ហួសហើយជាតិនេះ
ដោយ ៖ឈិត គឹមឆុន
ថ្ងៃអាទិត្យ ទី៣០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១០ ម៉ោង ០៨:៤៨
- មានប្ដីត្រឹមត្រូវចិត្ដនៅមិនស្ងប់ បែរជាងល់ងប់ជាមួយប្រុសក្មេង
យកឆាកជីវិតមកប្រឡែងលេង ខ្ញុំឈ្លក់វង្វេងក្នុងផ្សែងតណ្ហា ។
- ភ្លេចកូនភ្លេចប្ដីលែងខ្ចី រិះគិត ស្រើបស្រាលគំនិតផិតក្បត់សាវ៉ា
មិនខ្មាស់មិនខ្វល់និងពាក្យគេថា វេចខ្ចប់ដុល្លាយាត្រាតាមគេ ។
- ដំបូងគេហ៍ថ្នមប្រលោមដួងចិត្ដ រំភើបដួងចិត្ដសុខស្រួលម្លេះទេ
អស់ប្រាក់ពីខ្លួនប្រុសស្ងួនងាករេ ថែមដៀលស្ដីជេរថាខ្ញុំស្រីថោក ។
- គេហ៍ជិះក្របីលៃចម្លងភក់ ខ្ញុំឆ្កួតលង់លក់ឱ្យគេហ៍ឆបោក
ឈឺចិត្ដម្នាក់ឯងចំបែងសោយសោក ប្រាណស្អុយស្មោគគ្រោកជោគដោយអាម៉ាស់។
- នឹកដល់រឿងដើមចាប់ផ្ដើមសង្វេគ តក់ស្លុតពន់ពេកស្ដាយក្រោយខ្លាំងណាស់
ដូចបាចអង្កាមវាតាមបញ្ច្រាស់ ព្យុះកម្មសែនក្រាស់រស់គ្មានទីឋាន ។
- ទម្រាំដឹងថាស្រវាចំឆ្អឹង មួយជីវិតហ្នឹងបកក្រោយលែងបាន
ប្ដីរៀបការថ្មីរស់ដោយសុខសាន្ដ ឯកូនពីរប្រាណក៏មានគ្រួសារ ។
- មានតែសាងផ្នួសបួសជាដូនជី តាំងចិត្ដសំភីក្នុងម្លប់សាសនា
លាងខ្លួនឱ្យជ្រះពីភពតណ្ហា កើតជាតិណាៗប្រាថ្នាស្អាតស្អំ ។
ដោយ ព្រុំ គឹម ជឿន prumkimchoeun@gmail.com
