យើងនៅតែមានអារម្មណ៍រំភើបចំពោះការបកស្រាយបំភ្លឺរបស់សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន អំពីការបោះបង្គោលខណ្ឌសីមាកម្ពុជា-វៀតណាម កាលពីថ្ងៃទី៩ សីហា ២០១២ នៅរដ្ឋសភាជាតិ ។ ប្រជាជាតិខ្មែរទាំងមូលគ្រប់ស្រទាប់ បានតាមដានស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ តាមរយៈការផ្សាយបន្តផ្ទាល់ពីគ្រប់ស្ថានីយវិទ្យុ និងទូរទស្សន៍ទាំងអស់ ។
គឺហាក់ដូចជាក្នុងរយៈពេលជាងប្រាំម៉ោងដោយគ្មានការឈប់សម្រាកនោះ សំនួនវោហារពោរពេញ ដោយវីរភាពស្នេហាជាតិប្តូរផ្តាច់ ដើម្បីលើកស្ទួយផលប្រយោជន៍ជាអាយុជីវិតជាតិ ដែលឮកងរំពងពេញផ្ទៃប្រទេសនោះ បានចូលទៅអង្រួនដល់ក្រអៅដួងចិត្តប្រជាជាតិទាំងមូលឱ្យផុសងើបឡើងព្រមៗគ្នាតែម្តង ។ គឺពិតជាថ្ងៃប្រវត្តិសាស្ត្រដែលមិនធ្លាប់មានពីសម័យមុនៗមក គឺពិតជាមានអានុភាពធំធេងណាស់ ទាំងលើវិសាលភាព ទាំងលើកាលវេលាយូរអង្វែងតទៅ ។
ទិវាប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ បានពញ្ញាក់ប្រជាជាតិទាំងមូលឱ្យយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីគោលនយោបាយអាទិភាព និងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ក្នុងការអនុវត្តនយោបាយការបរទេសចំពោះប្រទេសជិតខាងដែលមានរបងជាមួយគ្នា ដែលសម្តេចលោកតែងតែធ្លាប់បាន លើកពាក្យទំនៀមថា «ដូចអណ្តាត និងធ្មេញ» ។ ជាងនេះទៅទៀត ប្រវត្តិសាស្ត្រថ្មីៗរបស់ប្រជាជាតិយើង ក៏បានបញ្ជាក់ច្បាស់ថា ផលប្រយោជន៍ជាតិ ទាំងសន្តិសុខ ស្ថិរភាព និងទាំងសុខដុមភាពប្រជាជនយើងមិនអាចកាត់ផ្តាច់ចេញពីសន្តិសុខ និងស្ថិរភាពប្រទេសជិតខាងជាប់របងគ្នានេះបានឡើយ ។
ក្នុងសម័យតេជោ សែន នេះ ប្រទេសជាតិយើងត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយប្រទេសសមាជិក អាស៊ានដូចគ្នា ។ចាប់ពីអាស៊ានសហគមន៍តែមួយរហូតទៅរយៈពេលច្រើនឆ្នាំខាងមុខទៀត អន្តរកម្មរវាងកម្លាំងចលករខាងផ្នែកសន្តិសុខ និងសេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់ និងក្នុងអាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក នឹង រីកធំឡើងៗជាលំដាប់ដោយហេតុថា បើតំបន់មួយគ្មានសន្តិសុខ អស្ថិរភាព សេដ្ឋកិច្ច ក៏ធ្លាក់ចុះ ជីវភាពប្រជាជនក៏ធ្លាក់ចុះ ហើយក៏នឹងរាលដាលទៅតំបន់មួយទៀត មិនអាចចៀសផុតបានទេ ។ សម្ពាធផ្នែកសន្តិសុខ និងសេដ្ឋកិច្ច ក៏នឹងធ្លាក់មកលើប្រជាជាតិយើងកាន់តែធំធេងឡើងដែរ ។ ដូច្នេះ គោលនយោបាយ «កសាងព្រំដែនសន្តិភាព ស្ថិរភាព និងសហប្រតិបត្តិការ ហើយប្រែ ក្លាយតំបន់ជម្លោះនៅព្រំដែន ឱ្យក្លាយទៅជាតំបន់អភិវឌ្ឍន៍» របស់សម្តេចតេជោ សែន ពិតជាគោលនយោបាយពោរពេញទៅដោយទស្សនវិស័យយូរអង្វែង និងភ្លឺស្វាងបំផុត ។
តំបន់ព្រំដែនមួយចំនួនដែលសម័យមុនៗមកធ្លាប់ជាវាលស្រែ គុម្ពោតព្រៃលិចទឹក តែក្នុងសម័យសម្តេចតេជោ សែន នេះសឹងតែក្លាយទៅជាទីក្រុងទំនើបមួយទៅហើយ ។ តើមានគោលនយោបាយណា ដែលជាក់ស្តែងត្រឹមត្រូវ ហើយប្រសើរជាងនេះ? ប្រទេសយើងជាប្រទេសតូច អមសងខាងដោយប្រទេសធំជាង ខ្លាំងជាង តើមានគោលនយោបាយណាប្រសើរជាង មានប្រសិទ្ធភាពជាង គោលនយោបាយប្រកបដោយតថភាពដែលសម្តេចតេជោ លោកកំពុងខិតខំដឹកនាំការអនុវត្តឱ្យចេញជាលទ្ធផលជាក់ស្តែងដូចពេលនេះ? ជាងពេលណាៗទាំងអស់ យុទ្ធនាការបោះបង្គោលខណ្ឌសីមាជាមួយវៀតណាម ដែលពីមុនមានតែនៅលើផែនទីមកជាបង្គោលព្រំលើទីតាំងជាក់ស្តែងពិតជាសមិទ្ធផលធំធេង និងមានបច្ច័យជ្រាលជ្រៅខ្លាំងណាស់ទៅលើនយោបាយការពារបូរណភាពទឹកដី អធិបតេយ្យភាពជាតិ និងឯករាជ្យជាតិយើង ។
គេពិតជាពុំអាចប្រកែកបានឡើយថា បង្គោលខណ្ឌសីមាទាំងអស់តាមបណ្តោយព្រំដែនជាមួយវៀតណាម គឺជាផ្នែកមួយសំខាន់ណាស់នៅក្នុងនិម្មាបនកម្មនៃប្រព័ន្ធការពារ និងកសាងព្រំដែនមួយមានស្ថិរភាព ជាក់លាក់ និងស្ថាពរ ដែលជាស្នូលនៃការកសាងព្រំដែនមិត្តភាព សន្តិភាព និងសហប្រតិបតិ្តការយូរអង្វែង ។នេះហើយផលប្រយោជន៍ជាអាយុជីវិតជាតិយើង ។ កូនចៅយើងជំនាន់ក្រោយៗទៀត នឹង អាចរស់នៅដោយសុខសប្បាយនៅក្នុងប្រទេសជាតិ មានស្ថិរភាព សុខសន្តិភាព និងសម្បូរណ៍ រុងរឿងយូរអង្វែងដូចប្រទេសជឿនលឿននានា ដែលផ្ទុយពីសម័យមុនៗប្រជាជាតិយើងធ្លាប់បានជួបប្រទះតែភាពតានតឹងនៅព្រំដែនជាមួយប្រទេសជិតខាងជាប់មិនដាច់ ដូចលោកឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី សុខ អាន បានថ្លែងជូនសភាជាតិកាលពីឆ្នាំ ២០០៥ ថា «បញ្ហាទឹកដីនេះ ត្រូវបានទុកធ្វើជាល្បែងនយោបាយរាប់ទសវត្សកន្លងមកហើយ» ។
ផ្ទុយស្រឡះពីមេដឹកនាំគណបក្សប្រឆាំង ដែលយកបញ្ហាបោះបង្គោលខណ្ឌសីមាជាមួយ វៀតណាមមកធ្វើជំនួញនយោបាយដើម្បីស្វែងរកប្រជាប្រិយភាពផ្ទាល់ខ្លួននោះ សម្តេចអគ្គមហា សេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន មិនមែនជាមេដឹកនាំប្រជាជាតិខ្មែរ ដើម្បីស្វែងរកប្រជាប្រិយភាព ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ។ រួមជាមួយថ្នាក់ដឹកនាំកំពូលនៃគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជាក្នុងការរំដោះជាតិពីបនប្រល័យពូជសាសន៍ខ្មែរក្រហម សម្តេចតេជោ បានដឹកនាំការផ្សះផ្សាបង្រួបបង្រួមជាតិដោយយុទ្ធសាស្ត្រឈ្នះ-ឈ្នះរបស់សម្តេច កសាងប្រទេសឱ្យមានស្ថិរភាព រក្សាសុខសន្តិភាពជាតិ និងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ ដែលប្រជាជាតិទាំងមូលកំពុងទទួលផ្លែផ្កា មានអ្វីៗដូចពេលនេះ ។
ជាក់ស្តែងក្នុងពេលថ្មីៗកន្លងមកនេះ គោលនយោបាយលុបឡូត៍នេសាទ និង «គោលនយោបាយចាស់សកម្មភាពថ្មីលើបញ្ហាដីធ្លី» ដែលកំពុងតែត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងសកម្មនេះ គឺសុទ្ធតែសំដៅលើកកម្ពស់កម្រិតជីវភាព លុបបំបាត់ភាពក្រីក្ររបស់ប្រជាជន សុខុដុមនីយកម្មសង្គម ជំរុញការអភិវឌ្ឍសង្គម និងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ឆ្ពោះទៅបង្កលក្ខណសម្បត្តិក្នុងការពង្រឹងស្ថិរភាព សុខសន្តិភាព ឱ្យប្រជាជាតិយើង ។
រីឯការសន្យាដាក់ធ្មេញ បញ្ជូនមេឃុំទៅអាមេរិក និងដកតម្រុយបង្គោលព្រំដែនរបស់ មេដឹកនាំបក្សប្រឆាំងមិនអាចសង្គ្រោះជាតិបានទេ គឺជាការធ្វើប្រជាភិថុតបោកប្រាស់ ដើម្បីតែ ប្រជាប្រិយភាពផ្ទាល់ខ្លួនតែប៉ុណ្ណោះ។ ក៏ដូចគ្នានេះដែរ ការយកបញ្ហាទឹកដីមកធ្វើដើមទុនក្នុង ជំនួញនយោបាយរបស់ពួកគេ មានតែនាំឱ្យបាត់បង់ឧត្តមផលប្រយោជន៍ជាតិតែប៉ុណ្ណោះ ដូច សម្តេចតេជោ លោកបានព្រមានយ៉ាងច្បាស់ថា «ការលើកយកបញ្ហាទឹកដីមកធ្វើអាជីវកម្ម នយោបាយបណ្តាលឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់ប្រទេសជាតិ ការបំផុសអរិភាពជាតិសាសន៍នាំ ឱ្យមានជម្លោះរវាងប្រទេស បង្កឱ្យមានអស្ថិរភាពជាតិ ហើយមានតែនាំឱ្យប្រទេសជាតិវិនាសហិនហោចតែប៉ុណ្ណោះ» ។
ព្រឹត្តិការណ៍ជាប្រវត្តិសាស្ត្រខាងលើនេះ បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា គ្មានអានុភាពណាខ្លាំងជាងការដឹកនាំប្រកបដោយវីរភាពស្នេហាជាតិឧត្តុង្គឧត្តមរបស់សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន បានឡើយ។ អ្វីៗដើម្បីលើកស្ទួយផលប្រយោជន៍ជាអាយុជីវិតជាតិ អ្វីៗដើម្បីភាពសម្បូរសប្បាយរបស់ប្រជាជន អ្វីៗដើម្បីរក្សាស្ថិរភាព សន្តិភាព និងការអភិវឌ្ឍឈានឡើង គឺជាប្រេងឥន្ធនៈមិនចេះរីងស្ងួតសម្រាប់បញ្ឆេះចលនាប្រជាជាតិយើងឱ្យផុសអណ្តែតឡើង ។ ថាមភាពនៃចលករដ៏ខ្លាំងក្លានេះ មិនអាចរារាំងបានឡើយ ហើយនិងស្ថិតនៅយូរអង្វែងតទៅ ព្រោះប្រជាជាតិ ទាំងមូលចង់បានការដឹកនាំដ៏មានប្រសិទ្ធភាព ហើយដែលនាំមកនូវការកែប្រែមុខមាត់ប្រទេសជាតិយើងដូចពេលនេះជារៀងរហូតទៅ ។ នេះហើយជាចលករដ៏ខ្លាំងក្លានៃសម័យតេជោសែន ដែលនឹងនៅស្ថិតស្ថេរគង់វង្សយូរអង្វែង ដូចដែលធ្លាប់កើតមាននៅជប៉ុន និងកំពុងកើតមានក្នុងប្រទេស សិង្ហបុរី ដែរ ។
ប្រទេសជប៉ុនជាមហាអំណាចសេដ្ឋកិច្ច និងជាប្រទេសកាន់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យចាស់ទុំជាងគេនៅអាស៊ីខាងកើត ត្រូវបានដឹកនាំដោយគណបក្សអិលឌីភី (LDP) អស់រយៈពេល៦០ឆ្នាំចាប់តាំងពីក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទី២ រហូតមកដល់ឆ្នាំ២០០៩ ព្រោះប្រជាជនចង់បាន ។ លើកលែងតែប្រទេសអ្នកមានដោយសារប្រេងកាតចេញ ប្រទេសសិង្ហបុរី ជាប្រទេសតែមួយគត់ក្នុង លោកដែលមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើនស្មើនឹងបស្ចិមប្រទេស ត្រូវបានដឹកនាំដោយគណបក្សភីអេភី (PAP) របស់លោកអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី លីក្វាងយូ តាំងពីឆ្នាំ១៩៥៩ រហូតមកក៏ដោយសារប្រជាជនចង់បាន និងនៅត្រូវការ ។ មិនខុសអ្វីពីប្រជាជាតិនានាក្នុងពិភពលោកដែរ ប្រជាជាតិយើង ទាំងមូលដែលចង់បានការរីកចម្រើនដូចជប៉ុន និងសិង្ហបុរី ប្តូរផ្តាច់គាំទ្រការដឹកនាំប្រកបដោយគតិបណ្ឌិតរបស់គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា ដើម្បីកសាងប្រទេសជាតិយើងឱ្យឈានឡើងជារៀងរហូតយូរអង្វែងតទៅ ៕
អេង យេង
ទីប្រឹក្សាអមទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី
ចែករំលែកព័តមាននេះ