កាលព្រះពុទ្ធទ្រង់គង់នៅវត្តជេតពនទ្រង់ប្រារព្ធភិក្ខុនីឈ្មោះឧប្បុលវណ្ណាថេរីដែលត្រូវនន្ទមាណពរំលោភបំពានលើរូបកាយខណៈពេលដែលនាងទើបនឹងត្រឡប់មកពីបិណ្ឌបាតវិញហើយចូលទៅកាន់ទីសេនាសនៈដើម្បីឆាន់ចង្ហាន់ ។
ចំណែកនន្ទមាណពក្រោយពេលសម្រេចកិច្ចសមដូចបំណងរបស់ខ្លួនស្រេចហើយ គ្រាន់តែដាក់ជើងទាំងពីររបស់ខ្លួនឈរស៊ប់នៅលើផែនដីពេលណា ក៏ត្រូវព្រះធរណីស្រូបទាញទម្លាក់ទៅកាន់មហានរកភ្លាមមួយរំពេច ។
ហេតុនោះទើបព្រះបរមសាស្តាត្រាស់នូវព្រះគាថាយ៉ាងនេះថា ដរាបណាបាបមិនទាន់ហុចផលឱ្យ ដរាបនោះបុគ្គលពាលសម្គាល់ថា បាបមានរសជាតិផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ តែដល់ពេលណាបាបឱ្យផល ទើបពេលនោះបុគ្គលពាលបានចូលដល់នូវសេចក្តីទុក្ខ ដែលលំបាកទ្រាំជាទីបំផុត ។ សាន សារិន
<<កំណត់សម្គាល់: រាល់ការបញ្ចេញមតិទៅលើអត្ថបទមិនមែនជាការទទួលខុសត្រូវរបស់កោះសន្តិភាពទេ។ វាជាការទទួលខុសត្រួវដោយផ្ទាល់របស់អ្នកបញ្ចេញមតិ។ ដូច្នេះ សូមមិត្តអ្នកអានទាំងអស់ ធ្វើការបញ្ចេញ មតិប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ មានសីលធម៌ និង ប្រកបដោយន័យស្ថាបនា ហើយចៀសវាង ការបញ្ចេញមតិណាដែលមិនពិត ជេរប្រមាថ និង អុជអាល នាំដល់ការយល់ច្រឡំ ឬ ការរើសអើង ជាតិសាសន៍ សាសនា ឬក៏ បុគ្គលណាមួយ។>>
ចែករំលែកព័តមាននេះ