ប្រាសាទបាគង កំណើតស្ថាបត្យកម្មប្រាសាទភ្នំ
- សៀមរាប
ខេត្តសៀមរាប ៖ ប្រាសាទបាគង ស្ថិតនៅចម្ងាយប្រមាណ១៥គីឡូម៉ែត្រ ភាគអាគ្នេយ៍នៃក្រុងសៀមរាប ក្នុងតំបន់រលួស ។ ប្រាសាទនេះគឺជាប្រាសាទដែលមានរាងជាសាជីពិតប្រាកដដំបូងគេបង្អស់ ដែលបានកសាងឡើងនៅក្នុងចក្រភពខ្មែរ ដោយយកទម្រង់ដែលក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រសិទ្ធនាមថា «ប្រាសាទភ្នំ» ។
មុនសម័យប្រាសាទបាគង ទម្រង់ស្ថាបត្យកម្មប្រភេទនេះមិនទាន់បានលេចរូបរាងពេញលេញនៅឡើយទេ ហើយសូម្បីតែនៅប្រាសាទអកយំ ដែលស្ថិតនៅលើទំនប់ខាងត្បូងនៃបារាយណ៍ខាងលិច ក៏ទម្រង់នេះមិនទាន់សម្រេចបានលក្ខណៈសព្វគ្រប់ទាំងស្រុងដែរ ។
កាលពីថ្ងៃទី៧ កញ្ញា ២០២៦ អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ពណ៌នាថា មុននឹងឈានចូលទៅដល់កំពែងព័ទ្ធជុំវិញដែលមានទំហំ៤០០ម៉ែត្រx៣០០ម៉ែត្រ ដែលហ៊ុមព័ទ្ធដោយជញ្ជាំងខាងក្រៅ និងកសិន្ធុដែលមានទទឹងទូលាយជាងជម្រៅនោះ នឹងបានជួបប្រទះឃើញកំពែងខាងក្រៅដ៏ធំមួយទៀតដែលមានទំហំ៩០០ ម៉ែត្រ x ៧០០ម៉ែត្រ ។ នៅក្នុងកំពែងខាងក្រៅនេះមានសំណង់ប្រាសាទ តូចៗសាងអំពីឥដ្ឋ ដែលជាប្រាសាទរណបយ៉ាងហោចណាស់ចំនួន២២ ។
ប្រាសាទទាំងនេះជាប្រាសាទរណបនៃរចនាសម្ព័ន្ធកណ្តាល ដោយសារប្រាសាទមួយចំនួនជំនួសឲ្យការបែរមុខទៅទិសខាងកើត គឺបែរមុខទៅរកប្រាសាទភ្នំនៅចំកណ្តាលវិញ ដែលមាននិមិត្តរូបជ្រៅជ្រះនៃទ្រឹស្តីលោកធាតុវិទ្យា និងរឿងរ៉ាវបាដិហារិយ៍នៃអង្គព្រះឥសូរ ។
ប្រាសាទបាគងត្រូវបានឆ្លងនិងប្រកាសឧទ្ទិសកុសលពីរឆ្នាំបន្ទាប់ពីប្រាសាទព្រះគោ គឺនៅក្នុងឆ្នាំ៨៨១នៃគ្រឹស្តសករាជ ។ ប្រាសាទបាគងជាប្រាសាទរាជ្យ បានសាងដោយព្រះបាទឥន្ទ្រវរ្ម័នទី១ ជាព្រះមហាក្សត្រដ៏សំខាន់នៃប្រវត្តិសាស្ត្រអង្គរនៅចុងសតវត្សទី៩ ។
នៅក្នុងបរិវេណប្រាសាទបាគង ក៏មានវត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទដែលបានកសាងឡើងតាំងពីសម័យកណ្តាលមកម្ល៉េះ ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ