ពីរថ្ងៃកន្លងផុតទៅ ស្រាប់តែខ្នងជើងចឹកឆេង ហោ ឡើងប៉ោង គាត់អង្គុយសញ្ជប់សញ្ជឹងមើលទៅជើងរបស់គាត់ដោយភិតភ័យស្លន់ស្លោក្នុងចិត្ត ភ្នែកនៅកញ្ចឹងកតែគាត់បែរជាយល់ថា ប្តីគាត់ប្រាកដជាត្រូវអំពើគេ ឬក៏ដើរជាន់វត្ថុកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកតាហើយមើលទៅ ដូច្នេះគាត់ពឺតតែពីបញ្ជាន់សួរអ្នកតាអស់ពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយទៀត គិតទៅគាតចេញចូលរោងអ្នក ព្រឹកល្ងាចៗ ញាប់ជាងគេដើររកស៊ីទៅសទៀត ។
ការបញ្ជាន់រូបអ្នកតានេះ មិនបានធ្វើឱ្យចឹក ឆេង ហោ បានធូរស្បើយពីជម្ងឺទេ ក៏ប៉ុន្តែប្រពន្ធគាត់ក៏នៅតែមិនទាន់អស់សង្ឃឹមចំពោះរោគប្តីដែរ ព្រោះកាលទៅបញ្ជាន់រូបអ្នកតា ត្រូវអ្នកតានោះប្រាប់ថា ប្តីគាត់គ្មានជម្ងឺអីធំដុំទេ គឺមកពីថ្ងៃមុននោះ ប្តីគាត់បានដើរជាន់ត្រូវខ្មោចនៅតាមផ្លូវ ឥឡូវនេះចាំផឹកក្រដាសហ៊ូ និងយកក្រដាសហ៊ូខ្លះទៅបិទលើខ្លោងទ្វារទៅ ជំងឺនោះនឹងបាត់ឯង ។
ម្ប៉ាងទៀតរូបអ្នកតានោះបានប្រាប់ថា ប្ដីគាត់អាចរស់បានរហូតដល់អាយុ៦៥ឆ្នាំឯណោះ! គាត់ឮដូច្នេះអរណាស់ ហើយគ្មានខ្វល់ខ្វាយអំពីជំងឺប្ដីទៀតហើយ ដោយសតិអារម្មណ៍គាត់នឹកគិតថា ប្ដីគាត់ប្រាកដជាបានជាសះស្បើយដោយសារអំណាចអ្នកតានេះមិនខាន ។
ផ្ទុយពីការនឹកស្មានរបស់គាត់ ជំងឺចឹកឆេងហោ មួយថ្ងៃកាន់តែធ្ងន់បន្ដិចៗរហូតដល់កន្លងបាន១៥ថ្ងៃគត់ ស្រាប់តែជើងគាត់មិនត្រឹមតែមិនស្រកប៉ុណ្ណោះទេ បែរជាហើមថែមទៀតរហូតដល់ក្បាលជង្គង់ដើរលែងរួច និយាយស្ដីលែងចង់កើត ពេលនេះប្រពន្ធគាត់ទើបដាច់ចិត្ដឱ្យបងប្អូន ញាតិមិត្ដជួយដឹកគ្រាហ៍នាំទៅពេទ្យព្រះកេតុមាលាភ្នំពេញទាំងទើសទាល់ ។
កាលនោះយើងឆ្ងល់យ៉ាងខ្លាំង ព្រោះមុនពេលចេញដំណើរទៅពេទ្យប្រពន្ធចឹកឆេង ហោ នេះទៅរលះរលាំងរត់នៅបន់ស្រន់អ្នកតាជាចុងក្រោយម្ដងទៀត ។
ក្រោយពីវេជ្ជបណ្ឌិតពិនិត្យទៅឃើញថា ចឹកឆេង ហោ មានជំងឺធ្ងន់ហួសប្រមាណ ដោយជំងឺនេះជ្រួតជ្រាបទៅក្នុងសួត និងថ្លើម បណ្ដាលឱ្យវិញ្ញាណទាំងឡាយស្ថិតក្នុងភាពស្ពឹកលែងមានចលនា ។ ដូច្នេះគាត់ត្រូវអស់ជីវិតក្នុងពេល ឆាប់ៗមិនខាន ។
ដោយសារមានការព្យាបាលពីវេជ្ជបណ្ឌិតទើបចឹកឆេង ហោ រស់រានមានជីវិតទៅទៀតចំនួនបី ឬបួនថ្ងៃ ដើម្បីនិយាយផ្ដែផ្ដាំកូនចៅនៅមុនពេលលាចាកលោកយើងនេះ ។
មូលហេតុដែលបណ្ដាលឱ្យចឹកឆេង ហោ ស្លាប់នេះ គឺពិតជាបណ្ដាលមកពីខណៈដែលឈឺស្រាលល្មមមិនព្រមទៅឱ្យគ្រូពេទ្យព្យាបាល ទុករហូតដល់ធ្ងន់ជ្រុលពេទ្យមើលលែងជា បានទើបទៅរក ។ ក៏ប៉ុន្ដែប្រពន្ធគាត់នៅតែប្រកាន់ជំនឿដដែល ព្រោះជំនឿអ្នកតានេះជាកំអែល, ជាច្រែះ, ជាស្នឹមដែលដុះជាប់ក្នុងខួរក្បាលគាត់ចាប់តាំងពីដូនតាគាត់មកម្ល៉េះ គាត់មិនអាចដុសលាងកំអែលទាំងនេះឱ្យជ្រះបានទេ ។
អាស្រ័យដោយហេតុនេះហើយ បានជានៅក្រោយពេលដែលប្ដីស្លាប់ទៅមិនបានប៉ុន្មានឆ្នាំផង កូនប្រុសសម្លាញ់របស់គាត់អាយុ១៣ឆ្នាំ ត្រូវរងគ្រោះរហូតដល់បាត់បង់ជីវិតទៀតក៏ដោយសាឈឺ ហើយមិនព្រមទៅពេទ្យនេះឯង ។ រហូតដល់ឈឺធ្ងន់ជិតដាច់ខ្យល់ ទើបយកទៅពេទ្យ តើពេទ្យឯណាមើលជាទាន់បើ ម្លុឹងៗ !
តើក្នុងរឿងអ្នកតាមានរឿងអ្វីខ្លះ ? យើងសូមវែកញែក និងលាតត្រដាងដូចតទៅនេះ ៖
រូបមនុស្សដែលត្រូវបញ្ជាន់ជារូបអ្នកតាចិនម្នាក់ៗ យើងពិនិត្យឃើញភាគច្រើន (ប្រហែល៩៩ភាគរយ) ច្រើនតែជាគ្រូពេទ្យ ឬគ្រូហោរ ឬយ៉ាងហោចណាស់ក៏ចេះក្បួនពេទ្យខ្លះ ឬក៏ចេះល្បិចកលច្រើនក្នុងការនិយាយស្ដី ។ កាលបើមានអ្នកជំងឺទៅសួរ រូបអ្នកតានោះតែងតែសួរបញ្ជាក់ពីបុព្វហេតុនៃអ្នកជំងឺ ហើយក៏ឱ្យថ្នាំ ឬធ្វើតាមមធ្យោបាយ ផ្សេងៗ ។
អ្នកតាខ្លះធ្វើទឹកសាប ឱ្យទៅជាទឹកផ្អែមភ្លាមៗ មើលឃើញយ៉ាងសក្ដិសិទ្ធិ ធ្វើយ៉ាងនោះគឺក្នុងគោលបំណាងឱ្យអ្នកជំនឿកាន់តែជឿ និងកាន់តែគោរពថែមទៀត តែមធ្យោបាយនេះគ្រាន់តែអាចបញ្ឆោត ឬថ្ពឹនភ្នែកពួកអ្នកឆោតល្ងង់ប៉ុណ្ណោះ ។ ចំពោះអ្នកដែលមានវិចារណញ្ញាណ គេអាចតាមដានស្រាវជ្រាវឃើញការពិតទាំងអស់ (ឬយ៉ាងហោចណាស់ក៏មានការណ៍សង្ស័យដែរ) ។ យើងសូមជម្រាបថា ល្បិចធ្វើទឹកសាបក្លាយទៅជាទឹកផ្អែមនេះ មានអាថ៌កំបាំងម្បា៉ាង គឺពេលដែលគេដងទឹកសាបមួយកែវទៅឱ្យអ្នកតា គឺអ្នកតានេះបានយកក្រដាសហ៊ូដុតឱ្យឆេះ ហើយធ្វើសូត្រមន្ដអាគម និយាយចុះឡើងបួនដប់ម៉ាត់ក៏ដាក់ក្រដាសហ៊ូនោះត្រាំក្នុងទឹកនោះ ព្រមទាំងយកធូប៣សរសៃកូរចុះកូរឡើងមួយសន្ទុះ ស្រាប់តែទឹកសាបនោះក្លាយទៅជាផ្អែមមួយរំពេច ។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យគេឆ្ងល់ច្រើនណាស់ តែការណ៍ពិតវាអញ្ចេះសោះ គឺនៅមុនពេលបញ្ចេញមន្ដអាគមនេះ គេបានយកក្រដាសហ៊ូទាំងនោះបញ្ចូលជាតិស្ករស្រេច លុះដល់ពេលដុតក្រដាសហ៊ូនេះ ហើយដាក់ត្រាំទឹក ជាតិស្ករដែលជាប់ក្នុងក្រដាសហ៊ូនឹងជ្រាបចូលទៅក្នុងទឹកមិនខាន ។
(នៅមានត)
ចែករំលែកព័តមាននេះ