យោងតាមការសិក្សាមួយបានបង្ហាញថាសារធាតុគីមីដែលមាននៅក្នុងផ្លែប៉េងប៉ោះចម្អិនឱ្យឆ្អិនគឺមានប្រសិទ្ធភាពដូចជាថ្នាំបញ្ចុះខ្លាញ់ក្នុងឈាម (Statins) ក្នុងការជួយទប់ស្កាត់ប្រឆាំងនឹងខ្លាញ់កូឡេស្តេរ៉ូល(Cholesterol) បាន ។
យោងតាមការសិក្សាមួយបានបង្ហាញថាសារធាតុគីមីដែលមាននៅក្នុងផ្លែប៉េងប៉ោះចម្អិនឱ្យឆ្អិនគឺមានប្រសិទ្ធភាពដូចជាថ្នាំបញ្ចុះខ្លាញ់ក្នុងឈាម (Statins) ក្នុងការជួយទប់ស្កាត់ប្រឆាំងនឹងខ្លាញ់កូឡេស្តេរ៉ូល(Cholesterol) បាន ។
បណ្តាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របាននិយាយថា ផ្លែប៉េងប៉ោះឆ្អិនមានប្រសិទ្ធភាពដូចជាថ្នាំStatins សម្រាប់អ្នកជំងឺដែលមាន Cholesterol និងសម្ពាធឈាមខ្ពស់ ។
សារធាតុលីកូប៉ែន (Lycopene) ដែលធ្វើឲ្យផ្លែប៉េងប៉ោះទុំមានពណ៌ក្រហមភ្លឺថ្លាគឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់។ លីកូប៉ែនជាសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីដកម្មដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ វាមានសារសំខាន់ខ្លាំងក្នុងការជួយឲ្យមានសុខភាពល្អតួយ៉ាងដូចជាជួយកាត់បន្ថយអត្រាប្រឈមនឹងជំងឺគាំងបេះដូងឬក៏ជំងឺស្ត្រូក ។
ផ្លែប៉េងប៉ោះដែលចម្អិនរួចគឺមានផលល្អបំផុតខណៈការធ្វើតេស្ត៍បានបង្ហាញឲ្យឃើញនូវរាងកាយរបស់មនុស្សអាចស្រូបយកសារធាតុលីកូប៉ែនបានល្អជាងកាលពីវានៅឆៅ។
បណ្តាអ្នកជំនាញនៅប្រទេសអូស្ត្រាលីបានធ្វើការវិភាគលើលទ្ធផលនៃការសិក្សាអន្តរជាតិចំនួន១៤ដែលការសិក្សាទាំងនោះសុទ្ធតែបានពិនិត្យមើលអត្ថប្រយោជន៍របស់សារធាតុលីកូប៉ែនជាង៥៥ឆ្នាំមកហើយ ។
លោកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិតការីន រ៉ាយ មកពីសាកលវិទ្យាល័យ University of Adelaideប្រទេសអូស្ត្រាលីបាននិយាយថា ផ្លែប៉េងប៉ោះមានសារធាតុលីកូប៉ែនក្នុងកម្រិតមួយយ៉ាងខ្ពស់។ តាមការចុះផ្សាយនៅក្នុងកាសែត Maturitas លោកស្រីបានបន្ថែមថា ផឹកទឹកប៉េងប៉ោះកន្លះលីត្រឬទទួលទានប៉េងប៉ោះកិនដាក់កំប៉ុង៥០ក្រាមនឹងផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ការពារប្រឆាំងនឹងជំងឺបេះដូង ។ ប៉ុន្តែលោកស្រីបានបញ្ជាក់ថា ទទួលទានប៉េងប៉ោះត្រឹមតែ១ផ្លែគឺមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ឡើយ ។
សូមបញ្ជាក់ថា សារធាតុលីកូប៉ែនក៏ត្រូវបានគេរកឃើញមាននៅក្នុងផ្លែឪឡឹក ផ្លែត្របែក ផ្លែល្ហុង ផ្លែទំពាំងបាយជូរក្រហម ផ្លែអាព្រីខុត(ស្រដៀងនឹងផ្លែប៉ោមមានគ្រាប់កណ្តាល)និងផ្លែ Rosehip ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ