មហា​សម្បត្ដិ ( កម្ម​សិទ្ធ​សមរម្យ )


បទ​ពាក្យ ប្រាំបី (​សូត្រ​បែប ប្រជាប្រិយ ចំអក ចងកំហឹង​)

១-​ ​ស្លាបព្រា​ចោះ​ចង បន្ដោង​ពាក់​ក​ ​ ​ ​អង្រឹង​បាវ​ល្អ ខ្សែ​ព្រ័​ទ្ធ​វេញ​ថ្មី
បង្គី​ល្អះ​ល្អង ក្រង​ពី​ឬ​ស្សី​ ​ ​ ​ ​ដងរ៉ែក​គ្មាន​បី ឬ​ស្សី​សិត​សម ។
២-​ ​ចប​មុខ​សរ​ស្ងាច ដង​ដើមដៃ​ខ្លា​ ​ ​ ​ខាត់​យ៉ាង​សង្ហារ ត្បូង​មាន​ចង្កំ
ចាន​កំសៀវ​មួយ កា​ម៉ែ​ល​មួយ​ផ្សំ​ ​ ​ ​នេះ​ហៅ​ថា​ហំ សម​អ្នកមាន​ទ្រព្យ ។
៣-​ ​អាវ​ខ្មៅ​មាន​មួយ ឡេវ​ច្រើន​ជាង​ហារ​ ​ ​ ​ដេរ​ភ្ជាប់​ត​គ្នា សម​ភ្នែក​គួរ​គាប់
ខោ​រិ​ត​កៅស៊ូរ ខ្សែរ​ចង​ផ្សំ​ជាប់​ ​ ​ ​ស្បែកជើង​ទ្រនាប់ កាត់​ពី​កង់​ឡាន ។
៤-​ ​ក្រ​ម៉ា​កញ្ចាស់ បំណះ​ជាង​រយ​ ​ ​ ​ ថង់​ខ្សាច់​ថែម​មួយ មួក​ស្លឹក​ហំ​ហាន
ចង្កៀង​ខ្លាញ់ត្រី គ្មាន​អ្វី​ប្រៀប​បាន​ ​ ​ ​នេះ​ហៅ​ថា​មាន ដល់​មហា​សម្បត្ដិ ។
៥-​ ​ទ្រព្យ​ទាំង​អស់នេះ ថ្លៃ​ជាង​ជីវិត​ ​ ​ ​ត្រូវ​នៅ​ជាប់​និត្យ ពុំ​អាច​បាត់​ស្ងាត់
ឃ្លាត​គ្នា​ពេល​ណា ពេល​នោះ​ម្ចាស់​ខ្ចាត់​ ​ ​អង្គការ​ស្វែង​ស្វាត់ រក​ដាក់​ម្ចាស់​ថ្មី ។
៦-​ ​មនុស្ស​ស្លាប់​ងាប់​ចុះ របស់​នៅ​មាំ​ ​ ​ ​មិត្ដ​បង​យើង​នាំ មិនបាច់​និយាយ
ចែក​អោយ​យើង​ប្រើ មិត្ដ​តា​មិត្ដ​យាយ​ ​ ​មិត្ដ​ម៉ែមីង​ក្ដី កុំ​គិត​តវ៉ា ។
៧-​ ​ស្លាបព្រា​អង្រឹង ចប​និង​បង្គី​ ​ ​ ​ម្ដេច​គេ​គិត​គ្នេរ ថ្លៃ​ជាង​សង្ខារ
ថោក​អី​ថោក​ម្លេះ ជីវិត​ប្រជា​ ​ ​ ​នេះ​ឬ​អង្គការ ហៅ​មហាលោតផ្លោះ ។

​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ សិរី​សោភ័ណ ០២ តុលា ២០០៨
​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ម៉ោង ០៣:០៥ ល្ងាច
​ ​ ​ ​ ​ ​ ​ ឃុ​ត ណា​រិ​ន​កាន់​បូ

Facebook Google Twitter Email

សូម​ subscribe Channel Youtube របស់​កោះ​សន្តិភាព​លោក​​អ្នក​នឹង​ទទូល​បាន​ព័ត៌មាន​ជា​វីដេអូ​ថ្មី​ៗ​បន្ថែម​ទៀត សូម​អគុណ!!!!!

កំណាព្យ

អត្រាប្តូរប្រាក់

អត្រាប្តូរប្រាក់ផ្សេងទៀត

Live

Sponsored News

To Top

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ