រាជធានីភ្នំពេញ ៖ លោកសុខ ចាន់ផល គឺជាអ្នកនិពន្ធទំនុកច្រៀងវ័យក្មេងប្រចាំផលិតកម្មរស្មីហង្សមាស ។ បទចម្រៀងរបស់លោកភាគច្រើនជាបទមនោសញ្ចេតនា ដូចជាបទ«ឈាម ពេជ្រ » និងបទ«គេល្អគ្រប់យ៉ាងតែគេមិនមែនបង» ជាដើម ។
លោកសុខ ចាន់ផល មានស្រុកកំណើតនៅភូមិសំបួរមាស«ក» ឃុំពាមជីកង ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម កើតនៅថ្ងៃទី២៧
រាជធានីភ្នំពេញ ៖ លោកសុខ ចាន់ផល គឺជាអ្នកនិពន្ធទំនុកច្រៀងវ័យក្មេងប្រចាំផលិតកម្មរស្មីហង្សមាស ។ បទចម្រៀងរបស់លោកភាគច្រើនជាបទមនោសញ្ចេតនា ដូចជាបទ«ឈាម ពេជ្រ » និងបទ«គេល្អគ្រប់យ៉ាងតែគេមិនមែនបង» ជាដើម ។
លោកសុខ ចាន់ផល មានស្រុកកំណើតនៅភូមិសំបួរមាស«ក» ឃុំពាមជីកង ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម កើតនៅថ្ងៃទី២៧ ខែសីហា ឆ្នាំ ១៩៨៤ ។ លោកគឺជាកូនទោលកំព្រាឪពុកដោយសារឪពុកម្ដាយលោកលែងលះគ្នាតាំងពីលោកនៅក្នុងផ្ទៃម្ល៉េះ ។
លោកសុខ ចាន់ផល រំលឹកពីអតីតកាលរបស់ខ្លួនប្រាប់កោះសន្ដិភាពនាពេលថ្មីៗនេះថាលោកជាកូនកំព្រាឪពុក តែលោកមិនដែលហ៊ានសួររកឪពុកទេ ។ លោកដឹងពីឪពុកតាមរយៈ អ្នកជិតខាង ដោយមានពេលខ្លះចាស់ៗក្នុងភូមិសួរលោកថា តើចង់ឱ្យគាត់ជូនទៅលេងឪពុក ឬអត់ ? លោកមិនសូវចាប់អារម្មណ៍ពីរឿងឪពុកទេ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃមួយនោះលោកដើរកាន់បង្គីទៅធ្វើពលកម្មនៅសាលារៀន ឪពុករបស់លោកបានសួរឈ្មោះរបស់លោក និងហុចលុយឱ្យលោក ។ ដោយលោកមិនស្គាល់ និងភ័យក៏រត់គេចពីឪពុក ។
ចំណែកឯម្ដាយរបស់លោកចាន់ផលវិញតែងតែទៅរកស៊ីនៅខេត្តឆ្ងាយៗស្ទើរតែលោកចំណាំមុខមិនបាន ។ ឱ្យតែឮថា ម្ដាយមកលេងផ្ទះម្ដងៗលោករត់យ៉ាងលឿនទៅជួបគាត់ ។ ពាក្យ«ម៉ែ» មានឥទ្ធិពលណាស់ក្នុងអារម្មណ៍ក្មេង ព្រោះគ្រប់ពេលលោកតូចចិត្តនឹងមនុស្សជុំវិញខ្លួនដែលមិនស្រឡាញ់លោកទេ ហើយលោកក៏តែងតែលួងខ្លួនឯងថា លោកនៅមានម្ដាយម្នាក់នឹងគេដែរ ។ លោកសម្លឹងមុខម៉ែដោយលួចលាក់ដើម្បីចំណាំមុខគាត់ ។
ពេលមកលេងស្រុកម្ដងៗ ញាតិជិតខាងតែងតែខ្សឹបប្រាប់ម្ដាយរបស់លោកចាន់ផល ថា អ្នកផ្ទះធ្វើបាបលោកណាស់ ហើយណែនាំឱ្យយកលោកទៅតាម ។ កាលណោះលោកអាយុប្រាំបួនឆ្នាំទើបតែចាប់ផ្ដើមចូលរៀនថ្នាក់ទីពីរក៏ចាកចេញពីស្រុកកំណើត ទៅកាន់ខេត្តបាត់ដំបងជាមួយម្ដាយ ។ ទៅដល់បាត់ដំបងម្ដាយរបស់លោកនាំទៅរស់នៅជាមួយសាច់ញាតិ ។ នៅទីនោះម្ដាយរបស់លោកស៊ីឈ្នួលនៅផ្ទះអ្នកលក់បាយម្នាក់ ។គ្រានោះលោកចាន់ផល បានក្លាយជាក្មេងទូលនំលក់នៅតាមផ្សារ ។ រស់នៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបងបានមួយរយៈម្ដាយរបស់លោកចាន់ផលបាននាំលោកទៅរស់នៅខេត្តរតនគិរី ។ នៅទីនោះពីដំបូងម្ដាយរបស់លោកធ្វើការក្នុងហាងគុយទាវមួយ ចំណែកលោកចូលរៀនថ្នាក់ទីបី នៅសាលាបឋមសិក្សាឡាបានសៀក ។
ពេលឈប់ពីហាងគុយទាវម្ដាយរបស់លោកបានទៅជួលផ្ទះនៅមុខសាលារៀន ហើយគាត់លក់នំចំណីក្នុងសាលា ។ លោកចាន់ផល មិនទាន់រៀនចប់ថ្នាក់ទីបីផង លោក និងម្ដាយក៏ត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញ ព្រោះទទួលដំណឹងថា ជីតារបស់លោកឈឺ ។
រស់នៅជាមួយតាយាយមួយរយៈលោកចាន់ផល បានទៅតាមម្ដាយរស់នៅខេត្តក្រចេះជាមួយម្ដាយមីងរបស់លោកដែលប្រកបរបរលក់បាយម្ហូបនៅមុខផ្សារក្រចេះ ។ លោកបានជួយធ្វើការនៅកន្លែងលក់បាយនោះ ព្រមទាំងបានចូលរៀនថ្នាក់ទីបួន នៅសាលាបឋមសិក្សាក្រចេះ ។
ជីវិតរស់នៅជាមួយគេជួបរឿងអន់ចិត្តគ្នារហូតត្រូវចាកចេញចៀសមិនផុត ។ ម្ដាយរបស់លោកចាន់ផល និងរូបលោកបានធ្វើដំណើរទៅដល់ស្រុកស្រែអំបិល ។ ម្ដាយរបស់លោកបានលក់បាយកញ្ចប់នៅកំពង់ផែ ។ បន្ទាប់មកទៀតទាំងពីរនាក់ម្ដាយ និងកូនទៅកាន់ខេត្តកោះកុង ។ ទៅដល់ស្រុកដងទង់ប្រហែលម៉ោងដប់យប់ ម្ដាយលោកបានសុំផ្ទះអ្នករត់ម៉ូតូឌុបម្នាក់សម្រាក ។ បន្ទាប់មកម្ដាយលោកជួលរោងតូចមួយនៅមាត់ផែអូប័រសម្រាប់លក់បបរស និងសម្រាកនាពេលយប់ ។
ថ្ងៃមួយម្ដាយរបស់លោកចាន់ផល បានជួបសាច់ញាតិធ្លាប់រស់នៅជាមួយគ្នាឯខេត្តបាត់ដំបង រួចសម្រេចចិត្តទៅជួលផ្ទះនៅជុំគ្នា។
ម្ដាយរបស់លោកចាន់ផល បានទិញធុងទឹកកក ពណ៌ក្រហមតូចមួយ និងកណ្ដឹងមួយឱ្យលោក ដើរលក់ការ៉េម ។ ដោយឃើញលោកលក់ការ៉េមដាច់ ម្ដាយលោកក៏លក់ដូចលោកដែរ ។ដល់រដូវភ្លៀងធ្លាក់លក់ការ៉េមលែងដាច់ម្ដាយធ្វើនំឱ្យលោកចាន់ផលលក់ម្ដង ។ លោកកណ្ដៀតថាសនំក្រូចដើរលក់ នៅមាត់សមុទ្រ ហើយពេលអ្នកនៅលើទូកនេសាទស្រែកហៅទិញម្ដងៗលោកអរណាស់ក៏ដើរឆ្លងស្ពានតូចទៅលក់ឱ្យគេទាំងញ័រជើងខ្លាចរអិលធ្លាក់ទឹក ។
រស់នៅឯខេត្តកោះកុងប្រហែលមួយឆ្នាំ លោកចាន់ផល មិនបានចូលសាលារៀនឡើយគឺបានត្រឹមតែដើរលក់នំក្បែររបងសាលារៀនប៉ុណ្ណោះ ។ ផ្ទះចុងក្រោយរបស់លោកគឺនៅក្នុងរោងចក្រការ៉េមដែលលោកធ្លាប់ទៅទទួលការ៉េមយកទៅលក់ ។ មុខរបរថ្មីមួយទៀតរបស់ម្ដាយលោកគឺរែកនំបញ្ចុកលក់ដោយលោកជាអ្នកយួរធុងទឹកដើរតាម ។ ពេលត្រឡប់ទៅដល់ស្រុកកំណើតវិញលោកសុខ ចាន់ផល ចូលរៀនថ្នាក់ទីប្រាំនៅសាលាបឋមសិក្សាពាមជីកង ហើយក្លាយជាសិស្សពូកែ ។ ពេលរៀនដល់ថ្នាក់ទីប្រាំបី ម្ដាយលោកចាន់ផល សម្រេចចិត្តទៅរស់នៅខេត្តក្រចេះជាលើកទី២ ។ គ្រានោះលោកអាឡោះអាល័យសាលារៀនណាស់ តែគ្មានជម្រើសត្រូវតែទៅតាមម្ដាយ ។ រូបលោក និងម្ដាយបានទៅរស់នៅជាមួយម្ដាយមីងដែលពេលនោះគាត់បើកហាងលក់បាយធំជាងមុន ។ លោកចាន់ផល បានចូលរៀនថ្នាក់ទីប្រាំបួននៅអនុវិទ្យាល័យក្រចេះ ហើយប្រឡងជាប់សិស្សពូកែផ្នែកអក្សរសាស្រ្តខ្មែរប្រចាំខេត្ត។
ម្ដាយរបស់លោកចាន់ផលរស់នៅខេត្តក្រចេះប្រហែលមួយឆ្នាំក៏ត្រឡប់ទៅរស់នៅស្រុកជាមួយយាយតាវិញ តែលោកបានតាំងចិត្តថានឹងរស់នៅទីនោះរហូតដល់ប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិរួច ។ លោកសុខ ចាន់ផល និទានថា នៅឆ្នាំ២០០៤លោកបានប្រឡងបញ្ចប់វិទ្យាល័យដោយជោគជ័យ ហើយទៅបន្តរៀននៅភ្នំពេញ ។ ដំបូងលោករស់នៅអន្តេវាសិកដ្ឋាននៃសាលាគរុកោសល្យភូមិភាគរាជធានី ព្រោះឪពុកមារបស់លោកជាគរុសិស្សនៅទីនោះ ។ លោកចាន់ផល បានចូលរៀនអក្សរសាស្ត្រអង់គ្លេសនៅសាកលវិទ្យាល័យមេគង្គកម្ពុជា ហើយមានសំណាងជួបស្ត្រីម្នាក់ដែលគាត់អាណិតជួយលោកបានទៅធ្វើការនៅអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលមួយមានតួនាទីជាគ្រូបង្រៀនក្មេងៗផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ។
ធ្វើការនៅអង្គការនោះមិនបានដល់មួយឆ្នាំ លោកក៏សុំឈប់ព្រោះពិបាកសម្របខ្លួននឹងអ្នករួមការងារ និងមូលហេតុមួយទៀតគឺបានដាក់ពាក្យធ្វើជាអ្នកនិពន្ធទំនុកច្រៀងនៅផលិតកម្មមួយ ដោយជឿជាក់ខ្លួនអាចធ្វើការងារនោះបាន ។ ជាអកុសលលោកក្លាយជាមនុស្សទាត់ខ្យល់ តប់ប្រមល់នឹងជីវិតរៀនសូត្រក៏លែងចូល ហើយក៏ជាពេលដែលលោកចាប់ផ្ដើមសរសេររឿងខ្លី ។ គ្មានសង្ឃឹមនឹងរៀនចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ លោកចាន់ផលក៏ប្ដូរទៅរៀនថ្នាក់បរិញ្ញាបត្ររងនៅសាកលវិទ្យាល័យអាស៊ីអឺរ៉ុបវិញហើយក្រោយមកទៀតបន្តរៀនឆ្នាំទីបីនៅសាកលវិទ្យាល័យធនធានមនុស្ស ។
លោកសុខចាន់ផលតែងតែគិតថា ខ្លួនឯងមិនអាចក្លាយជាអ្នកនិពន្ធទេ ហើយលោកមានអារម្មណ៍ថា ជីវិតអ្នកនិពន្ធហាក់បីដូចជាតួអង្គក្នុងរឿងនិទាន ។ លោកក៏ធ្លាប់សរសរទំនុកច្រៀងខ្លះដែរកាលពីនៅរៀនវិទ្យាល័យ ។ លោកចេះសរសេរចម្រៀងព្រោះលោកជាមនុស្សចូលចិត្តស្ដាប់បទចម្រៀង ប៉ុន្តែលោកមិនចេះសរសេររឿងខ្លី ឬក៏ប្រលោមលោកទេ ដ្បិតលោកមិនសូវជាចាប់អារម្មណ៍អានសៀវភៅរឿង ។
ជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ ចំពោះលោកចាន់ផលគឺពិតជាអស្ចារ្យណាស់ ដែលលោកគិតថា វាហួសពីសមត្ថភាពខ្លួនឯង ។ ក៏ប៉ុន្តែលោកពិតជាចង់ដឹងថា តើគេសរសររឿងយ៉ាងម៉េច ។ ដោយចង់ផ្សងសំណាងធ្វើជាអ្នកនិពន្ធ ថ្ងៃមួយលោកបានទៅចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសមាគមអក្សរសិល្ប៍នូហាច ។ ក្រោយពីបានសិក្សានៅសមាគមនេះចប់ហើយ លោកបានទៅចុះឈ្មោះចូលរៀនជាមួយលោកយូ បូ ហើយក៏ចាប់ផ្ដើមស្គាល់អ្នកនិពន្ធជាច្រើននាក់ ។
បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សារយៈពេលមួយឆ្នាំ លោកចាន់ផល ត្រូវលោកយូ បូនាំទៅធ្វើការនៅទស្សនាវដ្ដីមួយ និងបានស្គាល់លោកពេជ្រ ពណ្ណរាយ ។ លោកយូ បូ និងលោកពេជ្រ ពណ្ណរាយបានទទួលស្គាល់សមត្ថភាពសរសេររបស់លោកចាន់ផល ហើយតែងតែហៅទៅធ្វើការជាមួយ ។ នៅឆ្នាំ២០០៩ នៅពេលក្រុមហ៊ុនហង្សមាសកំពុងតែរៀបចំបង្កើតវិទ្យុ លោកពេជ្រ ពណ្ណរាយ បានហៅរូបលោកទៅធ្វើការផ្នែកវិទ្យុជាមួយ ។ កាលនោះលោកអាចមានឱកាសសាកល្បងសរសេរបទចម្រៀង និងបានក្លាយជាអ្នកនិពន្ធបទចម្រៀងរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ ។ បទចម្រៀងដំបូងរបស់លោកគឺបទ «ឈាមពេជ្រ» ដែលទទួលបានភាពល្បីល្បាញនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ។
មកដល់ពេលនេះបទចម្រៀងដែលលោកសុខ ចាន់ផល និពន្ធមិនក្រោម៣០០បទ ទេ ។ លើសពីនេះលោកនិពន្ធប្រលោមលោក និងរឿងភាពយន្តបានមួយចំនួនទៀត ។ផ្ទុយពីអតីតកាលដ៏លំបាកលំបិនបច្ចុប្បន្នលោកសុខ ចាន់ផល មានរស្មីជីវិតក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ