ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង ៖ អាណាព្យាបាលជាម្តាយបង្កើត ម្តាយមីង និងបងស្រីចំនួន១០នាក់កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី៦ កុម្ភៈ បានធ្វើដំណើរមកកាន់ការិយាល័យសិទ្ធិមនុស្សអាដហុកប្រចាំខេត្តកំពង់ឆ្នាំង ដើម្បីឱ្យជួយដាក់ពាក្យបណ្តឹងស្វែងរកកូនក្មួយ និងបងប្អូនជាពលករចេញទៅបម្រើការងារនៅក្រៅប្រទេសដែលបាត់ដំណឹងឈឹងខ្លះរយៈពេលជាង១ឆ្នាំ និងខ្លះជាង២ឆ្នាំ ។
ប្រជាពលរដ្ឋទាំងនោះមកពីភូមិប្រស្និប ឃុំប្រស្និប ស្រុករលាប្អៀ ។ បើតាមការបញ្ជាក់ពីមន្ត្រីសិទ្ធិមនុស្សអាដហុកដែលក្រោយការសួរបានឱ្យដឹងថា ពួកគាត់ទាំង១០នាក់នេះ មាន២នាក់ស្វែងរកកូនស្រីចេញទៅបម្រើការងារនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីតាមរយៈក្រុមហ៊ុន T&P និងក្រៅពីនេះស្វែងរកកូនប្រុសដែលចេញទៅបម្រើការងារនៅប្រទេសអាហ្វ្រិក ។
ស្ត្រីឈ្មោះព្រុំ ថេង អាយុ៥២ឆ្នាំ បាននិយាយថា កូនស្រីគាត់ឈ្មោះយាន គន្ធី អាយុ៣២ឆ្នាំ បានឡើងយន្តហោះចេញទៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីនៅថ្ងៃទី២៦ មីនា ឆ្នាំ២០១០ ពេលចេញទៅបានកន្លះខែ ធ្លាប់បានទូរស័ព្ទមកផ្ទះម្តងដែរ តែចាប់ពីពេលនោះមក គឺបាត់ដំណឹងឈឹងតែម្តង។ ចំណែកស្ត្រីឈ្មោះសួន អាង អាយុ៥០ឆ្នាំ បាននិយាយថា កូនស្រីឈ្មោះមេន សៀងហេង អាយុ២៧ឆ្នាំ បានឡើងយន្តហោះចេញទៅបម្រើការងារនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីនៅថ្ងៃទី២ កុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១០ ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីពេលចេញទៅរហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ គឺបាត់ដំណឹងឈឹងតែម្តង ។ ពួកគាត់ទាំងពីរប្រាប់ថា កូនគាត់ត្រូវបានក្រុមហ៊ុន T&P ជាអ្នកជ្រើសរើសយកទៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ។
ដោយឡែកអាណាព្យាបាល៨នាក់ទៀតសុទ្ធតែអះអាងថា កូនប្រុសគាត់ចេញទៅបម្រើការងារនៅក្រៅប្រទេសតាមរយៈក្រុមហ៊ុនដាយអិនអូសិន ដែលកាលជ្រើសរើសប្រាប់ថា ទៅបម្រើការងារនៅប្រទេសជប៉ុន ប៉ុន្តែក្រោយមកពួកគាត់ទទួលបានដំណឹងថា គឺទៅធ្វើការនៅប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ជាអ្នកនេសាទសមុទ្រ។
បើតាមការអះអាងរបស់ស្ត្រីឈ្មោះជួប ចាន់ អាយុ៤៣ឆ្នាំ ដែលដឹកនាំប្រជាពលរដ្ឋទាំងនោះមកឱ្យសិទ្ធិមនុស្សជួយស្វែងរកកូនចៅបាននិយាយថា កូនប្រុសគាត់ពីរនាក់ម្នាក់ឈ្មោះគីម វ៉ាន់ អាយុ២៤ឆ្នាំ និងម្នាក់ទៀតឈ្មោះគីម វី អាយុ១៩ឆ្នាំ ក៏ធ្លាប់ទៅធ្វើការនៅប្រទេសអាហ្វ្រិកដែរ គឺទៅជាមួយកូនៗបងប្អូនដែលគាត់នាំមកនេះ ។ ប៉ុន្តែដោយសារកូនប្រុសគាត់តវ៉ា និងប្តឹងដល់ស្ថានទូត ទើបពេលនេះកូនៗទាំងពីរនាក់របស់គាត់បានត្រឡប់មកវិញអស់ហើយ ។ ស្ត្រីរូបនោះបានស្រង់សម្តីកូនប្រុសទាំងពីររបស់គាត់ដែលទើបបានត្រឡប់មកវិញនិយាយថា មុនដំបូងស្មានថា ទៅធ្វើការនៅប្រទេសជប៉ុនដូចកាលរើសមែន ប៉ុន្តែពេលទៅដល់ទើបបានដឹងថា គឺជាប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ។ ពួកគេត្រូវបានឱ្យទៅបម្រើការងារលើកប៉ាល់នេសាទ លើដែនសមុទ្រអាត្លង់ទិកដោយនេសាទត្រីឆ្លាមយកព្រុយ និងនេសាទត្រីតាប៉ូ ដែលត្រីនីមួយៗមានទម្ងន់៤ ទៅ៥គីឡូក្រាម។ នៅលើកប៉ាល់១ថ្ងៃបានដេកតែ៣ ឬ៤ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីនេះធ្វើការរហូត ហើយ៣ ទៅ៤ខែ ទើបកប៉ាល់បានចូលគោកម្តង ។ ដោយសារលំបាកវេទនាពេក ពួកគេក៏បានលួចទូរស័ព្ទមកផ្ទះ ដើម្បីឱ្យម្តាយជួយរកការអន្តរាគមន៍នាំពួកគេត្រឡប់មកវិញ ។
ស្ត្រីឈ្មោះជួប ពៅ អាយុ៤០ឆ្នាំ បាននិយាយថា កូនប្រុសគាត់ឈ្មោះភន ស៊ីណា អាយុ២១ឆ្នាំ បានឡើងយន្តហោះចេញទៅធ្វើការនៅប្រទេសអាហ្វ្រិកកាលពីថ្ងៃទី៣០ ឧសភា ឆ្នាំ២០១១ គឺទៅជាមួយកូនៗស្ត្រីឈ្មោះជួប ចាន់ ដែរ ប៉ុន្តែដោយឮថា ពេលនេះកំពុងជួបការលំបាក គឺធ្វើការលើកប៉ាល់នេសាទនោះទើបពួកគាត់បានពឹងស្ត្រីឈ្មោះជួប ចាន់ ឱ្យជូនមកការិយាល័យសិទ្ធិមនុស្សឱ្យជួយ ព្រោះគាត់ធ្លាប់ជួយកូនគាត់បានវិលត្រឡប់មកវិញ។
លោកសំ ចាន់គា ប្រធានការិយាល័យសិទ្ធិមនុស្សអាដហុកប្រចាំខេត្តកំពង់ឆ្នាំង បានមានប្រសាសន៍ថា ក្រោយពីយើងទទួលពាក្យបណ្តឹងរបស់ពួកគាត់ហើយ ខាងលោកនឹងបន្តកសាងសំណុំរឿងយោងតាមពាក្យបណ្តឹងទាំងនោះទៅក្រសួងមហាផ្ទៃ និងនាយកដ្ឋានប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្ស ហើយគេនឹងសហការជាមួយក្រសួងការងារធ្វើការស្វែងរកពលករទាំងនោះជាពុំខាន ប៉ុន្តែមិនដឹងថា តើពួកគាត់គ្រាន់តែស្វែងរកឱ្យឃើញ និងបានដំណឹង ឬក៏ត្រូវតែយកពលករទាំងនោះមកវិញ ឬយ៉ាងណា ៕
ចែករំលែកព័តមាននេះ