តាមរបាយការណ៍ពីទីភ្នាក់ងារស៊ីនហួ បានឱ្យដឹងថា ក្រុមហ៊ុនញូវវីនីស (New Winis) របស់ភូមាកំពុងធ្វើការសិក្សាលើផែនការវិនិយោគទុនបង្កើតឆ្នេរខ្សាច់សិប្បនិម្មិតមួយនៅរដ្ឋកាឈីន នាភាគខាងជើងនៅក្នុងឆ្នាំ២០១០ ។
គំរោងសំណង់នេះកំពុងក្លាយជាឆ្នេរខ្សាច់សិប្បនិម្មិតដំបូងនៅក្នុងប្រទេស ដែលជាការវិនិយោគទុនរួមជាមួយក្រុមហ៊ុន “ញូវហ្សេលែន ត្រេត អ៊ីនធើប្រាយ” (NZTE) ជប៉ុន អូស្ដ្រាលី និងចិន ។ នេះបើតាមប្រភពពីស៊ីនហួបានឱ្យដឹងកាលពីថ្ងៃទី៧ មករា ដោយយោងតាមការបង្ហើបឱ្យដឹងពីក្រុមហ៊ុន New Winis ។
គំរោងសំណង់ឆ្នេរខ្សាច់សិប្បនិម្មិតខាងលើ នឹងសាងសង់នៅក្បែរទន្លេអ៊ីរ៉ាវ៉ាឌី (Irrawaddy) ដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយពីផ្លូវទីល វ៉េល តែបន្ដិចបន្ដួចប៉ុណ្ណោះ ហើយផ្លូវនេះ គឺជាខ្សែផ្លូវដឹកជញ្ជូននៅក្នុងសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទី២ ខណៈដែលប្រទេសចិន និងឥណ្ឌាបានសហការសាងសង់ឱ្យក្លាយជាផ្លូវ ទំនើបមួយតភ្ជាប់រវាងប្រទេស៣ គឺឥណ្ឌា ភូមា និងចិន ។
ទោះបីជាបែបណាក៏ដោយ ភូមានៅមានឆ្នេរសមុទ្រធម្មជាតិដ៏ល្បីឈ្មោះជាច្រើនកន្លែងទៀតដូចជា ឆ្នេរសមុទ្រឆុងថា (Chaung Tha) ឆ្នេរង្វេសុង (Ngwe Saung) នៅតំបន់អ៊ីរ៉ាវ៉ាឌី (Irrawaddy) ភាគខាងលិច ឆៀងខាងត្បូងប្រទេស និងឆ្នេរង៉ាប៉ាលី (Ngapali) ក្នុងរដ្ឋយ៉ាខៃ ដែលក្នុងរយៈ ពេលចុងក្រោយនេះបានទទួលការចាប់អារម្មណ៍ពីភ្ញៀវទេសចរជាច្រើនទាំងភូមា និងបរទេស។
ដោយឡែក សណ្ឋាគារនៅក្នុងទីក្រុងង្វេ សុង (Ngwe Saung) ទាំងអស់បានបើកសេវាកម្មម្ដងទៀត កាលពីខែតុលា ២០០៩ បន្ទាប់ ពីបិទបំរើសេវាកម្មមួយរយៈពេល ដោយសារភ្ញៀវទេសចរមកកំសាន្ដមានចំនួនតិចតួចពេក។ រដ្ឋាភិបាលយោធាភូមាបានបង្កភាពងាយស្រួលលើផ្នែកគមនាគមន៍ ដោយបង្កើតនូវព្រលានយន្ដហោះក្នុងទីក្រុងង្វេសុង ស្ថិតនៅឆ្ងាយពីក្រុងប៉ាធីន (Pathein) ដែលជារាជធានីនៅក្នុងតំបន់អ៊ីរ៉ាវ៉ាឌី ប្រហែល៤៦គីឡូ ម៉ែត្រ ។
ក្រោយពីសាងសង់ព្រលានយន្ដហោះរួចរាល់ហើយនោះ ការធ្វើដំណើរពីក្រុងរ៉ង់ហ្គូន មកកាន់ទីក្រុងង្វេសុង ដែលតាមធម្មតាត្រូវចំណាយពេលដល់ទៅជាង៣ម៉ោងនោះ ត្រូវបានកាត់បន្ថយពេលវេលានៅសល់តិចតួច តាមរយៈការធ្វើដំណើរតាមយន្ដហោះ និងអាចធ្វើឱ្យឆ្នេរខ្សាច់នៅតំបន់ខាងលើមាន ភាពអធឹកអធមដូចឆ្នេរខ្សាច់នៅទីក្រុងង៉ាប៉ា លី ដែរ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ