សារព័ត៌មានបរទេសផ្សាយថា កាលពីពេលថ្មីៗកន្លងមកអ្នកបុរាណវិទ្យាបានរកឃើញផ្នែកមួយនៃក្រុងបុរាណដ៏ធំបំផុតនៅហ្សកដានី ។ ក្រុងនោះមានលក្ខណៈស្រដៀងក្រុងសូដូម(ក្នុងព្រះគម្ពីរ) ជាក្រុងបាបកម្ម ព្រោះមនុស្សរស់នៅទីនោះចូលចិត្តប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ និងរួមរ័ក ដូច្នេះហើយរងការបំផ្លាញដោយភ្លើងពីព្រះជាម្ចាស់ ។
តាមរយៈការត្រួតពិនិត្យទីតាំងរបស់ក្រុងបុរាណ «ថូលអេលហាមម៉ាំ» ស្ថិតនៅភាគខាងកើត «ទន្លេហ្សកដានី» និងនៅភាគខាងជើងបឹង «Dead Sea» ប្រទេសហ្សកដានីនោះ ឃើញថា វាមិនត្រឹមតែមានទំហំធំទេ ប៉ុន្តែអ្នកបុរាណវិទ្យាមានជំនឿថា ជាក្រុងសូដូម (Sodom) ស្ថិតក្នុងយុគសម័យសម្រឹត និងមានទំហំធំជាងក្រុងនានាពី៥ទៅ១០ដង ។
តាមតឹកតាងផ្នែកបុរាណវិទ្យាឃើញថា ក្រុងបុរាណនោះមានសកម្មភាពរស់នៅដ៏រស់រវើករួមមានការដោះដូរទំនិញ និងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់ក្រុងមានសភាពពេញលេញទាំងអគារប៉មខ្ពស់ ប៉មការពារ កំផែងក្រាស់ដាក់តម្រៀបដោយឥដ្ឋទំហំ៥,២ម៉ែត្រ និងមានកម្ពស់១០ម៉ែត្រ ។ លើសពីនេះមានក្លោងទ្វារចូលក្រុង និងអគារសង្កេតការណ៍ ។ នៅពាក់កណ្តាលយុគសម័យសម្រឹតកំផែងនេះត្រូវបានកែច្នៃជាប៉មការពារដ៏ធំមានកម្រាស់៧ម៉ែត្រ ដំបូលមានលក្ខណៈរាបស្មើ ។ លក្ខណៈទ្រង់ទ្រាយបែបនេះធ្វើឱ្យអ្នកបុរាណវិទ្យាមានជំនឿថាជាក្រុងសូដូម ។ តាមភស្តុតាងផ្នែកបុរាណវិទ្យាបង្ហាញឱ្យឃើញពីភាពចម្រើនរុងរឿងនៅបរិវេណមាត់ទន្លេហ្សកដានី និងរកឃើញច្រកពាណិជ្ជកម្មដ៏សំខាន់ ដូចដែលមានបង្ហាញក្នុងព្រះគម្ពីរ ។
ក្រៅពីនេះមានតឹកតាងផ្សេងទៀត បានបង្ហាញថា មានគ្រាមួយក្រុង «ថូលអេលហាមម៉ាំ» ត្រូវគេបោះបង់ចោលរហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃយុគសម័យសម្រឹតប្រៀបដូចជាការបាត់បង់ក្រុងសូដូមតាមក្បួនគម្ពីរ ។ តាមព្រះគម្ពីរគឺក្រុងសូដូមជាក្រុងនៃមនុស្សបាបកម្ម ដោយមនុស្សនៅក្នុងទីក្រុងនិយមប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ និងចូលចិត្តរួមរ័ក ហើយក្រោយមករងការបំផ្លាញដោយភ្លើងរបស់ព្រះ និងត្រូវបោះបង់ចោល ។ ចំណែកអ្នកបុរាណវិទ្យានិយាយថា ក្រុងនោះអាចទទួលការបំផ្លិចបំផ្លាញពីបាតុភូតនៃការរញ្ជួយដី៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ