អន្តរជាតិ៖ យោងតាមការចុះផ្សាយពីប្រភពបរទេស ប្រទេសជប៉ុនល្បីល្បាញលើពិភពលោកដោយសារបច្ចេកវិទ្យាទំនើប និងទីក្រុងដ៏ទាន់សម័យ ប៉ុន្តែប្រជាជនជាច្រើននៅតែចូលចិត្តពាក់ស្បែកជើងឈើប្រពៃណីដែលហៅថា «ហ្គេតា» ​។ ទោះមានរូបរាងខុសពីស្បែកជើងសម័យថ្មី និងត្រូវការពេលសម្របខ្លួនក្នុងការដើរក៏ដោយ ស្បែកជើងនេះនៅតែមានតម្លៃក្នុងវប្បធម៌ជប៉ុនរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

មូលហេតុសំខាន់មួយ គឺស្បែកជើងឈើស័ក្តិសមនឹងសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី ដូចជា គីម៉ូណូ និងយូកាតា ជាពិសេសនៅពេលចូលរួមពិធីបុណ្យរដូវក្តៅ ឬដើរកម្សាន្ត។ សម្រាប់ជនជាតិជប៉ុន ការពាក់ស្បែកជើងឈើមិនមែនគ្រាន់តែជាការជ្រើសរើសសម្លៀកបំពាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាវិធីមួយក្នុងការរក្សា និងបង្ហាញពីមរតកវប្បធម៌របស់ខ្លួនផងដែរ។

មូលហេតុមួយទៀត គឺការរចនាបើកចំហដែលអាចឱ្យខ្យល់ចេញចូលបានងាយ ស័ក្តិសមនឹងអាកាសធាតុក្តៅសើមនៅជប៉ុន។ ស្បែកជើងនេះមានបាតឈើលើកពីដី និងខ្សែសម្រាប់ទប់ជើង ដែលជួយកាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ជាមួយដីសើម។ ទោះជាយ៉ាងណា ការពាក់ស្បែកជើងឈើត្រូវការការប្រុងប្រយ័ត្ន ដើម្បីរក្សាលំនឹង និងជៀសវាងការរអិលដួល។

លើសពីនេះ ស្បែកជើងឈើអាចជួសជុលបាន ដោយប្តូរខ្សែពេលខូច ជំនួសឱ្យការបោះចោលទាំងស្រុង។ ទម្លាប់នេះស្របនឹងគំនិត «មុតតៃណៃ» ​របស់ជប៉ុន ដែលលើកទឹកចិត្តឱ្យប្រើប្រាស់របស់របរឱ្យអស់តម្លៃ និងកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយ។ សព្វថ្ងៃ សិប្បករ និងអ្នករចនាម៉ូដក៏បានកែច្នៃស្បែកជើងឈើឱ្យទាន់សម័យ ដោយបន្ថែមបាតកៅស៊ូ និងសម្ភារៈផ្សេងៗ ដើម្បីឱ្យកាន់តែងាយស្រួលពាក់។

ការដែលស្បែកជើងឈើនៅតែមានប្រជាប្រិយភាពនៅជប៉ុន បង្ហាញថា បច្ចេកវិទ្យាទំនើបមិនបានធ្វើឱ្យប្រពៃណីបាត់បង់តម្លៃនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ជនជាតិជប៉ុនបានរកវិធីរក្សាមរតកវប្បធម៌ និងកែសម្រួលវាឱ្យសមស្របនឹងសម័យកាលថ្មី។ នេះជាមូលហេតុដែលស្បែកជើងឈើប្រពៃណីនៅតែមានកន្លែងរបស់ខ្លួនក្នុងសង្គមជប៉ុននាសតវត្សទី២១៕