កំណាព្យកវី ឡុច ចន្ថា ចំណាយពេលសរសេរជាង១២ឆ្នាំ និងបកប្រែជា២ភាសា ចេញផ្សាយជាផ្លូវការ
- ភ្នំពេញ
រាជធានីភ្នំពេញ ៖ កំណាព្យ មានចំណងជើងថា «ចន្លោះ» របស់កវី ឡុច ចន្ថា ដែលបានចំណាយពេលសរសេរ និងចងក្រងប្រមាណជាង១២ឆ្នាំ ព្រមទាំងបកប្រែទៅជា២ភាសា គឺភាសាអង់គ្លេស និងភាសាចិន បានចេញផ្សាយជាផ្លូវការហើយ ខណៈពេលដែលកំណាព្យនេះ ធ្វើឡើងក្នុងគោលបំណងលើកស្ទួយចរន្តអក្សរសិល្ប៍ទំនើបខ្មែរឱ្យរត់ទាន់ចលនាអក្សរសិល្ប៍ទំនើបរបស់ពិភពលោក ។
លោក ឡុច ចន្ថា បានលើកឡើងថា «ចន្លោះ» ជាចំណងជើងសៀវភៅកំណាព្យទំនើប នៅពេលដែលអ្នកអានទំព័រដំបូង នឹងឃើញលោកសរសេរថា «កំណាព្យកើតពីក្តីស្រលាញ់ ដើម្បីក្តីស្រលាញ់ និងសន្តិភាព!»។ នៅពេលកវីមានចំណាប់អារម្មណ៍ ឬមនោសញ្ចេតនាចំពោះអ្វីមួយដូចជា មនុស្ស ធម្មជាតិ ឬព្រឹត្តិការណ៍សង្គមជុំវិញ ដែលធ្វើឱ្យកវីទទួលអារម្មណ៍ ទទួលការរំជួលចិត្ត ឬក៏បណ្តុះនូវសេចក្តីស្រលាញ់ជាដើម នៅពេលនោះ កំណាព្យក៏កើតឡើងដោយមិនដឹងខ្លួន។
លោកបញ្ជាក់ថា កវីប្រៀបបាននឹងស្លាបប៉ាកកា ដែលផ្តានអក្សរទៅតាមមនោសញ្ចេតនានៃសេចក្តីស្រលាញ់នោះ។ កំណាព្យលើសពីការកម្សាន្ត។ កំណាព្យជាភាសាព្រលឹ.ងវិញ្ញាណ។ កំណាព្យជាភាសានៃសេចក្តីស្រលាញ់ដ៏បរិសុទ្ធ ។
លោកបន្ថែមថា កំណាព្យដឹកនាំអ្នកអានឱ្យមានការគិតស៊ីជម្រៅ កំណាព្យអាចនាំទៅដល់សច្ចភាពខាងក្នុងរបស់ខ្លួន បណ្តុះឱ្យអ្នកអានមានទស្សនវិស័យវែងឆ្ងាយ ផ្តល់នូវសន្តិភាពក្នុងខ្លួន និងពិភពខាងក្រៅ ព្រមទាំងសេចក្តីស្រលាញ់ មេត្តាអធ្យាស្រ័យដល់គ្នា។ យើងអាចសិក្សាបន្ថែមពីកវីល្បីៗលើពិភពលោក ដូចជា ៖ កវី Li Bia, Rumi, Rabindranath Tagore, Walt Whitman , Robert Frost ជាដើម។ នៅពេលប្រទេសជឿនលឿន គេឱ្យតម្លៃកំណាព្យណាស់ រហូតដល់មានសាកលវិទ្យល័យ Queen’s University នៅប្រទេសអង់គ្លេសជាដើម មានបើកថ្នាក់បរិញ្ញបត្រជាន់ខ្ពស់ អំពី កំណាព្យជាដើម។ សូមបើកបេះដូងឱ្យទូលាយក្នុងការសិក្សាពី ពិភពលោកជុំវិញ ដើម្បីរុញរំកិលអក្សរសិល្ប៍ខ្លួនទៅកាន់តែខ្ពស់ក្នុងឆាកអន្តរជាតិ។
ដោយឡែកកវី យ៉េង ឈាងលី ដែលគេស្គាល់ថា គឺជាកវីទំនើបមួយរូប បានលើកឡើងស្រដៀងគ្នាផងដែរថា កំណាព្យទំនើប គឺផ្តល់សេរីភាពឱ្យត្មែង ក្នុងការតាក់តែងកំណាព្យស្របតាមភាសាបេះដូងរបស់ខ្លួន។ កំណាព្យនេះ មិនកំណត់ដែនចំណេះដឹងឡើយ។ មនុស្សគ្រប់វ័យ គ្រប់កម្រិត គ្រប់ភេ.ទ គ្រប់កម្រិតចំណេះដឹង អាចចូលរួមអាន និងគិតដោយស្មើភាព ហើយកវីបានដកខ្លួនទៅម្ខាង។ កំណាព្យប្រភេទនេះ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ក្នុងសកលលោក ពុំមែនតែនៅលោកខាងលិចឡើយ។
ចំណែកកវី ជិន មាស ក៏បានលើកឡើងដែរថា កវីគ្រប់រូបដែលអាចសរសេរកំណាព្យបាន ឬដោយសារចំណុចមួយនេះជាកំហិត គ្រាន់តែថា មុំ ឬជ្រុងមនោសញ្ចេតនាដែលកវីគ្រប់រូបវា.យចេញមកខុសៗគ្នាដោយអន្លើខ្លះៗ ទៅតាមមនោរម្មណ៍ដែលលោកបានប៉ះផ្ទប់ ក្នុងមុំ ឬជ្រុងនោះ។ តែទោះបីជាយ៉ាងណា អ្វីដែលកវីនោះទា.ញវាចេញមកទាំងប៉ុន្មាន សុទ្ធតែកើតចេញពីការស្រឡាញ់ ឬព្រោះតែការស្រឡាញ់ដ៏បរិសុទ្ធដ៏ពិតប្រាកដ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ