របរផលិតទឹកត្នោតជូរលក់ទប់ទល់ស្រាបៀរ (មានវីដេអូ)
- ភ្នំពេញ
រាជធានីភ្នំពេញ ៖ មុខរបរឡើងត្នោតរបស់ប្រជាកសិករខ្មែរ ពុំមែនទើបតែមាននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះទេ គឺមានតាំងពីបុរាណកាលមកម៉្លេះ ដែលជាមុខរបរមួយបន្តវេនមកពីដូនតាពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។ អ្នកឡើងត្នោតខ្លះយកទឹករម្ងាស់ផលិតជាស្ករត្នោតលក់ រកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ ប៉ុន្តែវិធីនេះត្រូវប្រើប្រាស់ពេលយូរនិងចំណាយថ្លៃលើការទិញអុស ឬដើររកអុសសម្រាប់ដុតរំងាស់ទម្រាំបានក្លាយទៅស្ករ គឺមានការនឿយហត់ច្រើន ។
បើប្រៀបធៀបការផលិតជាទឹកត្នោតជូរលក់គឺមិនសូវមានការនឿយហត់ដូចអ្នកផលិតស្ករនោះទេ ហើយក៏មិនបាច់ចំណាយទៅលើអុសដុតអ្វីដែរ និងអាចរកប្រាក់បានងាយស្រួលជាង ។
ទោះជាបែបណា បញ្ហាសំខាន់នោះការផលិតទឹកត្នោតជូរក៏មានកម្រិតដែរ មិនអាចផលិតទាំងអស់គ្នានោះទេ ។ ប៉ុន្តែការងារបែបនេះគឺប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ជាយថាហេតុ ព្រោះត្រូវឡើងដើមត្នោតខ្ពស់ៗ ហើយមានការប្រថុយប្រថាននឹងគ្រោះថ្នាក់ច្រើន បើមានការធ្វេសប្រហែសតែបន្តិច ។ ដូច្នេះហើយទើបកាលពីសម័យអាណានិគមបារាំង គេមិនចេញ «កាតខ្មៅ» ឱ្យទេសម្រាប់អ្នកមានរបរឡើងត្នោត ដោយគេយល់ថាការស្លាប់មិនទៀងនោះទេ ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ សម្រាប់តម្រូវការទឹកត្នោតជូរសព្វថ្ងៃនេះ គឺមានហាងឆេងនិងជាទីពេញនិយមសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តទទួលទានផងដែរ ព្រោះវាធូរថ្លៃ គ្មានជាតិគីមីដូចប្រភេទគ្រឿងស្រវឹងផ្សេងទៀតឡើយ ហើយផឹកទៅស្រវឹងដូចគ្នានិងមានរសជាតិឆ្ងាញ់ទៀតផង។ ម្យ៉ាងទៀតគេសង្កេតឃើញថា មុខរបរលក់ទឹកត្នោតជូរនេះ ពុំមែនមានតែនៅតាមស្រុក ខេត្តនានានោះទេ នៅតាមកន្លែងមួយចំនួនក្នុងភូមិសាស្ត្ររាជធានីភ្នំពេញ ក៏មានអ្នកលក់ទឹកត្នោតជូរដែរ ដោយពួកគាត់មិនខ្វល់ពីការវាយលុកពីសំណាក់ស្រាបៀរដ៏សម្បូរបែបនោះឡើយ ។
ពួកគាត់បានចាប់យកមុខរបរមួយនេះដោយរីករាយ ព្រោះលក់ដាច់អាចរកប្រាក់កម្រៃបាន ទោះតិចក្តីច្រើនក្តី ។ ប៉ុន្តែទន្ទឹមនឹងនេះ ពួកគាត់ក៏បានត្អូញត្អែរពីបញ្ហាប្រឈមផ្សេងៗដែរ ព្រោះមុខរបរនេះមិនមែនដូចអ្នករកស៊ីនៅលើដីឡើយ គឺឡើងលើទីខ្ពស់ ហើយបើនៅរដូវវស្សាប្រឈមខ្លាំងជាងរដូវប្រាំងទៅទៀត ។
មិនតែប៉ុណ្ណោះ កន្លងមកតែងមានពាក្យចចាមអារ៉ាមថា ទឹកត្នោតជូរមានលាយទឹកឬទឹកលាងអង្ករជាដើម ប៉ុន្តែការពិតមិនមែនដូច្នេះទេ ។ពាក្យខាងលើ គឺជាការឃោសនាបំផ្លើសក្នុងគោលបំណងបង្អាប់អ្នកលក់ទឹកត្នោតជូរ ដូចជាពួកគាត់តែប៉ុណ្ណោះ ។ ពួកគាត់មិនបានប្រើវិធីថោកទាបដូចការលើកឡើងនោះទេ ពួកគាត់ឡើងត្នោតច្រើនដើម ហើយអាចផលិតទឹកត្នោតជូរបានលើសពីតម្រូវការរបស់អតិថិជន និងឈានដល់ការផលិតជាទឹកខ្មេះលក់បានខ្លះៗថែមទៀត ។
ភ្នាក់ងារកោះសន្តិភាព បានសាកសួរអ្នកលក់ទឹកត្នោតជូរជាច្រើនកន្លែង និងបានដឹងថា អ្នកទាំងនោះភាគច្រើនគឺជាអ្នកចំណាកស្រុកដែលមកពីតាមបណ្ដាខេត្តមួយចំនួន មកប្រកបរបរនេះនៅរាជធានីភ្នំពេញ ។ ពួកគាត់មកពីខេត្តកំពង់ចាម ព្រៃវែង ស្វាយរៀង តាកែវ និងកំពង់ស្ពឺជាដើម ហើយការធ្វើចំណាកស្រុកចូលមកឡើងត្នោតនៅភ្នំពេញនេះ គឺពួកគាត់អាចលក់ទឹកត្នោតជូរដាច់ខ្លាំងជាងការលក់ដូរនៅតាមភូមិស្រុករបស់គាត់ ។
អ្នកស្រី ថាន់ សុខម៉ាក់ ហៅ ស្រីម៉ី អាយុ២៧ឆ្នាំ មានប្ដីឈ្មោះ ញ៉ឹក វី អាយុ៣៤ឆ្នាំ មានកូនប្រុស២នាក់នៅក្នុងបន្ទុកគ្រួសារ និងមានទីលំនៅក្នុងភូមិគុម្ពោតស្បូវ ឃុំបែកចាន ស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកណ្ដាល គឺជាអ្នកលក់ទឹកត្នោតជូរម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកលក់ជាច្រើនទៀត ។ គាត់និយាយថា អ្នកស្រីនិងស្វាមីបានចាប់យកមុខរបរឡើងត្នោតផលិតជាទឹកត្នោតជូរលក់នេះ មានរយៈពេល៧ឆ្នាំមកហើយ។ បច្ចុប្បន្ន បានជួលដីគេធ្វើជាកន្លែងលក់ទឹកត្នោតជូរនៅក្នុងភូមិត្រពាំងទួល សង្កាត់កំបូល ខណ្ឌពោធិ៍សែនជ័យ រាជធានីភ្នំពញ ។ ក្នុង១ថ្ងៃអ្នកស្រីលក់អស់២ប៊ីដុងកាត់មាត់ ឬប្រមាណជាង៥០លីត្រ ហើយបើនៅថ្ងៃបុណ្យឬថ្ងៃឈប់សម្រាកវិញអាចលក់ដាច់់ច្រើនជាងនេះទៀត ។ ចំណែកតម្លៃវិញក្នុង១លីត្រត្រឹមតែ១.០០០រៀលប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលកន្លែងផ្សេងលក់១.៥០០រៀល ថ្លៃជាងកន្លែងអ្នកស្រី ។ ចំណែកគ្រឿងក្លែមមានដូចជា កូនត្រឡនតនបំពង កំពឹសលីង លៀសហាល ងៀតត្រីបបែល ។ល។
អ្នកស្រី ថាន់ សុខម៉ាក់ និយាយទៀតថា ប្ដីគាត់ឡើងត្នោតចំនួន១៥ដើម ដោយក្នុង១ថ្ងៃឡើង២ដងគឺពេលព្រឹកម្ដង និងពេលល្ងាចម្ដង ហើយមិនបានយកទឹកត្នោតមកចាក់ធ្វើជូរនៅខាងក្រោមឡើយ គឺបំបៅមេនៅលើដើមតែម្ដង។ ចំពោះវិធីផលិតទឹកត្នោតជូរដោយការបំបៅមេនៅលើដើមនោះ គឺដាក់មេនៅក្នុងបំពង់ទឹកត្នោតហើយនៅពេលទឹកត្នោតស្រក់ចូលបំពង់ក៏ក្លាយទៅជាទឹកត្នោតជូរតែម្ដង ។ បន្ទាប់មក ប្ដីគាត់ឡើងទៅផ្ទេរនិងដាក់ចុះយកមកលក់ជាការស្រេច ដែលធ្វើបែបនេះមានការងាយស្រួល និងមានរសជាតិឆ្ងាញ់ជាងការចាក់ជូរនៅខាងក្រោម និងមានសម្រាប់ដាក់លក់គ្រប់ពេល ប៉ុន្តែបើយកទឹកត្នោតមកចាក់ជូរនៅខាងក្រោមវិញត្រូវប្រើពេល៤ទៅ៥ម៉ោងទើបអាចលក់បាន ។
អ្នកលក់ទឹកត្នោតជូររូបនេះបន្តថា៖ «មុខរបរនេះ ទោះបីជាកាក់កបអាចផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពពិតមែន តែវាពិតជាប្រថុយប្រថានណាស់ព្រោះប្តីខ្ញុំត្រូវឡើងដើមត្នោតខ្ពស់ៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតគ្រប់ពេល បើសិនជាមានការធ្វេសប្រហែសតែបន្តិច។ អ៊ីចឹងសុំឱ្យបងប្អូនជួយគាំទ្រផង ព្រោះជាផលិតផលធ្វើឡើងដោយគ្មានជាតិគីមី ហើយប្រថុយខ្លាំងណាស់» ។ ទោះបីជាអ្នកស្រីទទួលស្គាល់ថាជាការប្រថុយប្រថាន តែអ្នកស្រីក៏មិនបានបង្ហាញពីចេតនាឬវិធីដើម្បីបង្ការគ្រោះអកុសលណាមួយដែលអាចនឹងកើតឡើងជាយថាហេតុនោះទេ ។
ចំណែករសជាតិនៃទឹកត្នោតជូរវិញមាន២ប្រភេទគឺ រសជាតិជូរអែមនិងរសជាតិជូរ ហើយភ្ញៀវអាចទិញផឹកទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួន ។ ដោយឡែក មេទឹកត្នោតជូរមានភាពងាយស្រួលនិងគ្មានជាតិគីមីយកមកផលិតទេ គឺអ្នកស្រីយកខ្លឹមកកោះនិងសម្បកស្ដៅ២មុខនេះផ្សំធ្វើជាមេទឹកត្នោតជូរ តែអ្នកស្រីមិនបានដឹងថាអ្នកលក់ទឹកត្នោតជូរដទៃៗទៀត គេយកអ្វីមកធ្វើជាមេទឹកត្នោតជូរនោះទេ ។
ចំណែកការលក់ថោកជាងកន្លែងផ្សេងនេះដោយសារតែមានការអាណិតដល់អ្នកហូបដែលមិនសូវសម្បូរលុយផងដែរ ព្រោះអ្នកចូលទៅហូបទឹកត្នោតជូរនៅកន្លែងគាត់ ភាគច្រើនជាកម្មករសំណង់ និងកម្មកររោងចក្រកាត់ដេរ ហើយក៏ជាម៉ូយច្រើនឆ្នាំមកហើយដែរ ។ គាត់មិនទាន់ដឹងថា តើនឹងបោះបង់មុខរបរនេះនៅពេលណានោះទេ ប៉ុន្តែបើឈប់ពីមុខរបរនេះក៏មិនដឹងថាត្រូវទៅចាប់យកមុខរបរអ្វីផ្សេងនោះដែរ ព្រោះគ្មានដើមទុនសម្រាប់ពង្រីកការរកស៊ីផ្សេងទៀតឡើយ ។
ដោយឡែកស្ត្រីម្នាក់ទៀតឈ្មោះ ស៊ុន ឡេង ហៅ ម៉ាក់ស្រីនីត អាយុ៣៥ឆ្នាំ មានទីលំនៅក្នុងឃុំផ្អាវ ស្រុកជើងព្រៃ ខេត្តកំពង់ចាម និយាយថា គាត់និងប្ដីបានចាកចេញពីស្រុកកំណើតមកប្រកបរបរឡើងត្នោតធ្វើទឹកត្នោតជូរលក់នេះនៅភូមិត្រពាំងថ្លឹង សង្កាត់ចោមចៅ១ ខណ្ឌពោធិ៍សែនជ័យ ជាង១០ឆ្នាំមកហើយ ។ ចំពោះការផលិតទឹកត្នោតជូរ កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុនទាល់តែដាក់ចុះមក ទើបចាក់ជូរលក់នៅខាងក្រោមដោយដាក់ក្នុងក្រឡ ឬឪទិន ហើយរង់ចាំច្រើនម៉ោងទើបលក់ឲ្យអ្នកផឹកបាន ។ ប៉ុន្តែជាច្រើនឆ្នាំចុងក្រោយនេះលែងធ្វើដូច្នេះទៀតហើយ គឺបានបំបៅមេនៅលើដើមតែម្ដង ដែលពេលដាក់ចុះមកអាចលក់បានភ្លាម ហើយមិនសូវលំបាក ។ រីឯមេទឹកត្នោតជូរ គឺគាត់ប្រើតែខ្លឹមកកោះមួយមុខប៉ុណ្ណោះ មិនបានដាក់លាយសម្បកស្ដៅឬអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ ព្រោះអ្នកផឹកភាគច្រើនមិនចូលចិត្តរសជាតិស្ដៅទេ ព្រោះវាធ្វើឲ្យទឹកត្នោតជូរល្វីង។
ប្រភពដដែលបន្តទៀតថា គាត់ចាប់យកមុខរបរនេះព្រោះតែគ្មានមុខរបរផ្សេង ដែលអាចរកលុយបាន ហើយដោយសារតែគាត់លក់យូរហើយមានម៉ូយច្រើន អាចលក់ដាច់គួរសមដែរគឺចាប់ពី២ប៊ីដុងឡើងទៅ ។ ចំណែកតម្លៃវិញក្នុង១លីត្រ១.៥០០រៀល ដែលនេះគឺជាតម្លៃមួយសមរម្យមិនថ្លៃពេកហើយក៏មិនថោកពេកដែរ ។ ម៉ូយដែលចូលទៅផឹកអាចទទួលយកបាន ហើយភ្ញៀវខ្លះផឹកនៅកន្លែងគាត់រួច ក៏បានទិញយកទៅហូបបន្តនៅផ្ទះជាមួយមិត្តភក្ដិទៀតផង ។
អ្នកស្រី ស៊ុន ឡេង បានអំពាវនាវទៀតថា «សុំកុំជឿលើពាក្យចាចាមអារ៉ាមថា អ្នកលក់ទឹកត្នោតជូរយកទឹកលាងអង្ករផលិតទឹកត្នោតជូរឲ្យសោះ នេះជាការឃោសនាបំផ្លើសដែលមិនអាចទទួលយកបានឡើយ ។ ការផលិតទឹកត្នោតជូរ គឺយកទឹកត្នោតធម្មជាតិសុទ្ធសាធមកផលិត និងមានច្រើនលើសពីតម្រូវការថែមទៀត ហើយវាពិបាកណាស់ក្នុងការឡើងយកទឹកត្នោតម្តងៗ» ។
ស្ត្រីខាងលើបន្តថា កុំថាឡើយលាយទឹកឬយកទឹកលាងអង្ករមកផលិតជាទឹកត្នោតជូរ សូម្បីតែនៅរដូវវស្សាមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង ទឹកត្នោតត្រូវបានចាក់ចោលទាំងអស់មិនបានយកឡើយ ព្រោះវាចូលទឹកភ្លៀង ដែលអាចធ្វើឲ្យអ្នកផឹករាករូសបាន ។ ដូច្នេះ សូមឲ្យអ្នកនិយាយបំផ្លើសទាំងឡាយ គួរតែឈប់ឃោសនាបំបំផ្លាញនូវមុខរបរដ៏សុចរិតនេះទៅ ។
ស្របពេលនេះដែរ គាត់ក៏សូមអរគុណចំពោះអតិថិជន ដែលតែងតែគាំទ្រទិញទឹកត្នោតជូរពីកន្លែងគាត់និងកន្លែងដទៃៗទៀត ហើយក៏សូមជួយលើកតម្កើងមុខរបរមួយនេះផង ព្រោះជាមុខរបរដែលបន្សល់ទុកពីដូនតារបស់ខ្មែរយើង៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ