ជន​ខ្ជិលច្រអូស​ពុំ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ឱ្យ​ជា​ប្រយោជន៍


នៅ​ក្នុង​គម្ពីរ​មង្គលសូត្រ​មាន​និយាយ​អំពី​ប្រយោជន៍​នៃ​សេចក្តី​ព្យាយាម​ជា​អនេកបរិ​យា​យ​ព្រោះ​វិ​រិ​យៈ​នេះ​ក៏​ជា​បារមី​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​បារមី​ទាំង​សាមសិប ដែល​ព្រះ​បរម​សាស្តា​ទ្រង់​ប្រតិបត្តិ​តាំងពី​ដើម​ទី​រហូត​ដល់​បាន​សម្រេច​ព្រះធម៌​ដ៏​ឧត្តម ។

សេចក្តី​នេះ​សបញ្ជាក់​ឱ្យ​ឃើញ​ថា ការងារ​ទាំងអស់ ទោះជា​ធំ​ប៉ុន​មេឃ​ក៏​ដោយ​ឱ្យ​តែ​មានចិត្ត​ព្យាយាម​គង់​បាន​សម្រេច តែបើ​លះ​ការ​ព្យាយាម​ក៏​មិន​បាន​ជោគជ័យ​លើកា​រងារ​អ្វី​ដែរ ។

ដូច​ពុទ្ធភាសិត​បាន​ត្រាស់​ថា ជន​ណា​ខ្ជិលច្រអូស មិន​មាន​សេចក្តី​ព្យាយាម​រស់នៅ​អស់​មួយ​រយ​ឆ្នាំ ការ​រស់នៅ​នៃ​ជន​នោះ ពុំប្រសើរ​ស្មើនឹង​ការ​រស់នៅ​ត្រឹមតែ​មួយ​ថ្ងៃ​នៃ​ជន​ដែល​មាន​សេចក្តី​ព្យាយាម​មាំមួន​ហើយ ។

បាន​ន័យ​ថា ជន​ដែល​មានជីវិត​រស់នៅ​អស់​មួយ​រយ​ឆ្នាំ តែ​ពុំ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​ឱ្យ​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ខ្លួន ដល់​គ្រួសារ ដល់​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​ខ្លួន ចាត់​ថា​ជា​មនុស្ស​បណ្តោយ​ខ្លួន​ឱ្យ​សេចក្តី​ខ្ជិលច្រអូស​គ្រប​សង្កត់​ជីវិត​រស់នៅ​ដូច្នោះ​ពុំប្រសើរ​សោះឡើយ ។ សាន សារិន

ជ្រុង​មួយ​នៃ​សាសនា

Sponsored News

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ