ញ៉ាំបាយឆ្អែត គួរតែដើរភ្លាម ដើម្បីកុំឱ្យដុះក្បាលពោះ និងជួយរំលាយអាហារ» នេះជាជំនឿ និងជាទម្លាប់ដ៏ពេញនិយមមួយដែលមនុស្សជាច្រើនតែងតែអនុវត្ត និងណែនាំគ្នាទៅវិញទៅមក។ ការដើរពិតជាលំហាត់ប្រាណដ៏ល្អ ប៉ុន្តែពេលវេលានៃការដើរមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់។
នៅក្នុងរបត់វេជ្ជសាស្ត្រ ការចុះទៅ «ដើរហាត់ប្រាណភ្លាមៗ» ក្នុងល្បឿនលឿន ឬប្រើកម្លាំងខ្លាំងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីពិភាក្សាអាហាររួច មិនត្រឹមតែមិនជួយរំលាយអាហារនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ វាអាចបង្កជា «គ្រោះថ្នាក់ និងផលរំខានធ្ងន់ធ្ងរ» ដល់ក្រពះ និងប្រព័ន្ធឈាមរត់របស់អ្នកទៅវិញទេ។
ខាងក្រោមនេះជាការពន្យល់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ពីមេកានិចនៃរាងកាយ និងរបៀបដើរឱ្យមានសុវត្ថិភាពបំផុត៖
១. ផលប៉ះពាល់ចំពោះក្រពះ និងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ
នៅពេលអ្នកទើបតែញ៉ាំអាហារឆ្អែត ក្រពះ និងពោះវៀនត្រូវធ្វើការយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដើម្បីកិនបំបែក និងស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម។ ប្រសិនបើអ្នកទៅដើរហាត់ប្រាណភ្លាមៗ វានឹងបង្កើតផលប៉ះពាល់ដូចជា៖
-អាការៈចុកសៀត និងឆ្អល់ពោះ៖ ការធ្វើចលនាខ្លាំងភ្លាមៗ ធ្វើឱ្យអាហារ និងអាស៊ីដនៅក្នុងក្រពះត្រូវរង្គើ និងបោកបក់ ដែលងាយបង្កឱ្យមានការចុកពោះ ចុកសៀតចុងដង្ហើម និងភើឡើមក (Acid Reflux)។
-ដំណើរការរំលាយអាហារចុះខ្សោយ៖ ការធ្វើលំហាត់ប្រាណបង្ខំឱ្យរាងកាយបង្វែរថាមពលទៅសាច់ដុំជើង ជាហេតុធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធរំលាយអាហារខ្វះថាមពលក្នុងការបំពេញតួនាទី បណ្តាលឱ្យអាហារសម្ងំផ្អូមនៅក្នុងក្រពះយូរជាងមុន បង្កើតជាហ្គាស ហើមពោះ និងណែនពោះ។
២. ផលប៉ះពាល់ចំពោះប្រព័ន្ធឈាមរត់ និងបេះដូង
នេះជាចំណុចគន្លឹះដែលមនុស្សភាគច្រើនមើលរំលង។ រាងកាយរបស់យើងមានយន្តការបែងចែកលំហូរឈាមយ៉ាងច្បាស់លាស់៖
-ការដណ្តើមឈាមគ្នារវាងសាច់ដុំ និងក្រពះ៖ ក្រោយពេលញ៉ាំឆ្អែត បេះដូងត្រូវបូមឈាមភាគច្រើន (ប្រហែល ៧០%) ទៅកាន់ក្រពះ និងពោះវៀន ដើម្បីជួយដល់ការរំលាយអាហារ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើអ្នកដើរហាត់ប្រាណភ្លាមៗ សាច់ដុំជើង និងដងខ្លួនក៏ទាមទារឈាមទៅប្រើប្រាស់ដូចគ្នា។
-បេះដូងធ្វើការលើសកម្លាំង៖ ស្ថានភាពនេះបង្ខំឱ្យបេះដូងត្រូវប្រឹងច្របាច់ឈាមយ៉ាងខ្លាំងទ្វេដង ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ទាំងក្រពះ និងទាំងសាច់ដុំជើង។ ចំពោះមនុស្សចាស់ ឬអ្នកមានបញ្ហាបេះដូងស្រាប់ វាអាចធ្វើឱ្យឈាមរត់ទៅខួរក្បាលមិនទាន់ បណ្តាលឱ្យ វិលមុខ ងងឹតមុខ ដួលសន្លប់ ឬឈានទៅរកការគាំងបេះដូង ភ្លាមៗ។
៣. ភាពខុសគ្នារវាង «ការដើរហាត់ប្រាណ» និង «ការដើរប្រមូលធាតុ»
ដើម្បីកុំឱ្យមានការយល់ច្រឡំ យើងត្រូវបែងចែកការដើរជាពីរប្រភេទ៖
-ការដើរហាត់ប្រាណ (Brisk Walking/Exercise)៖ គឺការដើរលឿនៗ ដើរយកញើស ឬរត់ត្រឹកៗ។ ប្រភេទនេះ «ហាមដាច់ខាត» ធ្វើភ្លាមៗក្រោយអាហារឆ្អែត។
-ការដើរលំហែ ឬដើរយឺតៗ (Gentle Stroll)៖ គឺការដើរមួយៗ ដើរត្រេតត្រតក្នុងផ្ទះ ឬជុំវិញភូមិ ដោយមិនប្រើកម្លាំង (ដូចការដើរផ្សារ)។ ការដើរយឺតៗបែបនេះប្រហែល ៥ ទៅ ១០ នាទី ពិតជាមានផលល្អក្នុងការជួយសម្រួលដល់ចលនាពោះវៀន និងជួយទម្លាក់ជាតិស្ករក្នុងឈាមបានខ្លះៗ ប៉ុន្តែត្រូវធ្វើឡើងដោយភាពទន់ភ្លន់បំផុត។
៤. យុទ្ធសាស្ត្រដើរហាត់ប្រាណប្រកបដោយសុវត្ថិភាព
ដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការដើរ ដោយមិនបំផ្លាញក្រពះ និងបេះដូង អ្នកគួរអនុវត្តតាមពេលវេលាវេជ្ជសាស្ត្រដូចខាងក្រោម៖
-ទុកពេលឱ្យក្រពះធ្វើការ (ចន្លោះពី ៣០ ទៅ ៦០ នាទី)៖ បន្ទាប់ពីញ៉ាំអាហារឆ្អែត គួរអង្គុយសម្រាកឱ្យស្រួលខ្លួន ឬដើរយឺតៗក្នុងផ្ទះសិន។ រង់ចាំយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ នាទី ទៅ ១ ម៉ោង (អាស្រ័យលើអាហារញ៉ាំច្រើន ឬតិច) ទើបចាប់ផ្តើមចេញទៅដើរហាត់ប្រាណលឿនៗ។
-ស្តាប់សញ្ញាព្រមានរបស់រាងកាយ៖ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងដើរ ហើយមានអារម្មណ៍ថា ចុកពោះ ណែនទ្រូង វិលមុខ ឬថប់ដង្ហើម ត្រូវបញ្ឈប់ការដើរភ្លាមៗ រួចរកកន្លែងអង្គុយសម្រាក និងភើបទឹកឧណ្ហៗបន្តិចម្តងៗ។
លំហាត់ប្រាណផ្ដល់ផលល្អដល់សុខភាព លុះត្រាតែវាត្រូវបានធ្វើឡើងចំពេលវេលាត្រឹមត្រូវ។ ការដើរហាត់ប្រាណភ្លាមៗក្រោយញ៉ាំឆ្អែត មិនមែនជាការសម្រកទម្ងន់ ឬជួយរំលាយអាហារនោះទេ តែវាជាការធ្វើទារុណកម្មលើក្រពះ និងបង្កើតសម្ពាធដល់បេះដូង។ ចូរញ៉ាំដោយក្តីសុខ ហើយសម្រាកឱ្យស្រួលខ្លួន មុននឹងចាប់ផ្តើមបោះជំហានហាត់ប្រាណ!
ចែករំលែកព័តមាននេះ