រាជធានីភ្នំពេញ ៖ ដោយសារតែហេតុការណ៍នៃឧបទ្ទវហេតុលើស្ពានពេជ្របានកើតឡើងនៅម៉ោង៩និង៣០នាទីយប់ថ្ងៃទី២២ វិច្ឆិកា បានធ្វើឱ្យការចេញផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបោះពុម្ភមិនអាចផ្សាយបានភ្លាមៗនៅព្រឹកថ្ងៃទី២៣ វិច្ឆិកា ទើបអ្នកអានជាទូទៅមិនអាចស្វែងរកសារព័ត៌មានអានបាន ក្រៅតែទទួលបានព័ត៌មានពីតាមរយៈវិទ្យុ ឬទូរទស្សន៍ ដូច្នេះហើយទើបនៅវេលាព្រឹកថ្ងៃទី២៤ វិច្ឆិកា ការផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកបានទទួលនូវការចាប់អារម្មណ៍ពីអ្នកអានគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានតាំងពីសិស្សានុសិស្ស ប្រជាពលរដ្ឋ និងមន្ត្រីរាជការនានា ។
អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សំគាល់នោះគឺការផ្សព្វផ្សាយរូបថតនៃឧបទ្ទវហេតុគួរឱ្យរន្ធត់ ដែលថតបានគ្រប់រូបភាពធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នារន្ធត់ក្នុងចិត្តបំផុត និងម្នាក់ៗមិននឹកស្មានថា កើតមានសោកនាដកម្មបែបនេះនោះទេ ។ យុវសិស្សមួយរូបបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំរន្ធត់ចិត្តពេកណាស់ និងអាណិតអ្នករងគ្រោះដែលដេកគរលើគ្នារើខ្លួនមិនរួច មានតែប្រឹងប្រែងប្រវេប្រវាលើកដៃសុំឱ្យគេជួយទាំងផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំង» ។ យុវសិស្សម្នាក់ទៀតបានរំលឹកថា នៅរាត្រីនោះពួកគេមានបំណងទៅលេងកោះពេជ្រដែរ តែដោយសារចំណុចដែលគេទៅលេងបុណ្យនោះនៅមុខព្រះបរមរាជវាំងងាយស្រួលមើលកាំជ្រួច ហើយបើចង់ដើរទៅលេងកោះពេជ្រក៏រាងឆ្ងាយ និងពិបាកដើរប្រជ្រៀតគ្នាទៀត ទើបមិនបានទៅ ។ យុវសិស្សនេះនិយាយថា បើសិនជាពួកគេនាំគ្នាទៅលេងនោះប្រហែលជាជួបគ្រោះថ្នាក់ផងក៏មិនដឹង ។ ព្រះតេជគុណមួយអង្គមានសង្ឃដីកាថា ៖ «អាត្មា តក់ស្លុតពន់ពេកណាស់កាលបើឃើញរូបភាព
នេះ ។ អាត្មាយល់ថា ការរងគ្រោះនេះជាឧបទ្ទវហេតុដែលគ្មាននរណាម្នាក់ស្មានដល់នោះទេ ។ អាត្មាមានតែឧទ្ទិសដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធជនរងគ្រោះទាំងអស់ឱ្យបានទៅកាន់សុគតិភពគ្រប់ៗគ្នា» ។
ប្រជាពលរដ្ឋមួយរូបដែលមានកាន់សារព័ត៌មានកោះសន្តិភាពនៅក្នុងដៃមានប្រសាសន៍ថា ៖ «ខ្ញុំក្តុកក្តួលក្នុងចិត្តណាស់ កាលបើឃើញរូបភាពនៃការក្រាបលើគ្នានៅលើស្ពាន ហើយកាន់តែរន្ធត់ចិត្តទៀតនោះ ពេលឃើញសពជនរងគ្រោះត្រូវបានដាក់ដេកតំរៀបគ្នារាប់សិបនាក់ ។ កូនគេ កូនខ្ញុំ បងប្អូនគេ បងប្អូនខ្ញុំជាខ្មែរដូចគ្នា ខ្ញុំសោកស្តាយជីវិតពួកគេណាស់» ។ អ្នកលក់សារព័ត៌មាននិយាយថា ការលក់បានដាច់លើសពីថ្ងៃធម្មតា តែទោះបីជាមានការលក់ដាច់ក្តី ក៏យើងមិនចង់ឱ្យមានឧបទ្ទវហេតុនេះដែរ តែធ្វើម៉េចបើរឿងដែលស្មានមិនដល់បានកើតមានរួចទៅហើយនោះ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ