អ្នកនិពន្ធលោក ថៃ នរៈសត្យា និយាយពីដើមចមនៃចម្រៀងអត្ថាធិប្បាយបទ«ព្យាណូបាក់ខ្ទង់ និងរៃលាបង្គង»
- ភ្នំពេញ
រាជធានីភ្នំពេញ ៖ អតីតអ្នកនិពន្ធដ៏ល្បីលោក ថៃ នរៈសត្យា បានលើកឡើងពីដើមចមនៃបទចម្រៀងអត្ថាធិប្បាយចំនួន២បទ គឺបទ «ព្យាណូបាក់ខ្ទង់ និងរៃលាបង្គង» ក្នុងគោលបំណងធ្វើជាបច្ច័យរឹងមាំដោយឡែកមួយ ជាបរិយាបន្នក្នុងហេតុផល បើមានអ្នកមកសុំគ្រប់គ្រងកម្មសិទ្ធិបញ្ញាលើស្នាដៃរបស់អ្នកនិពន្ធបទខាងលើនេះ គួរពិចារណាដោយអ្នកច្បាប់ និងដោយច្បាប់របស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន ។
លោកបានលើកឡើងតាមរយៈសំណេរបង្ហោះតាមបណ្តាញសង្គមថា ក្នុងថ្ងៃខែមួយមិនចាំ ឆ្នាំប្រហែលចុងឆ្នាំ១៩៧៤ ឬដើមឆ្នាំ១៩៧៥ មិនយូរប៉ុន្មាន ដែលទីក្រុងភ្នំពេញដួលរលំ ១៧ មេសា ១៩៧៥ ។ មិត្តខ្ញុំ ញ៉ែម ផុន ហៅកុក អ្នកនិពន្ធទំនុកច្រៀងដ៏ពេញនិយម ដែលមានរូបកាយស្គមកំព្រឹង ក្បាលតូចច្រមក់ តែផ្ទុកពោរពេញដោយកាព្យវោហារសម្បូរបែប បាននាំបង កែវ ឯម អ្នកកាន់ព្យាណូដៃឯកប្រចាំអតីតក្រុមតន្ត្រីរាជតម្រួតភិរម្យ មកជួបខ្ញុំនៅកូនការិយាល័យយ៉ាងសាមញ្ញមួយ នៃបន្ទប់ស្ថានីយ៍វិទ្យុសម្លេងយុទ្ធជន ដែលកាលនោះ នៅផ្ញើខ្លួនជាមួយស្ថានីយវិទ្យុជាតិ ។
ក្នុងទឹកមុខស្រពាប់ស្រពោនទាំងពីរនាក់ ញ៉ែម ផុន បានចាប់ផ្តើមទម្លុះបរិយាកាសមុន ដោយសារស័ព្ទអំពីរឿងហេតុខ្លះៗនៃដំណើរជីវិតដែលទើបបែកខ្ញែកថ្មីៗរបស់បង កែវ ឯម និងភរិយា សំណព្វរបស់គាត់ ម្ចាស់សំនៀងរៃកណ្តឹងមាស ហើយដែលដោយសារតែរឿងរ៉ាវនោះ ទើបចម្រៀងសំណោកជីវិតពីរបទ ព្យាណូបាក់ខ្ទង់ និងរៃលាបង្គង បានកើតឡើង និងបានយកមកជាមួយនៅពេលនេះ ក្នុងគោលបំណង ឲ្យខ្ញុំជួយរៀបចំដាក់បញ្ចូលក្នុងកម្មវិធីកំពុងពេញនិយមមួយ ដែលមានឈ្មោះថា «នាទីជួបជាមួយមិត្តថៃ សត្យា តាមរយៈនាទីបទភ្លេង និងចម្រៀងដែលមានអត្ថាធិប្បាយ» ប្រចាំម៉ោង០៨រាត្រីថ្ងៃសុក្រនៃរៀងរាល់សប្ដាហ៍ ។
លោកបន្ថែមថា ក្នុងការសរសេរពេលឥឡូវនេះ បើទោះជាមានមិត្តភក្តិតាំងពីកាលនោះខ្លះ មានភ័ព្វវាសនាល្អឆ្លងកាត់រួចផុតការកាប់សម្លាប់ពីរបបប្រល័យពូជសាសន៍ប៉ុលពតក៏ដោយ ក៏មិនអាចពឹងពាក់សួរគ្នាអំពីចំណុចដែលចងចាំមិនច្បាស់ទាំងឡាយនោះបានដែរ ម្យ៉ាងភ្លេច ព្រោះយូរណាស់ទៅហើយ ម្យ៉ាងរឿងហេតុខ្លះគឺពិតជាដឹងដោយបុគ្គលៗតែប៉ុណ្ណោះ។
លោកថា ខ្ញុំនៅចាំច្បាស់ត្រង់ថា នៅពេលនោះ ទីក្រុងភ្នំពេញរបស់អតីតសាធារណរដ្ឋកាន់តែច្របូកច្របល់ខ្លាំងណាស់ទៅហើយ ។ គ្រាប់ផ្លោង ការបំផ្ទុះគ្រាប់បែកតាមរោងភាពយន្ត វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចសង្គម អសន្តិសុខទូទៅ បរាជ័យតាមសមរភូមិកាន់តែច្រើន សម្ពាធហ៊ុមព័ទ្ធទីក្រុងពាណិជ្ជកម្ម និងនយោបាយមួយនេះកាន់តែរួមតូច ការស្លាប់ របួស ពិការ បែកបាក់និរាសព្រាត់ប្រាសគ្នា ជារឿងមហារន្ធត់ដែលហាក់ស្ទើក្លាយជារឿងធម្មតា … សោតឯបង កែវ ឯម តួអង្គព្យាណូបាក់ខ្ទង់ ក៏បានជួបសោកនាដកម្មជីវិតដ៏សែនជូរចត់តាមបែប «រៃលាបង្គង»នេះដែរ ។ ខ្ញុំពុំចាំបាច់និយាយលម្អិតអំពីរឿងនេះទេ ព្រោះទំនុកនិពន្ធរបស់លោក ញ៉ែម ផុន ហៅកុក និងបង កែវ ឯម បានបំពេញភាសាពិតរបស់វានៅក្នុងចម្រៀងទាំងពីររបទនោះជាទឡ្ហីកម្មស្រាប់រួចហើយ។
នាព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍មួយ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់បទអត្ថាធិប្បាយលាយជាមួយចម្រៀងរបស់គាត់កាលពីយប់ថ្ងៃសុក្រ ព្យាណូបាក់ខ្ទង់ កែវ ឯម និង កុក សំគម ញ៉ែមផុន បានមករកខ្ញុំម្តងទៀត ជាមួយនឹងឡានចាស់ម្ង៉ៃកាត់ម្ង៉ៃកោរ កាត់សង់កាត់”Peugeot 404″មួយគ្រឿងពណ៌ស ។ ក្នុងទឹកមុខទូលទុក្ខកង្វល់ក្រៀមក្រំពិបាកមើល គាត់បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថា យប់មិញបងអង្គុយស្តាប់បទអត្ថាធិប្បាយរបស់ប្អូនទាំងទឹកភ្នែករហាម… ហើយបាននាំគ្នាទៅស្រស់ស្រូបអាហារពេលព្រឹកនៅឯភោជនីយដ្ឋានគ្រីស្តាល់ ក្បែរខាងភោជនីយដ្ឋានប៉ៃយ៉ុត ម្តុំខាងកើតផ្សារថ្មី ដែលជាហាងទំនើបមួយ ទើបតែមានទ្វារបើកបិទជាស្វ័យប្រវត្តិមុនគេបំផុត នៅពេលដែលមានមនុស្សចេញចូល ។
ថ្មីៗក្រោយថ្ងៃរំដោះជាតិជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ០៧មករា ១៩៧៩ ខ្ញុំបានជួបប្អូនប្រុសបង្កើតរបស់បងកែវ ឯម នៅម្តុំរោងចក្រដ១ ផ្សារដេប៉ូ គាត់បានប្រាប់ថា បងគាត់ និងក្មួយៗស្លាប់ក្នុងរបបវាលពិឃាដអស់ហើយ…។ «រៃមាសចេញទៅ ពៅលាបង្គង ព្យាណូបាក់ខ្ទង់ ស្ងួនគ្រងកូនបី ព្យុះកម្មត្រូវចប់របបប្រល័យ វេទនាក្សិណក្ស័យទាំងឪទាំងកូន» …
លោកបញ្ជាក់ថា ខ្ញុំលើកយកប្រធានបទនេះមកនិយាយ មិនបានន័យត្រឹមតែរំលឹករឿងចាស់កន្លងទៅ ដែលបានក្លាយជារឿងនិទានទៅហើយទេ តែសំណេរនេះអាចជាបច្ច័យរឹងមាំដោយឡែកមួយ ជាបរិយាបន្នក្នុងហេតុផលថា បើមានអ្នកមកសុំគ្រប់គ្រងកម្មសិទ្ធិបញ្ញាលើស្នាដៃរបស់បង កែវ ឯម ជាសមាសភាពណាមួយដែលគួរពិចារណាដោយអ្នកច្បាប់ និងដោយច្បាប់របស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាបច្ចុប្បន្នរបស់យើង ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ