ខេត្តកំពត ៖ « ជម្រៅទឹក៧ទៅ៨ម៉ែត្រក្នុងបាតសមុទ្រ វាមិនជ្រៅទេសម្រាប់អ្នករកអយស្ទ័រដូចខ្ញុំ តែអ្វីដែលគួរឲ្យបារម្ភបំផុតនោះ គឺនៅបាតសមុទ្រមានសត្វអសិរពិស និងជួនកាល អាកាសធាតុមិនអាណិតយើងទេ មួយប៉ប្រិចភ្នែក វាប្រែជាខ្មៅអាចមានរលកវាយពន្លិចយើងបាន ។ អារម្មណ៍មួយនេះគ្មានអ្នកណានឹកឃើញក្រៅពីក្រុមគ្រួសារដែលកំពុងអង្គុយលើទូករង់ចាំយើងនោះទេ » ។ នេះជាសម្ដីពិតរបស់យុវជនប្រកបរបរជាអ្នករកអយស្ទ័រមួយរូប ដែលរស់នៅភូមិព្រែកអំពិល ឃុំកោះតូច ស្រុកទឹកឈូ ។
ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ជីវ ធានី បានចាកចេញពីផ្ទះនៅព្រឹកព្រលឹមដើម្បីទៅរកអយស្ទ័រមកលក់គ្រាន់បានប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ ។ យុវជនធានី តែងតែចុះទៅបាតសមុទ្រជម្រៅ៧ទៅ៨ម៉ែត្រ រយៈពេល១ម៉ោងទើបងើបមកលើផ្ទៃទឹកម្ដង ដោយមានឧបករណ៍ខ្យល់អុកស៊ីហ្សែន និងពាក់ជើងទា ដើម្បីចោះយកអយស្ទ័រ ។
![](https://kohsantepheapdaily.com.kh/wp-content/images/2017/10/%E1%9E%9B%E1%9F%92%E1%9E%94%E1%9E%B8%E1%9E%A2%E1%9E%99%E1%9E%9F%E1%9F%92%E1%9E%91%E1%9F%90%E1%9E%9A%E1%9E%94%E1%9F%89%E1%9E%BC%E1%9E%9C%E1%9E%80%E1%9E%98%E1%9F%92%E1%9E%9B%E1%9E%B6%E1%9F%86%E1%9E%84-2.jpg)
អ្វីគួរអនិច្ចានោះ រយៈពេល១ម៉ោងដែលធានី កំពុងនៅបាតសមុទ្រ ពុំដឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើងឡើយ ប៉ុន្តែមានពាក្យមួយឃ្លាដែលធានី បានប្រាប់គឺ ៖« បើសិនជាមានបញ្ហាអ្វីកើតឡើងចំពោះខ្ញុំនៅបាតសមុទ្រ គឺខ្ញុំមានខ្សែភា្ជប់ជាសញ្ញាប្រាប់ថា ខ្ញុំមានបញ្ហាហើយ ឆាប់ទាញខ្ញុំឡើងវិញ » ។
យុវជន ជីវ ធានី បានរៀបរាប់ថា ៖« ខ្ញុំដឹងថា វាជាមុខរបរគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ប៉ុន្ដែគ្រួសារខ្ញុំក្រីក្រណាស់ ហើយពុំបានរៀនសូត្រខ្ពង់ខ្ពស់នោះទេ ហេតុនេះ មានតែរបរនេះទេដែលអាចចិញ្ចឹមគ្រួសារខ្ញុំបាន » ។
ជាអ្នកនេសាទរកអយស្ទ័រ ត្រូវបានគ្រប់គ្នានៅទីនេះហៅថា «របររាវម្ជុលក្នុងបាតសមុទ្រ» ព្រោះក្នុងរយៈពេល១ម៉ោងដែលកំពុងស្ថិតនៅបាតសមុទ្រនោះ គឺកំពុងហែលសម្លឹងរកមើលអយស្ទ័រដែលវានៅជាប់នឹងថ្ម តែបើចំកន្លែងសម្បូរក៏រកបានច្រើនទៅតាមហ្នឹងដែរ ។
« អយស្ទ័រវានៅតែទឹកជ្រៅទេ ហើយខ្លះនៅជាប់នឹងផ្ទាំងថ្ម និងខ្លះទៀតវារស់នៅបាតសមុទ្រតែម្ដង ដែលមានកូនខ្យងតូចៗជាប់នឹងវា ។ ថ្ងៃខ្លះ ខ្ញុំអាចរកបាន៧០០ទៅ៨០០គ្រាប់ តែពេលខ្លះ១ម៉ោង គឺខ្ញុំគាស់បានអយស្ទ័រតែ១ប៉ុណ្ណោះ ហើយទម្រាំបានមួយនេះវេទនាណាស់ » ។ នេះបើតាមយុវជនធានី បានបញ្ជាក់ ។
យុវជនដែលអ្នកនេសាទគ្រប់គ្នាហៅថា «អាជ្រូក» រូបនេះបានបន្ដថា ៖« ការដែលយើងចុះទៅបាតសមុទ្រនោះ គឺត្រូវមានឧបករណ៍ខ្យល់ជំនួយ និងមានជើងទាសម្រាប់ហែល។ ទឹកជម្រៅ៧ម៉ែត្រ គឺវាមិនជ្រៅពេកទេ តែអ្វីដែលព្រួយបារម្ភនោះ គឺខ្លាចមានបញ្ហាអ្វីកើតឡើងនៅក្នុងបាតសមុទ្រនេះ ទោះបីយើងមានអ្នកនៅលើទូកចាំជួយយើងក៏ដោយ ។ នៅក្នុងបាតសមុទ្រមើលទៅវាស្អាតណាស់ ប៉ុន្ដែក៏គួរឲ្យខ្លាចណាស់ដែរ » ។
យុវជនធានី និយាយថា ៖« ជីវិតជាអ្នករកអយស្ទ័រ គឺមិនសូវបានប្រាក់កម្រៃប៉ុន្មានទេ ហើយក៏មិនសូវមានពេលសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ដែរ ព្រឹកចេញ ល្ងាចចូល ដោយអណ្ដែតខ្លួនទៅតាមខ្សែទឹកសមុទ្រដែលលាតសន្ធឹងដាច់កន្ទុយភ្នែក » ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ