ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង ៖ ទឹកដ៏ល្អក់ខាប់ដោយសារកករដីពណ៌សស្ទើរដូចទឹកដោះគោ លាយនឹងប្រេងឥន្ធនៈនិងប្រេងម៉ាស៊ីនខ្មៅបានអណ្ដែតត្រាលាយឡំដោយស្លែពណ៍បៃតង ព្រមជាមួយកាកសំណល់និងខ្លាញ់ត្រីនៅលើផ្ទៃទឹកទន្លេ ។ ក្រោមអាកាសធាតុក្ដៅហែង ដោយសារមិនទាន់មានភ្លៀងធ្លាក់ជោកជាំផង ទិដ្ឋភាពបែបនេះធ្វើឱ្យជះក្លិនឆ្អាបស្អុយ និងក្លិនប្រេងម៉ាស៊ីន ព្រមទាំងស្នូរសម្លេង ម៉ាស៊ីនកាណូតនិងសម្លេងម៉ាស៊ីនក្រឡឹងលើ ផ្ទះបណ្ដែតទឹកលាន់ទ្រហឹងអឺងអាប់ផង ធ្វើបរិយាកាសនិងបរិស្ថានបែបនេះពិតជា អាក្រក់ក្រៃលែង ។
ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង មានតំបន់ទេសចរណ៍ជា ច្រើនសម្រាប់ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្ដរជាតិ ព្រោះមានអំណោយផលធម្មជាតិដូចជាទន្លេដ៏ធំល្វឹងល្វើយ និងភ្នំកង្រីដែលមានប្រវត្ដិរឿងព្រេងខ្មែរយូរលង់ណាស់មក ហើយធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរចង់ទស្សនា ទាំងនៅរដូវប្រាំង និងរដូវវស្សា ។ ប៉ុន្ដែអ្វីដែលធ្វើឱ្យកត់សំគាល់នោះ គឺផ្ទះបណ្ដែតទឹករាប់ពាន់ខ្នង សង់លើផ្ទៃទឹកទន្លេសាបដែលភាគច្រើនគឺជា ផ្ទះប្រជាជនវៀតណាម ដោយប្រកបរបរផ្សេងៗគ្នាដូចជា ខ្លះចិញ្ជឺមត្រី ខ្លះនេសាទត្រី ខ្លះធ្វើជាងក្រឡឹង ខ្លះធ្វើជាងជួសជុលម៉ាស៊ីន កាណូត ខ្លះលក់ប្រេងឥន្ធនៈ និងខ្លះទៀត បញ្ចូលភ្លើងអាគុយជាដើម។ សម្រាប់មួយឆ្នាំ ម្ដងនារដូវប្រមូលផលត្រី តំបន់នោះក៏ជា កន្លែងធ្វើត្រីប្រហុកដ៏ធំផងដែរ។
ដោយមានផ្ទះបណ្ដែតទឹករាប់ពាន់ខ្នង និងមានប្រជាជនរាប់ម៉ឺននាក់រស់នៅបែបនេះ ហើយទើបធ្វើឱ្យទឹកទន្លេប្រែក្លាយជាទឹកកខ្វក់ បរិស្ថានមិនល្អ ព្រោះតែកាកសំណល់នានា ត្រូវបានទមា្លក់ចូលទៅក្នុងទឹក ។ ពួកគាត់មិនមានធុងសម្រាប់ដាក់សំរាម គ្មានបង្គន់អនាម័យលើគោក ប៉ុន្ដែពួកគាត់បែរជា មានបង្គន់អនាម័យលើទឹក ។ កាកសំណល់ខ្លះ បានបំពុលបរិស្ថានទ្វេដង ដូចជាប្រេងម៉ាស៊ីនខ្មៅដែលបង្ហូរចេញពីម៉ាស៊ីន និងទឹកអាស៊ីត ដែលបង្ហូរចេញពីអាគុយជាដើម ។ ក្រៅពីកាកសំណល់ដែលមានកម្រិតបំពុលបរិស្ថាន ខ្ពស់នៅមានកាកសំណល់ខ្លះទៀត ក៏បានរួមចំណែកបំពុលបរិស្ថានដែរ ដូចជាការបន្ទោបង់ ការចាក់បព្ចោញចោលនូវខ្លាញ់ត្រីប្រហុក ការចោលថង់បា្លស្ទិក សំរាម និងកាកសំណល់នានា ដែលប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ ។ល។ ពួកគាត់រស់អាស្រ័យលើទឹកទន្លេ ហើយបញ្ចេញ កាកសំណល់ចូលទៅទន្លេជាប្រចាំថ្ងៃ ។
ចំណែកអ្នករស់នៅក្នុងក្រុងលើគោកឯណោះវិញ ក៏ត្រូវបង្ខំចិត្ដប្រើប្រាស់នូវទឹកមិនល្អដែល បូមពីទន្លេនោះផងដែរ ។ ការរស់នៅលើផ្ទៃទឹកទន្លេ ក្រៅតែពីបំពុលបរិស្ថាន ផ្ទះបណ្ដែត ទឹករាប់ពាន់ខ្នងដែលសាងសង់យ៉ាងរកេត រកូតក៏បានធ្វើឱ្យបាត់បង់នូវសោភ័ណភាព ចំណែកចរាចរណ៍ផ្លូវទឹកក៏បានបង្កឱ្យរាំងស្ទះផងដែរ ។ដោយសារកត្ដាជាច្រើនយ៉ាងខាងលើនេះហើយ ទើបថ្មីៗនេះរាជរដ្ឋាភិបាលបានដាក់ចេញនូវវិធានការស្រាវជ្រាវមួយ ដើម្បី សិក្សាការរស់នៅលើផ្ទៃទឹករបស់ប្រជាពលរដ្ឋទាំងវៀតណាម ខ្មែរអ៊ីស្លាម និងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរថា តើមានប៉ុន្មានគ្រួសារ ប៉ុន្មាននាក់ និងប៉ុន្មានខ្នងផ្ទះ ។ វិធានការនេះ ត្រូវបានអាជា្ញធរខេត្ដកំពង់ឆ្នាំងបង្កើតគណៈកម្មការ មួយដែលកំពុងធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវសព្វថ្ងៃនេះ ។ គណៈកម្មការនេះត្រូវសិក្សាផង ដែរពីផ្ទៃដីទំនេរ ឬអាចជាផ្ទៃដីសម្បទានរដ្ឋ ដើម្បីទិញ ឬជួលពីរដ្ឋសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋ ទាំងនោះដែលនឹងត្រូវចាកចេញពីផ្ទៃទឹកមក រស់នៅលើដីដែលបានសិក្សា និងគ្រោងទុកនោះ។
- តើការឱ្យចេញរបស់អាជ្ញាធរទៅរួចដែរទេ ព្រោះការរស់នៅរបស់ពួកគាត់ជាទម្លាប់ និងចាំបាច់ក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ
“ខ្ញុំរស់នៅភូមិចុងកោះនេះជាយូរឆ្នាំណាស់មកហើយ ដោយប្រកបរបរទិញនិង លក់ត្រី បើឱ្យខ្ញុំទៅរស់នៅលើគោកខ្ញុំមិនចេះ រស់នៅទេ ព្រោះមិនដឹងរកស៊ីអី” ស្ដ្រីឈ្មោះ ចាន់ ម៉ៅ និងប្ដីឈ្មោះចាន់ ទុង សព្ជាតិវៀតណាមឈ្មោះខ្មែរបាននិយាយបែបនេះ ។ ក្រៅពីជាឈ្មួញទិញ និងលក់ត្រី ពីរនាក់ប្ដី ប្រពន្ធនេះ ក៏ជាអ្នកចិញ្ជឺមត្រីប្រាក្នុងបែផងដែរ ។ ប្រជាជនវៀតណាមប្រមាណ៩០ភាគរយដែលរស់លើផ្ទះបណ្ដែតទឹកនៅក្នុងឃុំ ផ្សារឆ្នាំង មានភូមិចុងកោះ និងភូមិកណ្ដាល ដោយប្រកបរបរនេសាទ ចិញ្ចឹមត្រី ទិញត្រី ជាឈ្មួញទិញលក់ត្រី និងខ្លះជាជាងទូកម៉ាស៊ីន ជាដើម ពួកគាត់មានទម្លាប់រស់នៅលើទឹក យ៉ាងស៊ាំទៅហើយ ។ការឱ្យពួកគាត់ឡើងគោកគឺជាបញ្ហាយ៉ាងលំបាកសម្រាប់ពួកគាត់ និងក៏ជាបញ្ហាសំរាប់ អាជា្ញធរដែនដីផងដែរ គឺមានភាពស្មុគស្មាញ ទាំងសងខាង ។
ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅលើផ្ទៃទឹក ប្រកបរបរលើទឹក មានមធ្យោបាយធ្វើ ដំណើរដោយទូក-កាណូត ប៉ុន្ដែបើឱ្យពួកគាត់ ទៅរស់នៅលើគោកវិញ គឺត្រូវផ្លាស់ប្ដូររបត់ នៃការរស់នៅទាំងស្រុង មិនខុសអ្វីទៅនឹង កុមារដែលទើបចេះដើរហើយប្រឹងរៀនដើរ តេះតះនោះទេ ។ ចំណែកអាជា្ញធរវិញ ក៏មិនខុសគ្នាដែរ ត្រូវសិក្សារកទីតាំងសមស្របណា មួយរៀបចំចងក្រងឱ្យមានក្រុម ភូមិ-ឃុំ ជាសហគមន៍ជាដើម ដើម្បីឱ្យពួកគាត់ចូលទៅ រស់នៅប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។ទោះបីយ៉ាងណា នេះជាគម្រោងរយៈ ពេលវែងដែលអាជា្ញធរដែនដី និងរាជរដ្ឋាភិបាលត្រូវធ្វើទោះបី១ ឬ២ ឬ៥ឆ្នាំក៏ដោយចុះ ក៏ការសិក្សានេះកំពុងត្រូវបានអនុវត្ដជាបន្ដបន្ទាប់ ។ សង្ឃឹមថា ទៅអនាគតទឹកទន្លេ ផ្សារក្រោមនឹងស្អាត មានបរិស្ថាន និងសោភ័ណភាពល្អសក្ដិសមជាទីក្រុងដែលមាន សម្រស់ស្រស់ស្អាត ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងពិតប្រាកដ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ