ពុទ្ធសាសនាជាសាសនាសន្តិភាព ហើយអប់រំមនុស្សតាមបែបសន្តិភាព មិនមែនដោយហិង្សានោះទេ អប់មនុស្សឲ្យមានព្រហ្មវិហារធម៌ចេះស្រឡាញ់ រាប់អានគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក ។
តាមពិតទៅពិភពលោកនេះពុំទាន់មានសន្តិភាពពិតប្រាកដទេ ដោយយើងពុំទាន់ធានាបាននូវសន្តិសុខ សុវត្តិភាពបរិបូណ៌ឡើយ ។ សន្តិភាពទាល់តែប្រជាពលរដ្ឋយើងរស់នៅលែងភ័យខ្លាចទើបឈ្មោះថាយើងមានសន្តិ ភាព ។ ការបំភិតបំភ័យ ភេរវកម្ម ចោរកម្ម ឃាតកម្ម មានជារៀងរាល់ថ្ងៃ អ្នកក្រភ័យព្រួយដោយគ្មានហូប ឯអ្នកមានភ័យខ្លាចចោរប្លន់ ។
បញ្ហាសន្តិភាពផ្លូវចិត្តសំខាន់ណាស់ កាលណាចិត្តស្ងប់ ធ្វើឲ្យបុគ្គលស្ងប់, កាលណាបុគ្គលស្ងប់ ធ្វើឱ្យគ្រួសារស្ងប់, កាលណាគ្រួសារស្ងប់ ធ្វើឱ្យស្រុកភូមិស្ងប់ គឺស្ងប់រហូតដល់ពិភពលោកទាំងមូល ។ ពេលណានៅតែមានការកាប់សម្លាប់គ្នា មិនឈ្មោះថាមានសន្តិភាពឡើយ ។
ក្នុងវត្តនីមួយៗបើព្រះសង្ឃមានចិត្តស្ងប់ ប្រជាជនជុំវិញវត្តក៏មានចិត្តស្ងប់ដែរ តែបើរវល់តែដណ្តើមលាភ ដណ្តើមអំណាចគ្នា នោះនឹងរកសេចក្តីស្ងប់មិនឃើញឡើយ ។ សាន សារិន
ចែករំលែកព័តមាននេះ