កាលនោះព្រះមហាមោគ្គល្លានដ៏មានអាយុ ជាអ្នកមានឫទ្ធិច្រើន បាននិមន្តទៅកាន់ឋានយមលោកពិនិត្យមើលស្ថានភាពនរក តាំងពីនរកតូចៗ រហូតដល់នរកធំឈ្មោះអវិចី។ លោកនិមន្តទៅដល់ទីណាសត្វនរកក៏បានស្បើយទុក្ខក្នុងទីនោះ ដោយអំណាចនៃឫទ្ធិរបស់លោក ហើយមុននឹងត្រលប់មកវិញ លោកបានយកកម្ទេចភ្លើងអវិចីមហានរកប៉ុនគ្រាប់ស្ពៃស៊កនឹងជាយចីវររបស់លោកដោយឫទ្ធិ។ បន្ទាប់ពីត្រឡប់ពីស្ថាននរកវិញ…
កាលនោះព្រះមហាមោគ្គល្លានដ៏មានអាយុ ជាអ្នកមានឫទ្ធិច្រើន បាននិមន្តទៅកាន់ឋានយមលោកពិនិត្យមើលស្ថានភាពនរក តាំងពីនរកតូចៗ រហូតដល់នរកធំឈ្មោះអវិចី។
លោកនិមន្តទៅដល់ទីណាសត្វនរកក៏បានស្បើយទុក្ខក្នុងទីនោះ ដោយអំណាចនៃឫទ្ធិរបស់លោក ហើយមុននឹងត្រលប់មកវិញ លោកបានយកកម្ទេចភ្លើងអវិចីមហានរកប៉ុនគ្រាប់ស្ពៃស៊កនឹងជាយចីវររបស់លោកដោយឫទ្ធិ។
បន្ទាប់ពីត្រឡប់ពីស្ថាននរកវិញ ព្រះមោគ្គល្លានបាននិមន្តទៅស្ថានសួគ៌ទៀត ទៅពិនិត្យមើលភូមិភាគនិងសុខភាពរបស់ទេវតាក្នុងស្ថានសួគ៌ទាំង៦ជាន់។ ហើយបាននិមន្តទៅឈររេរានៅស្ថានត្រៃត្រឹង្ស ។ ពេលនោះពួកទេវតាក្នុងស្ថានសួគ៌ទាំង ៦ ជាន់ ក្តៅក្រហល់ក្រហាយនឹងចំហាយកម្ទេចភ្លើងអវិចីមហានរកដែលលោកស៊កនឹងជាយចីវរនោះគ្រប់ៗអង្គ ។
ខណៈនោះសក្កទេវរាជបានជ្រាបហេតុហើយ ទៅប្រគេនសញ្ញាដល់ព្រះមោគ្គល្លាន ព្រះមោគ្គល្លាន យល់ថាទេវតាទាំងអស់ ក្តៅក្រហាយដោយសារកម្ទេចភ្លើងដែលជាប់នឹងជាយចីវររបស់អាត្មាអញទេតើ បានជាមានសភាពឆ្លេឆ្លាយ៉ាងនេះ។
លោកពិចារណាថា កម្ទេចភ្លើងប៉ុនគ្រប់ស្ពៃនេះ មានកម្លាំងក្តៅខ្លាំងណាស់ បើអាត្មាអញចោលទៅលើដី ផែនដីនឹងឆេះខ្ទេចខ្ទីអស់. ចោលទៅក្នុងសមុទ្រនឹងរីងខះទឹកអស់ឥតសល់ ចោលទៅក្នុងព្ធដ៏អាកាសនឹងរាំងភ្លៀងអស់ ១២ ឆ្នាំ។ បើដូច្នោះមានតែអាត្មាអញ យកទៅចោលនៅកន្លែងដើមគឺអវិចីមហានរកវិញទើបបាន ។
ចែករំលែកព័តមាននេះ