រឿងវាលស្រែស្នេហ៍ខ្ញុំ (ភាគទី១)
ទិដ្ឋភាពបុណ្យភូមិក្នុងវត្តមានចងជាក្រណាត់ពណ៌នៅតាមកន្លែងលេងកម្សាន្តមានអ្នកភូមិកំពុងនាំកូនជិះសេះហោះ កន្ដ្រកវិលសើចសប្បាយ ។ នៅកន្លែងលក់នំចំណីក្នុងវត្ដ មានមនុស្សដើរទិញនំចំណីហូរហែ
ទិដ្ឋភាពបុណ្យភូមិក្នុងវត្តមានចងជាក្រណាត់ពណ៌នៅតាមកន្លែងលេងកម្សាន្តមានអ្នកភូមិកំពុងនាំកូនជិះសេះហោះ កន្ដ្រកវិលសើចសប្បាយ ។ នៅកន្លែងលក់នំចំណីក្នុងវត្ដ មានមនុស្សដើរទិញនំចំណីហូរហែ ស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ថ្មីគ្រប់គ្នា ។
នៅកន្លែងលោកទេស មានចាស់ៗនៅអង្គុយបត់ជើងស្តាប់លោកទេសត្រៀបត្រា ។ មីងណាត និងមីងរឿង ក៏អង្គុយស្ដាប់លោកទេសជាមួយគេដែរ ។
នៅក្នុងព្រះវិហារឃើញដៃភួងម្លិះ ច័ន្ទ្រ និងកែវដោតធូបទៅនឹងជើងធូប ។ ភួងម្លិះជានារីដែលមានរូបឆោមឡោមពណ៌ស្រស់ស្អាត ប្លែកពីស្រីដទៃ នាងស្លៀកសំពត់ហូល និងអាវប៉ាក់ លើកសក់ចងខ្ពស់សែនសម កំពុងញញឹមស្រទន់។ ភួងម្លិះ និងច័ន្ទ្រ ក្រាបសំពះបីដង រួចច័ន្ទ្រងាកមើលម្លិះមុខរីករាយច័ន្ទ្រ៖ ម្លិះ ! ក្រុមភ្លេងបងអរុណលេងហើយ ! យើងឆាប់នាំគ្នាទៅស្តាប់ភ្លេង ឲ្យសប្បាយនឹងគេទៅ! ម៉ោះ!
នៅឆាកចម្រៀងរៀបជាវង់តូច នៅក្រោមដើមឈើធំមួយ មានក្រុមរបស់វ៉ាន់ នឿន និង កែមកំពុងតែលេងភ្លេង ។ នឿនវ៉ៃស្គរ វ៉ាន់លេងហ្គីតាបាស ចំណែកកែមលេងអក មានអ្នកភូមិមួយក្រុមកំពុងនៅឈរស្ដាប់ពួកគេលេងភ្លេង។ ពួកគេលេងភ្លេងបណ្ដើរ ភ្នែកឡេមឡើមរកមើលឆ្វេងស្ដាំរបៀបរង់ចាំអ្នកណាម្នាក់ ។
នៅទីធ្លាមុខព្រះវិហារ ច័ន្ទ្រកំពុងតែទាញដៃភួងម្លិះចុះជណ្ដើរមុខព្រះវិហារយ៉ាងលឿន
ច័ន្ទ្រ៖ ភួងម្លិះ ! ដើរឲ្យលឿនមក! ណា! ឯងឃើញទ ? ពួកបងរុណកំពុងតែលេងភ្លេងហើយ ! ប្រញាប់ទៅស្ដាប់គាត់ច្រៀង ! ឲ្យលឿនឡើង !
ភួងម្លិះ ៖ អេហ្ហ! ច័ន្ទ្រឯង រហន់ខ្លាំងម្ល៉េះ? ដើរតាមសម្រួលទៅ ! ធ្វើដូចមិនដែលបានស្ដាប់ចម្រៀងអីុចឹង !
ច័ន្ទ្រ៖ អឺ ! គឺគ្នាមិនដែលបានស្ដាប់មែនហ្នឹងហើយ ! ព្រោះទម្រាំមានបុណ្យភូមិម្ដងៗ បានស្ដាប់ក្រុមបងអរុណលេងភ្លេងស្ទើរតែមួយឆ្នាំ ទើបបានស្ដាប់ម្ដងឯណោះ ! លឿនឡើងៗ !
នៅក្នុងវត្ត កន្លែងពួកវ៉ាន់លេងភ្លេង មានអ្នកភូមិច្រើននាក់នៅចោមរោមឈរស្ដាប់ ។ ច័ន្ទ្រទាញដៃភួងម្លិះប្រជ្រៀតគេឯង ចូលទៅឈរខាងមុខគេ ។ មីងសាន់ស្រែកសាន់៖ យី ! នាងច័ន្ទ្រនេះវ៉ើយ ! ចង្អៀតយ៉ាងនេះហើយ ខំប្រឹងប្រជ្រៀតមករកស្អីវាហ្នឹង ! មកដល់ក្រោយគេសោះ ! ដណ្ដើមចង់នៅមុខគេទៅកើត ! ច័ន្ទ្រសើច ធ្វើមុខក្រមេចក្រមើមដាក់មីងសាន់
ច័ន្ទ្រ៖ មកពីខ្ញុំមើលមិនឃើញហ្នឹងណាមីង! ឡូឡាធ្វើអី ! អ្នកភូមិគ្នាឯងសោះ! ខ្ញុំជើងខ្លីដៃខ្លី! ឈរក្រោយគេធ្វើម៉េចនឹងមើលឃើញទៅ ! សុំទៅខាងមុខហើយណាមីង ! កុំថាអីថាវ៉ាន់ !
សាន់ ៖ អេហ្ហ ! នាងនេះវ៉ី ! ខ្លីដៃខ្លីជើងស្អី ! ខ្លួនវាខ្ពស់ជាងឯងទៅទៀត ! ចេះតែថាទៅកើត !
ភួងម្លិះញញឹមតោងដៃច័ន្ទ្រដែលកំពុងប្រជ្រៀតគេឯងចូលទៅខាងមុខ
ភួងម្លិះ ៖ សុំទោសមីង ! សុំទោស ! ខ្ញុំសុំទៅមុខហើយ ! កែវរត់តាមពីក្រោយភួងម្លិះនិងច័ន្ទ្រ
កែវ ៖ ច័ន្ទ្រ ! ម្លិះ ! ចាំបងផង !
វ៉ាន់ នឿន និងកែម នាំគ្នាលេងភ្លេងចង្វាក់កន្ដ្រឹម នាំគ្នារាំឡកសប្បាយរបៀបកំប្លែង។ អ្នកឈរមើលជុំវិញនោះ នាំគ្នាស្រែក
ពូទី៖ ណែវ៉ើយ អាវ៉ាន់ ! ឯងគិតលេងភ្លេងដល់អង្កាល់ទៀតទៅ ? ឯណាអ្នកចម្រៀងឯកប្រចាំវង់ឯងនោះ ? ចេះឲ្យអញស្ដាប់តែភ្លេងសុទ្ធរាប់ម៉ោងទៅហើយ ! បើថាខ្វះអ្នកចម្រៀង នៅមានពូឯណេះម្នាក់ទៀតវ៉ើយ ! អញឡើងឆាកជំនួសក៏បានដែរ !
នៅផ្លូវច្រកចូលខ្លោងទ្វារវត្ត មានអ្នកលក់នំហូរហែ។ ឮសំឡេងម៉ូតូចម្លែកខុសពីគេ ។ ឆ័យបើកម៉ូតូ មាននាយទ្រើក និងនាយត្រុយ ជិះពីក្រោយ ។ ម៉ូតូរបស់ឆ័យមានចងអំពូលភ្លើងរណេងរណោង ដាក់អំពូលតាមកាំម៉ូតូភ្លឺចិញ្ចាច។ ឆ័យជិះម៉ូតូលឿនរេពេញផ្លូវធ្វើឲ្យអ្នកលក់នំចំណីតាមផ្លូវចូលទៅក្នុងវត្តនាំគ្នាលើកថាសនំរត់ គេច ។ ខ្លះដួលកំពប់នំអស់ ។ នាយត្រុយដែលជិះពីក្រោយ គេស្រែករបៀបក្អេងក្អាងបណ្តើរ
ត្រុយ ៖ ចៀសៗ ! បើមិនជៀសបុកហើយវើយ! ជៀស !
នាយទ្រើកជិះនៅកណ្ដាល តោងស្មាឆ័យជាប់ បើកភ្នែកធំៗ
ទ្រើក៖ លោកបងៗ ! កុំលឿនពេក ! កុំលឿនពេក ! អស់មុខខានសង្ហារឥឡូវហើយ !
ឆ័យបើកភ្នែកធំៗ លើកដៃម្ខាងត្បកក្បាលនាយទ្រើក
ឆ័យ៖ ឯងខំស្រែករកតំបល់យស្អីវ៉ី ! មនុស្សដូចអញនេះហ្អី បើកម៉ូតូឲ្យដួលបាននោះ! អញជាជើងប្រណាំងម៉ូតូលេខមួយវ៉ើយអាទ្រើក! ឯងអង្គុយឲ្យតែស្ងៀម ! អោបអញឲ្យតែជាប់ទៅ !
នាយទ្រើកងាកក្រោយ មិនឃើញនាយត្រុយ ដែលជិះនៅខាងក្រោយគេ។ ទ្រើកបើកភ្នែកធំៗ
ទ្រើក៖ បងឆ័យៗ! បាត់អាត្រុយទៅណាហើយ ? ឆ័យ និងទ្រើកងាយមើលទៅ ឃើញនាយត្រុយអង្គុយនៅលើដីក្បែរក្លោងទ្វារ កំពុងទល់ផ្អក ចុកធ្វើមាត់ ផ្អេះៗ ។ ឆ័យបត់ម៉ូតូទៅរកនាយត្រុយវិញ
ឆ័យ៖ សាំមែនអានេះវើយ !
នៅកន្លែងឆាកចម្រៀង អ្នកភូមិកំពុងលើកដៃស្រែកដាក់ក្រុមវ៉ាន់
អ្នកភូមិ៖ អឺ! អាកែម អានឿន អាវ៉ាន់! ឯណាអ្នកចម្រៀង ? យើងចង់ស្ដាប់អរុណវាច្រៀង! មិនចង់ស្ដាប់តែភ្លេងទេ !
នឿន កែម និងវ៉ាន់ងាកមើលមុខគ្នា ។
(នៅមានត)
ចែករំលែកព័តមាននេះ