ូអ៊ីន​ម្ភៃ​ក្រាម​នៅ​ជាប់​នឹង​ខ្លួន​​​។ ច្បាប់នៅ​ប្រទេស​ថៃ​កាល​ពី​​ជំនាន់​នោះ​ផ្ដ.ន្ទា​ទោ.ស​ប្រ.ហារ​ជីវិ.ត​ដោយ​ចាក់​ថ្នាំ​​សម្លា.ប់​ ចំពោះ​ទណ្ឌិ.​ត​រូប​ណា​ដែល​កាន់​កាប់​​​ហេរ៉ូអ៊ីន​​​​លើស​​ពី១​រយ​ក្រាម​​​។​​ ​​នៅ​ទី​បញ្ចប់​ តុលាការ​ផ្ដន្ទា​ទោស​អ្នក​ស្រី​ឌីន​ចន​ ឱ្យ​ជាប់​ពន្ធ.នា​គារ​​​៣១​ឆ្នាំ។​ ក្រោយ​មក ​បញ្ចុះ​នៅ​សល់​ម្ភៃ​ឆ្នាំ ដោយ​សារ​អ្នក​ស្រី​បាន​​ទទួល​ស្គាល់​​​កំហុស​​​គ្រប់​យ៉ាង​​ ​(plead guilty)​​។​ ​ចំណែក​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​អ្នក​ស្រី​មិន​ព្រម​ទទួល​កំហុស​។ ​​​តុលាការ​​ផ្ដ.ន្ទា​ទោ.ស​ឱ្យ​​ជាប់​ពន្ធ​.​នា​គារ​មួយ​ជីវិ.ត។​​


​ឆាក​ជីវិត​នៅ​ក្នុង​ពន្ធ​.នាគារ​ឡាដ​យ៉ាវ​ (Lard Yao)​
​​អ្នក​ស្រី​ឌីនចន​​ប្រាប់​ថា​​ជីវិ.ត​រ.ស់​នៅ​មាន​ភាព​លំបាក​ក្រៃ​លែង​​​នៅ​ក្នុង​​ពន្ធ​នា​គារ​ឡាត​យ៉ាវ។ ​នៅ​ទី​នោះ​​ អ្នក​ទោ.ស​ និង​អ្នក​ជាប់​​ឃុំ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ស្ត្រី​​​ (Lard Yao Women’s Prison)​។​ ​អនុ​វត្ត​ទោ.ស​នៅ​ទី​នោះ​រយៈ​ពេល​៧​ឆ្នាំ​, ​​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៧​ អ្នក​ស្រី​ត្រូវ​គេ​​ផ្ទេរ​ទៅ​​ប្រទេស​អូស្ត្រាលី​ដើម្បី​បន្ត​អនុវត្ត​ទោ.ស​ដែល​នៅ​សេស​សល់​នៅ​ក្នុង​ពន្ធ.​នា​គារ​​នៃ​ទីក្រុង​​​ផឺស (Perth)​ (​អូស្ត្រាលី​​ខាង​លិច)​។

អ្នក​ស្រី​ប្រាប់​ថា​​​នៅ​ក្នុង​ពន្ធ​.នាគារ​ឡាត​យ៉ៃ​, ​គេ​​​ដាក់​អ្នក​ទោ.ស​ប្រជ្រៀ.ត​គ្នា​ខ្លាំង​មែន​ទែន។ បន្ទប់​ពន្ធ.​នាគារ​​​ទំហំ​៥​ម៉ែត្រ​ គុណ​នឹង​៦​ម៉ែត្រ​ ​ឬ​​ស្មើ​នឹង​សាម​សិប​ម៉ែត្រ​ការ៉េ​ គេ​ដាក់​អ្នក​ទោ.ស​ និង​អ្នក​ជាប់​ឃុំ​​រហូត​ដល់​​​​១២០​​នាក់។​ ​​អ្នក​ជាប់​ឃុំ​​ត្រូវ​គេង​ត្រួត​លើ​គ្នា​​​ ប្រៀប​បាន​នឹង​ត្រី​​​សាឌីន​ ​(sardine)​ ​ដែលគេ​ដាក់​គរ​​​ពី​លើ​គ្នា​ដូច្នោះ​ដែរ​។ ​បើ​អ្នក​ទោ.ស​ណា​​​ឈឺ​ពោះ​ត្រូវ​ទៅ​ប.ត់ជើ.ង​ ទោះ​បី​ប.ត់​ជើ.ង​តូច​​​ក្ដី​​​ ​ធំ​​ក្ដី​​ ​​​ឱ្យ​តែ​ដក​ខ្លួន​ចេញ​ពី​កន្លែង​គេង​ ​នៅ​ពេល​​​ត្រឡប់​មក​វិញ​​ត្រូវ​គេ​យក​កន្លែង​បាត់​។​

​​ពេល​ខ្លះ អ្នក​ស្រី​​​​ភ្ញាក់​ពី​គេង​​មាន​សុទ្ធ​តែ​ឈា.ម​​ប្រឡា.ក់​ពេញ​ខ្លួ.ន​អ្នក​ស្រី​​ ដោយ​សារ​អ្នក​​ទោស​ដទៃ​ទៀត​ដែល​គេង​ពី​លើ​អ្នក​ស្រី​នោះ​មក​រដូ.វ​​​។ ​​​​​​​ពន្ធ.​នា​គារ​នៅ​ទី​នោះ​គឺ​មាន​សភាព​បែប​ហ្នឹង។​​ អ្នក​ទោស​​ត្រូវ​គេ​ដាក់​ឱ្យ​ប្រជ្រៀ.ត​គ្នា​ជា​ទី​បំផុត​។​ ​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​នោះ​ក៏​មាន​សភាព​ហប់​ និង​ក្ដៅ​សម្បើម​ណាស់​ដែរ​។​ ​ចំពោះ​ចំណី​អាហារ​សម្រាប់​អ្នក​ទោ.ស​វិញ អ្នក​ស្រី​ប្រាប់​ថា​នៅ​ក្នុង​បាយ​ម្ហូប​​ ជួន​កាល​មាន​ក្រួស​ មាន​សក់ មាន​ដង្កូវ​។ ​ដោយ​សារ​​​របស់​សម្រាប់​ហូប​ចុ.ក​មាន​​ភាព​ស្មោ.គ​គ្រោ.ក​ដល់​ថ្នាក់​នេះ​ពេក​ ​អ្នក​ស្រី​សុខ​ចិត្ត​ដេក​អត់​អាហារ​ក៏​មាន​។​

អ្នក​ស្រី​ប្រាប់​បន្ត​ទៀត​ថា​ នៅ​ទី​នោះ អ្វី​ៗ​គ្រប់​យ៉ាង​ពោរ​ពេញ​ដោយ​​ភាព​​​លំបាក​លំបិន​រក​ទី​បំផុត​គ្មាន​។ សូម្បី​តែ​បញ្ហា​ដ៏​តូច​មួយ ឧទាហរណ៍​ដូច​ជា​ការ​ឈឺ​ធ្មេញ ក៏​អាច​ក្លាយ​ពី​​រឿង​តូច​ទៅ​ជា​រឿង​​ធំ​បាន​ដែរ​។​ មាន​ពេល​មួយ​នោះ នា.រី​ម្នាក់​​ឈឺ​ធ្មេញ​ខ្លាំង​ពេក​។​ ​គាត់​ដា.ច់​ចិត្ត​យក​ដង្កា.ប់​ដ.​ក​ធ្មេ.ញ​ខ្លួន​ឯង​ ដោយ​សារ​ហើ.មអញ្ចា.ញ​ខ្លាំង​ពេក​​។​ ​​ដំណាក់​កាល​ដែល​អ្នក​ស្រី​មាន​អារម្មណ៍​ខ្លោ.ច​ផ្សា​​ចិត្ត​ជា​ទី​បំផុត​​​គឺ​នៅ​ពេល​ដែល​មិត្ត​សម្លាញ់​របស់​អ្នក​ស្រី​ម្នាក់​​ស្លា.ប់​​​ដោយ​សារ​ជំ.ងឺ​អេដ.ស៍​។

កាល​នោះ​ ​អ្នក​ស្រីមើល​ពី​បន្ទប់​ឃុំ​ឃាំង​​ ឃើញ​មនុ.ស្ស​ប្រុស​ពីរ​នាក់​លើក​ស.ព​ដាក់​ទៅ​ក្នុង​ការ៉ុង​ ហើយ​បោះ​​ចូល​ទៅ​ក្នុង​​ឡាន​ទ្រុង​។ ប៉ុន្តែ​​ស.ព​ដែល​បោះ​នោះ​មិន​បាន​ចូល​ឡាន​ភ្លាមទេ​ គឺ​បោះ​ធ្លាក់​ៗ​ចំនួន​បី​ដង​​​។​ ​ពួក​គេ​បោះ​ស.ព​មនុ.ស្ស​ប្រៀប​បាននឹង​ការ​​បោះ​​ការ៉ុង​​ដាក់​​ប៉េង​ប៉ោះ​​​​ចូល​ទៅ​ក្នុង​​ឡាន​ដូច្នោះ​ដែរ​។​ នៅ​ក្នុ​ងបន្ទប់​ឃុំ​ឃាំង​នោះ​ ជនជាតិ​អូស្ត្រាលី​មាន​តែ​អ្នក​ស្រី​ម្នាក់​គត់​​។​ ​ម៉្លោះ​ហើយ​​ ​អ្នក​ស្រី​​ខំ​ធ្វើ​ល្អ​​​ជា​មួយ​អ្នក​ទោ.ស​ដទៃ​ទៀត​​​។ អ្នក​ស្រី​ខំ​លាប​​សក់​ខ្មៅ ខំ​រៀន​និយាយ​ភាសា​ថៃ និង​​​​​ខំ​ធ្វើ​អ្វី​ៗ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដើម្បី​រាប់​អាន​គ្នា​​កាន់​តែ​ជិត​ស្និទ្ធ​នៅ​ក្នុង​គុ.ក​ជា​មួយ​គ្នា​​​។​

ឆ្នាំ​២០០៥ ​​អ្នក​ស្រី​ដឹង​ថា​នារី​ជន​ជាតិ​អូស្ត្រាលី​ម្នាក់​ឈ្មោះ​សាប៉ែល​​ត្រូវ​តុលាការ​​​ផ្ដន្ទា​ទោ.ស​​ពី​បទ​រត់​ពន្ធ​កញ្ឆា​ក្រៀម​ទម្ងន់​៤,២​គីឡូក្រាម​ពី​អូស្ត្រាលី​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ឥណ្ឌូណេស៊ី​។ ​អ្នក​ស្រី​​​​ព្យាយាម​សរសេរ​សំបុត្រ​១​ច្បាប់​ផ្ញើ​ទៅ​សាប៉ែល​​។ នៅ​ក្នុង​សំបុត្រ​នោះ​​​ ​អ្នក​ស្រី​លើក​ទឹក​ចិត្ត​​ឱ្យ​​នាង​ខិត​ខំ​​​អត់​ធ្មត់​ដល់​​កម្រិត​​ខ្ពស់​​​បំផុត​ ព្រោះ​​ពន្ធ​.នាគារ​នៅ​ស្រុក​គេ​​មិន​ដូច​នៅ​​អូស្ត្រាលី​ទេ​​។​​​ សាប៉ែល​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ឥណ្ឌូណេស៊ី​ចាប់​ខ្លួន​នៅ​លើ​កោះ​បាលី​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៤​ បន្ទាប់​ពី​ឆែក​ឃើញ​កញ្ឆា​​​។​​ ​​អ្នក​ស្រី​មិន​បាន​ដឹង​ថា​សំបុត្រ​នោះ​បាន​ធ្លាក់​ទៅ​ដល់​ដៃ​របស់​​សាប៉ែល​​ដែរ​ឬ​ទេ​។ ​សាប៉ែល​​ជាប់​ពន្ធ​.នា​គារ​៩ឆ្នាំ​នៅ​លើ​កោះ​បាលី​ ទាំង​ដែល​​សាមី​ខ្លួន​នៅ​តែ​ប្រកែក​​​ថា​ខ្លួន​មិន​បាន​​ប្រព្រឹត្ត​ដូច​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ទេ​។​

​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៧ អ្នក​ស្រី​ឌីនចន ​ត្រូវ​បាន​គេ​ផ្ទេរ​ទៅ​​​ពន្ធ​.នាគារ​នៃ​​ទី​ក្រុង​ផឺស​ ប្រទេស​អូស្ត្រាលី​ ដោយ​យោង​ទៅ​តាម​​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ផ្ទេរ​អ្នក​ទោ.ស​រវាង​ប្រទេ​ស​ថៃ​ និង​អូស្ត្រាលី​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០២​​។ ​អាច​អនុវត្ត​តាម​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​នេះ​បាន​​លុះ​ត្រា​តែ​​​ភាគី​អូស្ត្រាលី​រ៉ាប់​រង​លើ​ថ្លៃ​ចំណាយ​ដឹក​ជញ្ជូន​អ្នក​ទោ.ស។ ម៉្យាង​ទៀត​​ ​​​ត្រូវ​ធានា​ថា​នឹង​​បន្ត​​អនុវត្ត​ទោ.ស​​រហូត​ដល់​គ្រប់​កំណត់​​​។ ​​​​ឆ្នាំ​២០១២ អ្នក​ស្រី​ឌីនចន ​ត្រូវ​បាន​ដោះ​លែង​ពី​ពន្ធ.​នា​គារ​។ ​​អ្នក​ស្រី​កើត​ជំងឺ​ផ្លូវ​ចិត្ត​មួយ​ប្រភេទ​ឈ្មោះ​ភីធីអែស​ឌី (PTSD)។​

​​​ឡាដយ៉ាវ(Lard Yao)​ជា​ពន្ធ​.នាគារ​ដែល​មាន​ប្រព័ន្ធ​សន្តិសុខ​​ខ្ពស់​បំផុត​។ ទី​នេះ ដាក់​អ្នក.​ជា.ប់​ឃុំ និង​អ្នក​ទោ.ស​សរុប​២​ម៉ឺន​នាក់​។ នៅ​ក្នុង​ចំណោម​នោះ ក៏​មាន​អ្នក​ទោ.ស​រង់​ចាំ​ការ​ប្រ.ហារ​ជីវិ.ត​​​ផង​ដែរ​។​​​ ​នា.រី​ជន​ជាតិ​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង​វ័យ​២៣​ឆ្នាំ​​ម្នាក់​​កំពុង​ជាប់​ពន្ធ​.នាគារ​នៅ​​ប្រទេស​ថៃ​ពី​បទ​ជួញ​ដូរ​គ្រឿង​ញៀន​​។​ កាល​ពី​២​អាទិត្យ​មុន​, នាង​បាន​​​​​​សរ​សេរ​​​​លិខិត​សាធារណៈ​មួយ​​ច្បាប់​ ​ដើម្បី​រៀប​រាប់​ពី​ឆាក​​​ជីវិ.ត​រស់​នៅ​ក្នុង​ពន្ធ.នាគារ​​​ឡាដ​យ៉ាវ​​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ពិបាក​ហួស​ហេតុ​៕​

អត្ថបទសរសេរ ដោយ

កែសម្រួលដោយ